Column Lisa: 'Op de behandeltafel huilde Norah en ik huilde met haar mee'

Sinds haar geboorte was Norah onrustig. Urenlang huilde ze, wat Lisa ook probeerde. Tot ze de hulp inschakelde van een osteopaat. 'Vanaf het moment dat we thuiskwamen na ons bezoek aan de osteopaat, zagen we verschil. Alsof er een muur om haar heen was weggehaald.'

Tevreden is een woord dat bij me opkomt als ik naar Norah kijk. Ze brabbelt wat voor zich uit in de box en valt rustig zelf in slaap als ik haar in bed leg. Ik kende dat helemaal niet. Simcha droeg ik als baby rond in een draagzak als ik mijn handen vrij wilde hebben. Haar handje moest ik vasthouden anders viel ze niet in slaap. Zodra ik haar uiterst voorzichtig losliet, deed ze direct haar ogen open. Het leek wel alsof ze mijn constante aanwezigheid, troost en bevestiging nodig had. Ik kan maar niet geloven wat een ander kind we dit keer hebben gekregen. Hoewel, zo begon het niet.

Onrustig

Ook Norah was sinds haar geboorte onrustig. Gefrustreerd en driftig. Ze kon urenlang troost zoeken maar niet vinden. Wat ik ook deed. Op een gegeven moment moest ik erkennen dat ik het met mijn moederliefde niet opgelost kreeg. Onze vroedvrouw zei dat ze dit gedrag vaker zag bij kindjes na een dergelijke geboorte. De dagenlange bevalling en de medische ingreep hadden waarschijnlijk toch meer bij haar aangericht dan we in eerste instantie hoopten. We werden doorverwezen naar een osteopaat waar we meteen de volgende dag als spoedgeval tussendoor mochten.

Bij de osteopaat

Met zachte handen bekeek en bevoelde ze Norah. Op de behandeltafel huilde Norah zoals ze ’s nachts zo vaak deed. En ik huilde mee. Omdat ze zo mooi liet zien waar ze last van had. Omdat iemand anders dan ik haar roep om hulp nu ook kon horen. En ik zo hoopte dat we het nu in de handen van iemand konden leggen die er misschien ook echt iets aan zou kunnen doen. Vanaf het moment dat we thuiskwamen met Norah na ons bezoek aan de osteopaat, zagen we verschil. Alsof er een muur om haar heen was weggehaald. Het raakte me enorm. Dit kleine meisje dat zo veel kracht nodig had om via IVF bij ons te komen. Die na de zware bevalling zo vast zat in haar lijfje. En die met een beetje hulp nu eindelijk bij ons kon gaan landen. In de weken die volgden leek Norah zich steeds meer te ontspannen.

Een gevoel van spijt

Soms vraag ik me af of de eerste tijd met Simcha ook zo anders zou zijn geweest als ik toen met haar naar een osteopaat was gegaan. Als ik om hulp had durven vragen. Simcha had dan wel geen vacuümpomp op haar hoofd gekregen, maar wel dagenlang vastgezeten in het geboortekanaal. Had zij zich toen ook met wat hulp kunnen overgeven zoals Norah dat nu doet? Het roept een gevoel van spijt op. Maar ook van dankbaarheid. Want juist omdat ik het eerder met Simcha heb meegemaakt en dat niet nog een keer wilde beleven, ging ik op zoek naar een oplossing. Vroeg ik om hulp en die kreeg ik. Door het eindeloze vallen en opstaan dat ik deed als moeder, vergaarde ik nu de kennis die voor de verandering zorgde.

Lisa Wade

Lisa Wade (37) is radio- en tv-presentatrice en samen met regisseur Peter Blom. Hij is vader van Grover (23), Muriel (21) en Rinke (16) en samen kregen ze dochters Simcha (3) en Norah (0). Elke maand schrijft ze een column in Ouders van Nu over haar drukke leven.