matthijs

Nachtmerrie

Als Matthijs op zoek gaat naar een nieuwe oppas voor Cesar, wordt hij plots geconfronteerd met een grote angst: een monster dat hij zelf gecreëerd heeft.

In de gang van het zwembad wacht ik tot de telefoon overgaat. Gisteravond hebben Bente en ik afgesproken dat we nu toch echt op zoek moeten naar een nieuwe oppas. De vorige heeft een vaste baan gevonden en is niet meer beschikbaar. Het liefst zouden we elke avond samen naar Cesar kijken. Hoe hij op zijn zij ligt te slapen met zijn handjes onder zijn gezicht gevouwen, maar dat mogen we niet van onszelf.

Advertentie

Belofte

We hebben beloofd dat we een avond per week vrij gaan houden om samen uit eten te gaan, de kroegen in, zelfs weer een beetje dronken te worden. Net als vroeger, toen Cesar er nog niet was. We missen die tijd soms. Heel soms. Een meisjesstem beantwoordt de telefoon. Ze klinkt zakelijk, maar dat vind ik niet erg. Ik bel immers met een zakelijk voorstel: tijd doorbrengen met het leukste kind van de wereld en daar nog voor betaald krijgen ook. Stiekem ben ik jaloers op dit meisje.

Bad

Ik hang de telefoon op en loop terug naar het zwembad. De gangen zijn lang, ik ben nog nooit in dit zwembad geweest. We zijn er met vrienden, om de beurt spelen ze met Cesar in het water. Dat vindt hij het mooiste wat er is. Elke kuil waar een beetje water in zit, noemt hij bad. Een vijver, een gracht, de zee en het bad zelf natuurlijk. ‘Bad!’ roept hij dan. Dan wijst hij ernaar en roept hij: ‘In!!!’ Er is geen water waar hij niet in wil, hij zou nog in een open riool springen als het mocht.

Nachtmerrie

Als ik de laatste gang uitkom en het zwembad zie, is het leeg. Ik zie Bente nergens, ik zie onze vrienden nergens, ik zie alleen een klein meisje staan dat in het zwembad staart. Direct raak ik in paniek en ren naar het water. Ik kan niks zien. Ik ren verder en dan zie ik het wel. Op de bodem van het ondiepe zwembad ligt Cesar op zijn zij, zijn handjes onder zijn gezicht gevouwen. Net als gisteravond. Ik spring erin en wil naar hem toe rennen, maar ik kom niet vooruit. Het water voelt als een muur. Ik zet nog meer kracht, maar het lukt niet. Wat is-ie mooi zoals hij daar ligt, zo perfect. Je bent zo perfect, Sees. Ik blijf staan en vraag me af waarom je nooit vooruitkomt in je dromen. Als je weg wilt rennen voor monsters. Of als je moet rennen naar het grootste monster dat je in je angsten gecreëerd hebt. Dit is dat monster, het grootste monster dat ik ken…

Te zakelijk

Als ik wakker schrik, is het vijf voor half zeven ’s morgens. Ik ga naar Cesar. Hij ligt op zijn zij, met zijn handjes onder zijn gezicht. Ik blijf naast hem zitten tot de wekker gaat. Bente is er wakker van geworden. ‘Goedemorgen,’ zegt ze, ‘waarom ben je al wakker?’ Ik ga bij haar liggen. ‘Ik had de oppas aan de telefoon,’ zeg ik. ‘Ze klonk me te zakelijk, dus ik stel het nog even uit. Ik pas zelf wel op Sees.’

Matthijs Kleyn

Matthijs Kleyn is schrijver, acteur, oud-Jakhals en tv-maker. Hij is vader van Cesar die aan één oog blind is als gevolg van een hersenafwijking. Over zijn te vroeg geboren zoontje schreef hij het boek Cesar, waarin hij de mooie én moeilijke kanten van het vaderschap beschrijft.