Lisa Wade

Lisa: ‘Al tijden loop ik in wijde T-shirts die m’n leeggelopen ballonbuikje verhullen’

Hadden ze Eva Jinek maar gevraagd, denkt Lisa als ze voor haar kledingkast staat. Het zweet breekt haar uit. Ze mag een groot evenement presenteren, maar ze weet niet wat ze moet aantrekken. ’Ik had me nog zo voorgenomen dit keer goed voor mezelf te zorgen.’

Hadden ze Eva Jinek maar gevraagd. Over een paar weken ben ik voor het eerst sinds de komst van Norah weer op televisie. Ik mag een groot evenement presenteren. Met de koning en de koningin. Staatshoofden, regeringsleiders en ministers van meerdere landen. Een grote eer. Maar als ik voor m’n kledingkast sta, breekt het zweet me uit.

Het is weer niet gelukt

Ik zie alleen te grote voedingsbeha’s. Broeken met ruimte voor een dikke buik die er niet meer is. Niks wat ik kan aantrekken in aanwezigheid van een camera. Laat staan van een koning. Al mijn presentatiewaardige kleren liggen in een vuilniszak op de vliering, wachtend op het moment dat ik weer genoeg in omvang ben gekrompen om erin te passen. Al tijden loop ik in wijde T-shirts en een harembroek die m’n leeggelopen ballonbuikje verhullen. Ik had me nog zo voorgenomen dit keer goed voor mezelf te zorgen. Mezelf niet te vergeten naast de allesomverwerpende komst van een kind. Maar als ik naar mezelf kijk, moet ik bekennen dat het me ook deze keer niet is gelukt. Ik heb weer te veel om m’n schouders geladen, niet genoeg ruimte voor mezelf gecreëerd en te weinig om hulp gevraagd.

Waar is de hulp?

Kwamen er maar, net als in de Netflixserie Queer Eye, vijf lieve homo’s langs die m’n haar knippen, m’n garderobe vernieuwen, m’n slaapkamer ontdoen van babyspullen en er weer een plek van maken waar ik tot mezelf kan komen. Die een goed gesprek met me voeren over waarom ik denk dat ik minder waard ben dan Eva Jinek. Waarom ik niet de beste versie van mezelf laat zien aan de wereld.

Kwetsbaar door hormonen

Waarschijnlijk gaat dat over het verlaten worden door mijn vader. Het als klein meisje op verjaardagen en kerst naar de brievenbus lopen in de hoop dat er een teken van liefde van hem zou zijn. Maar nooit iets van hem vernemen. Als kind concludeerde ik dat ik het niet waard was. Nog steeds durf ik m’n telefoon niet aan te zetten als ik jarig ben. En ontloop ik de visite. Het liefste ben ik de teleurstelling voor. Zeker nu, vermoeid en kwetsbaar door de hormonen en het nieuwe moederschap, steekt die ik-ben-het-niet-waard-stem z’n kop weer op.

Lees ook: ‘Het voelde alsof ik onder water leefde’

Laten we elkaar helpen

Misschien kunnen wij moeders elkaar een beetje helpen. Met kleding kopen, eten koken, de bezem door de slaapkamer halen en op elkaars kinderen passen als we naar die hoognodige postnatale afspraak bij de kapper zijn. Onze handen uitstrekkend naar een andere moeder die in dezelfde doodlopende steeg terecht is gekomen als wijzelf. Zodat ook zij rijper, mooier en met hernieuwde vrolijkheid en liefde een ander de weg naar haar nieuwe moederlijke zelf kan wijzen.

Lisa Wade

Lisa Wade (37) is radio- en tv-presentatrice en samen met regisseur Peter Blom. Hij is vader van Grover (23), Muriel (21) en Rinke (16) en samen kregen ze dochters Simcha (3) en Norah (0). Elke maand schrijft ze een column in Ouders van Nu over haar drukke leven.