'Nog voordat we tijd hebben om alles aan te sluiten, zien we haartjes'

Verloskundige Ellen Andrea wordt gebeld door Farida. Ze is veertig weken zwanger en de bevalling is begonnen. Als haar vliezen breken, blijkt dat de baby in het vruchtwater heeft gepoept. 'Ik vertel dat het plan is veranderd: we gaan naar het ziekenhuis.'

Opnieuw zwanger

Farida en Mo verwachten hun derde kind. Hun oudste twee zijn al wat ouder: tien en elf. Na deze twee dochters was er nog een zwangerschap, maar die eindigde in een late miskraam. Daarna durfde Farida niet meer zwanger te worden. Toch was er nog een wens voor een derde. En na acht jaar zitten ze dan toch in de spreekkamer.

Spannende start

Farida vindt het spannend en Mo eigenlijk ook. We bespreken alle kansen en risico’s en welke testen we kunnen inzetten. Het eerste deel van de zwangerschap staat ze onder controle van de gynaecoloog om een miskraam eerder te kunnen opsporen. Na de twintigwekenecho komt ze terug bij ons.

Een lesje biologie

De oudste kinderen kijken vol verwondering mee als ik tijdens een controle aan Farida’s buik voel en naar het hartje luister. Op een poster en met een pop leg ik uit hoe de baby in de buik ligt. Ze stellen vragen over de moederkoek en navelstreng en ik leen een boek met foto’s aan ze uit. Huppelend gaan de meiden de deur uit. Een lesje biologie rijker.

Sterke weeën

Dan is het zondag en belt Farida. Ze is bijna veertig weken en denkt dat de bevalling is begonnen. Ik rij naar hun huis. Oma staat in de keuken te koken en de meiden kijken nieuwsgierig naar mijn visitetas. Farida neemt me mee naar boven en ik meet vier centimeter ontsluiting. De baby komt vandaag, maar de weeën moeten nog wel sterker worden. Terwijl ik dat zeg, staat Farida op uit bed en horen we een plons: de vliezen! Ik gris een handdoek uit de badkamer en we moeten allebei lachen. Mo komt kijken en ik vertel dat het plan is veranderd: we gaan naar het ziekenhuis. De baby heeft in het vruchtwater gepoept en nu de vliezen zijn gebroken, zou het weleens snel kunnen gaan. De wee die volgt, bevestigt mijn voorspelling: Farida zucht een lange, sterke wee weg.

Ik blijf nog even

Mo en ik zetten de spullen in de auto en we zeggen de meiden en oma gedag. Eenmaal in het ziekenhuis zijn de weeën supersterk, ze komen achter elkaar. Ik vertel Susanne, de verloskundige van het ziekenhuis, het verhaal van deze ouders en samen leggen we de spullen klaar. Hoewel ik de zorg nu officieel overdraag, omdat er een medische indicatie is omdat de baby in het vruchtwater heeft gepoept, blijf ik nog even. Ik help Farida zuchten, want ze krijgt al persdrang. Susanne trekt haar handschoenen aan en vertelt Farida wat ze gaat doen.

Omar is geboren!

We willen het hartje van de baby extra controleren, dus ze wordt aangesloten op het CTG-apparaat. Maar daar is weer een perswee. En nog voordat we tijd hebben om alles aan te sluiten, zien we al haartjes. Mo kijkt verwonderd naar ons en zijn vrouw. Nog geen vijf minuten later ligt er een prachtig jongetje op Farida’s buik. Hij huilt en terwijl Susanne hem afdroogt, schiet ik foto’s. Omar is geboren! Ik moet denken aan zijn zussen en oma, die thuis wachten. Ik denk dat deze baby héél veel moeders krijgt.

Ellen Andrea

Ellen Andrea (34) is verloskundige voor de Kleverparkpraktijk in Haarlem en is samen met Niels. Ze hebben 2 dochters, van 6 en 4 en een zoon van 1.