geschikt

'Ben ik wel geschikt om iemand op te voeden?'

Nu Jan Versteegh vader wordt, borrelen er allerlei vragen op. Onbelangrijke als: waarom schrijf je Kansas en Arkansas op twee letters na hetzelfde, maar zeg je toch Kenses en Awrkensahh? Maar wat vooral in zijn hoofd blijft plakken: ben ik wel geschikt om iemand op te voeden? Weet mijn vrouw waar ze aan begint met mij als vader van haar kinderen?

Die verantwoordelijkheid

Er is mijns inziens geen grotere verantwoordelijkheid in de wereld dan het krijgen van een kind. Ja, minister-president zijn, hoor ik al roepen, want dan ben je de hoeder van miljoenen mensen. Nou heeft Rutte gelukkig geen kinderen, dus dat strepen we mooi tegen elkaar weg.

Het is toch gek dat je in dit land voor vrijwel alles een diploma moet halen, maar niet voor het vaderschap? Als je bijvoorbeeld een auto wilt besturen, moet je eerst een theorie-examen afleggen. In de tussentijd neem je allemaal lessen, meestal naast iemand die liever iets heel anders had willen worden (ik heb in elk geval nog nooit iemand van zes jaar oud ontmoet die graag rij-instructeur wilde worden). Als die persoon – in mijn geval de norse, shag-rokende Wim – vindt dat je er klaar voor bent, mag je praktijkexamen doen. En dan, als je dat allemaal hebt doorstaan, dán pas mag je een auto besturen. Terwijl als je een kind krijgt – in mijn ogen een veel grotere taak dan autorijden – iedereen je alleen maar op de schouder slaat en feliciteert.

Nieuw leven

Toen ik mijn rijbewijs haalde, weliswaar na twee keer wegens het geen voorrang verlenen aan een auto van rechts, voelde ik me de kampioen van de wereld. Ik kon me zelfstandig verplaatsen op een manier die veel sneller was dan ik tot dan toe had gekund. De wereld lag aan mijn voeten! Dit was een ontzettend bijzondere dag.

Datzelfde gevoel had ik bij het bezwangeren van mijn vrouw. Ik ging voor nieuw leven zorgen! Er kwam een product van ons samen! Het is het bijzonderste wat er ooit in de wereld is gebeurd! Het feit dat in beide gevallen vrijwel iedereen om je heen het ook kan én er vaak rond hetzelfde moment mee bezig is, doet aan deze euforie niets af. Al moet ik toegeven dat mijn rijbewijs halen wat minder lang voor vreugde en spanning zorgde dan het besef dat er een baby op komst is.

Collectief geluk

Gelukkig zijn er ook heel makkelijk te beantwoorden vragen in het leven. Vooral als je vrouw over de helft van de zwangerschap is, krijg je de fijnste vraag ooit. Een vraag die je simpelweg niet fout kúnt beantwoorden. Weten jullie al wat het wordt? Weet je dit niet, dan is er niets aan de hand. Jij weet het niet, dus de vragende partij kan je niets verwijten. Weet je het wel, dan zijn er alleen maar goede antwoorden mogelijk.

‘Weten jullie al wat het wordt?’
‘Ja, we krijgen een meisje.’
‘Een meisje? Wat leuk!!!!’

En het mooiste is: als je in bovenstaand gesprek het woord ‘meisje’ vervangt door ‘jongetje’, krijg je precies dezelfde reactie. Mensen die het leuk genoeg vinden om te vragen wat het geslacht van je baby is, maakt het net zo weinig uit wat het wordt als het jou uitmaakt. Ze vinden het gewoon leuk om te delen in je vreugde. Ik geniet daarvan, dat collectieve geluk. Toch een stuk leuker dan wanneer je vertelt dat je je rijbewijs hebt gehaald.

Jan Versteegh

Jan Versteegh (33) is presentator bij SBS6. Hij is getrouwd met Dieuwertje en vader van dochters Lulu Keesje en Bella Didy. Om zich voor te bereiden op de komst van zijn dochter maakte hij het programma 'Jan wordt vader'. In het blad Ouders van Nu en op de site schrijft hij over het vaderschap.