Wat moest ik er aan wennen dat er plotseling iemand in mijn huis was die zich met alles bemoeide. En wat moest ik er aan wennen dat er iemand aan me zat of heel dich bij me was als ik mijn dochter ging voeden. Maar na een paar dagen wennen kon ik lezen en schrijven met mijn kraamhulp en voelde ik me net een koningin op haar troon op mijn hoge bed met mijn kleintje op de arm. Hoewel alle ongemakken van stuwing, pijnlijke hechtingen, algehele beursheid en de toenemende vermoeidheid nartuurlijk ook aanwezig waren heb ik een heerlijke kraamweek gehad.
Na twee weken ging mijn dochtertje echter huilen en ging ik op zoek naar een oplossing. Dat, samen met alle kraamvitites, het wennen aan het moederschap en een lijf wat nog niet van mezelf was, vond ik zwaar. Mooi... maar zwaar.
woensdag 1 september 2010 om 22:29 uur
GEm4ql <a href="http://kxjkcvubxtmt.com/">kxjkcvubxtmt</a>, [url=http://plzbvmxvoxyu.com/]plzbvmxvoxyu[/url], [link=http://ykvbdiceuksr.com/]ykvbdiceuksr[/link], http://tpjpwlwtsvaf.com/
zondag 29 augustus 2010 om 10:50 uur
EOJpMq <a href="http://mmdpchciehqs.com/">mmdpchciehqs</a>, [url=http://liazeosrivjo.com/]liazeosrivjo[/url], [link=http://bnfxelgznkiv.com/]bnfxelgznkiv[/link], http://ishzucyackkf.com/
zaterdag 28 augustus 2010 om 17:42 uur
Ik was goed en wel 2 dagen met verlof, toen mijn vliezen braken met 34 weken zwangerschap! Ik voelde meteen, letterlijk, aan mijn water dat het foute boel was. De verloskundige kon niets anders dan mijn vermoeden bevestigen en mij doorsturen naar het ziekenhuis.
Ik weet nog dat ze zei: jij gaat niet meer naar huis, voor je bevallen bent. Ik dacht toen nog dat dat wel even kon gaan duren - daarin heb ik mij lelijk vergist.
Eenmaal aan de CTG, bleek dat ik weeen had, en 4 uur later mocht ik al richting verloskamers. Heel snel werd onze zoon Ravi geboren, die vrijwel direct naar de couveuse werd gebracht.
Spannende dagen volgde, waarbij hij meerdere keren met zuurstof ondersteund moest worden omdat zijn longetjes zich nog niet goed ontwikkeld hadden. Hij had een beetje hulp nodig. Ik was totaal niet bezig met mijzelf! Alles draaide om ons menneke, dat daar zo hulpeloos en eenzaam lag, hoe vaak ik ook bij hem was.
Na twee weken mocht hij mee, en kon ik pas gaan genieten, hoewel ik de eerste weken onwijs angstig bleef...
We zijn nu bijna 4 maanden verder, en inmiddels zijn ze er achter gekomen dat hij het zeer zeldzame aangeboren staar heeft aan zijn rechter oogje.
Weer een zenuwslopende tijd, want morgen wordt hij geopereerd, maar hij zal nooit goed kunnen zien met zijn rechteroog. Daarbij volgt er een pittige tijd om hem weer opnieuw te leren kijken met zijn oogje en de coordinatie tussen zijn 2 oogjes. Hoewel de kraamtijd en die erna gepaard gaan met veel zorgen en de nodige tranen, geniet ik toch zo onwijs van mijn ventje. Hi is rustig, lief en erg makkelijk en vrolijk. Waar ik toch zo'n lief mannetje aan heb verdient...
woensdag 25 augustus 2010 om 22:29 uur
Mijn kraamtijd was super, we hadden een erg gezellige en lieve kraamhulp dus dat helpt alweer mee. Ik vond het wel erg dat ze na een week ging omdat ik toen dacht nu sta ik er alleen voor terwijl ik wel gewoon een lieve vriend heb die alles voor ons doet!
Twee weken is het allemaal feweldig goed gegaan, er waren zelfs nachten bij dat ze doorsliep. Maar daarna begon de ellende! Onze dochter begon vanaf haar eerste fles tot haar laatste te huilen. Ik heb dit 4weken volgehouden zonder ook maar ooit te klagen. Tot ik het helemaal niet meer aankon en we haar naar het ziekenhuis gebracht hebben. Ze hebben daar niets kunnen vinden dus na 3dagen was ze weer thuis maar sinds die paar dagen hebben we echt een super dochter! Mijn kraamtijd was dus met een lach en veel tranen!
dinsdag 17 augustus 2010 om 13:05 uur
en o ja, nog een aanvulling op mijn reactie hieronder: heb ontzettende pijn van de hechtingen gehad, kon niet zitten, amper lopen. Niet fijn! Ze zijn er uiteindelijk na 5 weken volledig uitgehaald door de vlk, ze waren totaal niet opgelost
zondag 15 augustus 2010 om 19:57 uur
na een, voor een eerste kindje, snelle bevalling van 4 uur besefte ik de eerste dag amper dat ons kindje er was. Achteraf was het een prettige bevalling maar wel snel waardoor ik voor mijn gevoel amper eraan kon wennen dat het kindje nu echt zou komen. Op zich een fijne kraamweek gehad, maar ons kindje wilde niet aan de borst drinken, terwijl ik wel genoeg had en het ook erg graag wilde. Dus een week vol frustraties met soms een hele dag goed drinken en dan dan weer helemaal niet drinken. Kostte veel tranen. Had ik van te voren niet verwacht...
zondag 15 augustus 2010 om 19:55 uur
jeetje is er dan bijna niemand met een leuke kraamweek?
na een supersnelle bevaling met een knip en een scheur, veel, heel veel hechtingen verder
hoor je mij nog niet klagen hoor maar ja dat komt door een goede en gezellige kraamhulp.
ze was er voor mij en m'n dochter, kon alles aan d'r vragen en zeggen
ik voelde me ook echt thuis.
wel was ik de eerste dagen erg moe door veel bloedverlies, dan liet ze me heerlijk slapen, en stoorde me ook niet, nergens voor.
in mijn kraamweek heb ik veel gelachen en gehuild
gehuild van de kraamtranen maar ja die horen erbij
zaterdag 14 augustus 2010 om 22:16 uur
eerst thuis hoed en wel aan het persen en opeens snel naar het ziekenhuis.top chauffeur die verloskundige Dosha uit Pijnacker. in het ziekenhuis werd er aan mij en aan onze baby getrokken en ik was bont en blauw.maar na de bevalling had ik geweldige zusters op de afdeling.nadat ik uit het ziekenhuis kwam na een keizersnee, kwam de kraamverzorgster langs. dit was al meteen een gevoel van: dit wordt niets. een vreselijk druk persoon die meteen melde dat ze bijna niets kon door last van haar rug, maar ze kletste wel 5 kwartier in een uur. dus in de avond de kraamzorg gebeld dat die niet meer hoefde te komen. gelukkig was mijn stiefdochter die week bij ons in huis en met haar opleiding heeft ze mij geweldig bij gestaan. werd het toch nog een reusachtige roze wolk. onze kraamtijd was een achtbaan die eerste week met dalen maar vooral veel mooie momenten en als ik nu omkijk en zie dat mijn Anne zelf haar bordje met doperwtjes zit leeg te eten, dan kan ik alleen maar zeggen: die blauwe plekken zijn het meer dan waard geweest en ik zou het zo weer over doen. wat een heerlijke meid hebben we toch.
vrijdag 6 augustus 2010 om 18:26 uur
Ik ben na 41,5 week bevallen van mijn eerste kindje een zoon. Hij wilde niet uit zichzelf komen, dus werd het een inleiding en dus bevallen in het ziekenhuis. We hebben een nachtje in het ziekenhuis geslapen, want kraamhulp in de avond ging hem niet worden. In het ziekenhuis hebben ze erg goed voor mij en mijn zoontje gezorgd. Toen ik de volgende dag thuis kwam was mijn kraamhulp er ook. Een schat van een kraamhulp. Direct na de bevalling voelde ik me goed. Ik had nergens last van en de borstvoeding ging ook super. Tijdens mijn kraamtijd heb ik eigenlijk nergens last van gehad. Ik heb gelukkig alleen maar kunnen genieten en dat doe ik nu nog. Ik heb gewoon echt geluk gehad, dat alles goed is verlopen. Ik zit nog steeds op mijn roze wolk. Alleen de volgende keer laat ik mij nog meer verwennen en ga ik niet meer zo snel weer van alles doen maar geniet ik van de rust!!!
maandag 2 augustus 2010 om 11:33 uur
