jqUGou <a href="http://ywodlcdjcvwy.com/">ywodlcdjcvwy</a>, [url=http://ytahnhqjlhct.com/]ytahnhqjlhct[/url], [link=http://ndrrpwyjdgjz.com/]ndrrpwyjdgjz[/link], http://xknhxesrqsgn.com/
zondag 28 maart 2010 om 21:53 uur
Boekentip!!!! IK heb er zelf heel veel aan gehad
Moeder en boeddhisme, van Sarah Napthali. Heel verhelderend
woensdag 24 maart 2010 om 11:54 uur
Blijf dicht bij jezelf en beste stuurlui staan aan wal!!!!!
woensdag 24 maart 2010 om 11:53 uur
Wat ik zelf persoonlijk als vervelend ervaar zijn ouders die beweren dat hun kind nooit wat doet wat niet mag. Altijd een anders. Gevolg is hiervan dat die kinderen stiekem gaan doen en klikken. Mijn eigen dochter is enorm impulsief, sociaal maar daardoor ook soms brutaal. Als mijn dochter aan het spelen is met andere kinderen krijgt mijn docher altijd de taak om iets doen. Haar nichtjes hebben dat goed door. WAnt tja zei doet dat wel. Dus willen we een snoepje dan laten we het haar doen. Natuurlijk heb je dat snel door.
Wat ik ook heel storend vind is dat mijn neefje mag slaan en knijpen (hij is nu 8 jaar) want tja hij zal wel gelijk hebben. Belachelijk gewoon. Wij hebben thuis regels en zijn best streng misshien soms te streng. Maar dit soort dingen gaan mij te ver.
Dus je ik heb zeker kritiek op andere maar ben zelf ook heel kritisch naar mezelf toe. Ik doe heb zeker ook niet altijd goed. Ik beaam dat ook tegenover mijn dochter. Het is voor mij ook een leerproces.
woensdag 24 maart 2010 om 11:52 uur
Iedereen doet zijn best om zijn kind op tevoeden op de mannier die bij hen zelf past. De een doet het zus en de ander zo. Zelf ontdek je door naar andere te kijken wat je zelf wel of niet zou doen. Ik zou niet snel een oordeel vellen over hoe je je kind moet opvoeden. Volg je gevoel. Na een postnatale depressie te hebben gehad kan ik als geen ander weten dat goede raad ook als een bedreiging kan voelen. Kijk dan vooral uit met ongetwijfeld de goed bedoelde raad. Dus volg je gevoel en laat je niet gekmaken
donderdag 18 februari 2010 om 21:13 uur
Ga vooral op je eigen gevoel af. Ik liet onze zoon niet van hand tot hand gaan de eerste weken. Ook liet ik hem tijdens feestjes bij me zitten als hij dat wilde de eerste jaren. De kritiek was niet van de lucht. Achteraf blijkt hij autistisch te zijn, dus mijn voorgevoel klopte. Misschien omdat ik hem gewoon bij me liet als hij de veiligheid zocht, wil hij tegenwoordig gewoon, net als andere jongeren, toch naar schoolfeestjes......
dinsdag 16 februari 2010 om 16:25 uur
Precies, ik vind het absoluut niet boeiend wat anderen van mij of mijn opvoeding denken. zo laat ik andere moeders ook hun gang gaan.
zaterdag 23 januari 2010 om 18:21 uur
Je kan het gewoon niet altijd eens zijn met ieders keuze voor manier van opvoeden, visie op voeding, manieren van omgaan met. Maar je hoeft het niet altijd maar te ventileren. Kritiek, feedback, het kan allemaal vervelend zijn als je het krijgt maar je kan ook je schouders ophalen. Ik ben het ook lang niet altijd eens met mijn vriendinnen, maar dat laat is zo. Het zijn hun keuzes het hoeven niet de mijne te zijn. Het is het respecteren van elkaars mening en je er vooral niet druk om maken als je het oneens bent met elkaar. Sommige mensen hebben kritiek op anderen omdat ze zich er zelf beter door gaan voelen. Maar we hebben het nog niet gehad over moeders die zichzelf omlaag praten. "Wat een leuke broek heeft je dochter aan, enig!" "Ach was in de uitverkoop hoor." Je kan ook zeggen: "Dank je!"
"Joh, wat zie je er alweer leuk uit, zo kort na je bevalling". "ik moet nog 4 kilo hoor!"
Je kan ook zeggen: "Dank je!"
Het werkt twee kanten op, maar waar het op neer komt, wat maakt het nou allemaal uit? Leven en laten leven....
vrijdag 22 januari 2010 om 21:07 uur
Je kan het gewoon niet altijd eens zijn met ieders keuze voor manier van opvoeden, visie op voeding, manieren van omgaan met. Maar je hoeft het niet altijd maar te ventileren. Kritiek, feedback, het kan allemaal vervelend zijn als je het krijgt maar je kan ook je schouders ophalen. Ik ben het ook lang niet altijd eens met mijn vriendinnen, maar dat laat is zo. Het zijn hun keuzes het hoeven niet de mijne te zijn. Het is het respecteren van elkaars mening en je er vooral niet druk om maken als je het oneens bent met elkaar. Sommige mensen hebben kritiek op anderen omdat ze zich er zelf beter door gaan voelen. Maar we hebben het nog niet gehad over moeders die zichzelf omlaag praten. "Wat een leuke broek heeft je dochter aan, enig!" "Ach was in de uitverkoop hoor." Je kan ook zeggen: "Dank je!"
"Joh, wat zie je er alweer leuk uit, zo kort na je bevalling". "ik moet nog 4 kilo hoor!"
Je kan ook zeggen: "Dank je!"
Het werkt twee kanten op, maar waar het op neer komt, wat maakt het nou allemaal uit? Leven en laten leven....
vrijdag 22 januari 2010 om 21:05 uur
