Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

'Haal je je kind op, krijg je een berg chagrijn over je heen!'

Niets leuker dan na een lange werkdag je kind ophalen, toch? Think again. Eva’s dochter heeft regelmatig last van een na-school-chagrijn-dag. Gelukkig weet ze inmiddels precies wat ze moet doen. En wat vooral niet.

‘Hier pak mijn tas. Nee, niet mijn schooltas, mijn GYMtas. Jij snapt ook nooit wat ik zeg. Ik word er GEK van.’ Ik heb mijn dochter net opgehaald van school. Meestal zie ik het meteen aan haar gezicht. Soms hoor ik het bij de eerste woorden die ze zegt. ‘Waarom sta je niet dáár?’ als ik een meter naast de plek wacht waar ik normaal sta als ik haar ophaal. Dan weet ik: het is zo’n na-school-chagrijn-dag.

Advertentie

‘Ze huilde gewoon. Daarom’

Ze had het al als dreumes, als ik haar van het kinderdagverblijf haalde. In draf rende ik het terrein over na mijn werk, vol enthousiasme over het vooruitzicht herenigd te worden met mijn kleine meisje. Als ik op de deur klopte en ze me zag, begon haar gezicht te stralen, maar binnen een minuut was die uitdrukking vervangen door één van diep, diep chagrijn.

Ze huilde meestal al luidkeels voor we bij de kapstok waren. We hadden ruzie over de muts die ze niet op wilde voor we de deur uit waren. En de hele fietsrit naar huis krijste ze omdat ik een snack was vergeten voor de terugweg of omdat papa haar niet gehaald had. En als ze geen reden kon verzinnen, huilde ze gewoon. Dáárom.

Goed teken

Ik weet het aan moeheid, honger. Ik noemde het ontladen: na een lange dag zich gedragen op de opvang, ging ze los bij mij. Onderzoek toont het aan: kinderen gedragen zich 800% slechter als ze bij hun moeder in de buurt zijn, 1600% vervelender zelfs als ze onder de tien jaar zijn! ‘Het is een goed teken,’ hield ik mezelf voor. ‘Bij mij kan ze zichzelf zijn.’ Maar soms wou ik dat ze iets minder ‘zichzelf’ was bij mij.

Woest

Wat het bij mijn dochter vooral is: de overgang. Elke verandering van locatie of activiteit heeft impact. Laatst haalden we haar op van een logeerpartijtje bij een vriendinnetje. Wat had ik ernaar uitgekeken! Elkaar twee dagen niet zien is best lang voor ons. Nou, we waren de deur nog niet uit of ze was WOEST op me. Ik had een knutselwerk dat ze tijdens het logeerpartijtje had gemaakt laten vallen. Ze flipte helemaal door. Ik werd boos. Zij nog bozer. ‘Jij verpest alles.’ ‘Hou je grote mond,’ schreeuwde ik terug, terwijl het vriendinnetje nog achter het raam stond te zwaaien. Het drama was compleet. Wat nou leuke reünie?

Zo simpel kan het zijn

‘Het is ZO STOM met jou.’ We lopen van school naar huis en ze foetert door. Ik ga niet boos worden, besluit ik. Dat maakt het altijd alleen maar erger (maar het hangt van mijn eigen humeur af of het lukt om niet boos te worden). Ik ga ook niet proberen het beter te maken door haar te paaien met ‘Zullen we thuis gezellig een spelletje doen?’ Daar krijg ik a) toch een boos antwoord op en b) ik heb gewoon geen zin om me uit te sloven voor dit chagrijnige kind.

Ik zeg niks.

Tegen de tijd dat we thuiskomen – vijf minuten later – pakt ze me vast. ‘Mammie lief’ kirt ze met haar namaak-babystemmetje. Het chagrijn is overgewaaid. Kijk, soms is opvoeden echt simpel.

Beeld: Shutterstock

10x de meest gegoogelde vragen van ouders

Eva Munnik

Eva Munnik (1976) woont samen met Harry en hun dochter van zeven jaar. Ze werkt voor televisie en bladen en schreef het boek De melkfabriek over borstvoeding, De schoolfabriek over de basisschool en Kids & the City over stedentrips met kinderen.