Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Hoe weet je dat je niet minder bent geworden van die tik?

Frankrijk verbiedt de pedagogische tik. Een goede zaak, vindt Eva. Er is niets stouts dat niet met woorden gecorrigeerd kan worden.

In Frankrijk is ‘educatief geweld’ sinds kort verboden, ouders mogen hun kind bij wet dus niet meer slaan. Maar liefst 85 procent van de Franse ouders geeft hun kind nog een tik, las ik. Dat klinkt veel, maar ik vind het lastig om erover te oordelen. Geven ze hun kind elke dag, elke week of één keer per jaar een tik? Is het een klap of een oppervlakkig tikje? Daar zit nogal een verschil tussen. Maar ik vind wel: je kinderen slaan is nooit een goed idee.

Advertentie

Dreumes

In Nederland is de pedagogische tik sinds 2007 al verboden. Volgens het Sociaal Cultureel Planbureau geeft een kwart van de ouders van een kind van 14 maanden af en toe zo’n tik. Dat verbaast me! Een dreumes sla je toch al helemaal niet? Een derde van de ouders van een 3-jarige deelt weleens een klap uit en 18 procent van de ouders van een kind in de basisschoolleeftijd geeft soms een tik.

Onderwijzende klap

Die hele term ‘pedagogische tik’ blijft ook een rare. Volgens de Van Dale is pedagogie onderwijzen of opvoeden. Dus een pedagogische tik is een onderwijzende klap? Een corrigerende tik is slaan om je kind iets bij te brengen? Niet te verwarren met slaan omdat je er zin in hebt?

Niet minder

Veel ouders vinden dat er niks mis is met een kleine tik. Zelf zijn ze er ook niet minder van geworden, zeggen ze dan. Ik kan weinig met dat argument. Je weet helemaal niet of je er minder van bent geworden. Misschien was je nu wel nóg gelukkiger of zelfverzekerder geweest als je geen klappen had gehad vroeger. Mijn ouders rookten in mijn jeugd aan de lopende band thuis. Ik kan wel zeggen ‘ik ben er niet minder van geworden’, maar hoe weet ik dat? Onderzoek toont aan dat meeroken slecht is én dat je verslavingsgevoeliger bent als je ouders naar een middel grepen om te ontspannen.

Ongehoorzamer

Over het effect van een incidentele tik is de wetenschap verdeeld. Veel onderzoeken tonen aan dat je kind slaan nog jarenlang een negatief effect kan hebben. Kinderen worden er op latere leeftijd juist ongehoorzamer en agressief van. Maar hoe zit het met een incidentele pedagogische tik? Canadees onderzoek wijst uit dat volwassenen die vroeger af en toe een kleine tik kregen meer last hebben van depressies, angststoornissen en verslavingen. Dat mishandeling een negatief effect heeft wisten we al, maar volgens de Canadese wetenschappers kan zelfs een corrigerende tik voor een gevoel van onveiligheid zorgen en het lichaam van een kind ontregelen voor het leven.

Vernederd

Zelf kreeg ik vroeger af en toe een pak op mijn broek. Wat ik me vooral herinner is de schaamte. Dat je dan daarna de huiskamer weer in mocht. Dat je gezicht rood was, omdat je je zo opgelaten voelde en dat je de blikken van je familie ontweek. Vernederd voelde je je. Waarom praat ik eigenlijk in ‘je’? De amateur-psycholoog in me denkt: omdat ik het nog steeds een pijnlijke herinnering vind en er zo afstand van hou.

Liefde

Ben ik mishandeld? Nee! Mijn vader deed wat bijna alle ouders in de jaren zeventig en tachtig nog deden. Ben ik getraumatiseerd? Nee. Maar heb ik er ‘niks aan over gehouden’? Dat weet ik echt niet. Ik heb verder veel liefde en warmte gekregen van mijn ouders en sommige wetenschappers beweren dat een klap op z’n tijd dan geen negatief effect heeft. Ik weet wel: die vernedering wil ik mijn kind niet aandoen.

Illegaal

Natuurlijk kun je ook fouten maken zonder tik. Ik schreeuw soms, heel hard. ‘Rotkind’ heb ik weleens tegen mijn dochter gezegd. Dat is misschien wel net zo erg als een klap, alleen niet illegaal (tot op bepaalde hoogte want je kinderen regelmatig kleineren en uitschelden mag niet volgens artikel 19 van de wet). Vaders en moeders maken allemaal fouten, verliezen soms de controle. Dat maakt je geen slechte ouder en maakt je kind niet getraumatiseerd.

Praten

Ouders zijn mensen. Maar onze kinderen zijn ook mensen en ze verdienen respect. Er is niks stouts dat niet met woorden gecorrigeerd kan worden. Er is niets educatiefs aan een tik. Veel meer effect heeft het om met je kind te praten. Misschien levert een klap directe gehoorzaamheid op, maar op de lange termijn maakt het je kind echt geen beter mens.

Bron: Psychologie Magazine, AD – beeld: Shutterstock

Eva Munnik

Eva Munnik (1976) woont samen met Harry en hun dochter van zeven jaar. Ze werkt voor televisie en bladen en schreef het boek De melkfabriek over borstvoeding, De schoolfabriek over de basisschool en Kids & the City over stedentrips met kinderen.