familytime

Eva bekent: ze krijgt het benauwd van te veel familytime

Eva geniet van vakantietijd met haar gezin. Echt. Maar soms heeft ze even een break nodig. Anders wordt ze een chagrijnig wijf.

‘Mama, kom je mee zwemmen?’ 

Advertentie

Ik zit net 1 seconde na het uitkloppen van het picknickkleed, het vastzetten van de strandtent, smeren van bolletjes en uitdelen van flesjes water. Mijn haar plakt op mijn zweterige voorhoofd. De tweehonderd nieuwe muggenbulten die ik die nacht erbij kreeg, jeuken als een gek. Ik ontplof. ‘Voor de honderdste keer: nee! Mama wil even doen wat ze zelf wil.’

‘Weet jij waar de koeltas is?’ Woest draai ik me om naar mijn man. ‘Nee, zoek zelf eens!’ Een meeuw schrikt van het harde stemgeluid en vliegt weg. Ik zie de zonnebaders om ons heen op het strand elkaar veelbetekenend aankijken. Wat een chagrijnig wijf, die moeder.

Mama-dagen

Ze hebben gelijk. Nu drie weken vakantie ben ik een chagrijnig wijf. Omdat ik voor mezelf werk en mijn eigen tijd in kan delen, ben ik in de schoolvakanties veel thuis met onze dochter. Ik geniet daar aan de ene kant enorm van: we ondernemen veel en het is onwijs gezellig met mijn grote meid. Maar het zijn ook wel heel veel mama-dagen achter elkaar.

Prikkelbaar

Reikhalzend kijk ik uit naar de dagen dat mijn man vrij is. Maar eerlijk gezegd is de goede sfeer als we met z’n drieën zijn soms ook ver te zoeken. Ik ben kortaf en prikkelbaar. Ik snauw. Ik stoor me eraan dat mijn gedachten steeds onderbroken worden door een kind dat honger heeft of dorst (terwijl ik haar net nog een uitgebreid ontbijt heb voorgeschoteld) of een man die tegen me aanpraat. Ik mis alleen zijn.

Wijntje

‘Ga anders even wat  drinken in het strandpaviljoen, lief.’ Mijn man kent me langer dan vandaag. 

Bij het strandrestaurant ga ik binnen zitten waar verder niemand is. Mijn hart maakt een sprongetje als ik een leestafel ontdek met heel veel leuke blaadjes. Ik schop mijn schoenen uit, bestel een wijntje (het is 12:01, een heel acceptabel tijdstip voor alcohol) en verslind de tijdschriften met regelmatige nadenk-en-staar-in-de-verte-pauzes. Ik neem een muntthee. En nog een.

Schuldig

Normaal vind ik het lastig om tijd voor mezelf nemen, voel ik me al snel schuldig als ik niet bij mijn gezin ben. Maar nu merk ik: ik heb dit nodig.

‘Hey lieve schat van me’. Twee uur later plof ik weer naast mijn man neer op het strand en geef hem een kus. ‘Was het lekker?’ Knipoogt hij. Een uitgelaten blond meisje dat van top tot teen onder het zand zit komt aanrennen.

‘Hey mama, ga je mee zwemmen?’

‘Tuurlijk!’

Beeld: Shutterstock

Eva Munnik

Eva Munnik (1976) woont samen met Harry en hun dochter van zeven jaar. Ze werkt voor televisie en bladen en schreef het boek De melkfabriek over borstvoeding, De schoolfabriek over de basisschool en Kids & the City over stedentrips met kinderen.