Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Taakomschrijving van een peutermoeder

Waar moeders het nou zo druk mee hebben? Nou, misschien met het feit dat ze naast moeder ook als tolk, topsporter, chefkok en vervoersmiddel 24/7 in dienst staan van hun kind? Een taakomschrijving uit het leven van een peutermoeder. Die moeder: dat ben ik, die peuter is Teijler.

Wekdienst

Zo rond een uur of 08.00 ‘s ochtends gaat Teijler af. Onze wekker sinds een jaar of twee. Voor de zekerheid zet ik toch ook altijd de wekker op m’n telefoon want heel betrouwbaar is Teijler tot nu toe niet gebleken. Onze peuter houdt nogal van uitslapen. Een kind van zijn moeder, zullen we maar zeggen. ‘s Ochtends om 10 uur wakker worden en daar nog moeite mee hebben ook: onze peuter flikt ‘m dat gewoon. Dat het het gevolg is van het feit dat hij ‘s avonds soms wel 2 uur nodig heeft om in slaap te vallen, daar hebben we het nu niet over. Want hee, elk voordeel heb z’n nadeel. En mijn voordeel is dat ons kind ‘s ochtends lang op bed ligt.

Advertentie

Ik begin dus wel uitgerust aan de dag. En dat is maar goed, ook. Want hierna barst de hectiek los.

 Topsporter

Teijler is gekleed, gevoed en goedgemutst. We zijn gezegend met een vrolijk jochie dat altijd lacht. Altijd. Behalve als hij een driftbui heeft. Vreemd aan driftbuien vind ik dat ze er soms een hele tijd niet zijn (en dan hou ik van mijn leven) en met periodes zijn ze er zo’n 100 keer per dag (dan is het net wat minder leuk). De kleinste dingen, zoals de trap niet op mogen, zijn schoenen aan of uit de hamsterauto bij de supermarkt moeten, zijn dan reden om hard te krijsen, zich languit op de grond te werpen en met zijn benen te spartelen. Op zo’n moment komen er superkrachten bij me naar boven. Ik die met moeite een potje doperwten open krijg, pak zo twaalf kilo aan peuter onder m’n arm en baan me met dit worstelende pakketje een weg naar huis. Ik ben altijd een beetje bang dat mensen denken dat ik een willekeurig kind ontvoer terwijl ik op dat moment geen kidnapper ben, maar topsport bedrijf. Het zou best leuk zijn als ik in plaats van veroordelende blikken eens applaus krijg of een flesje water aangereikt tijdens die lange tocht van de supermarkt naar huis.

 Vervoersmiddel

Toegegeven, dit ligt een beetje in het verlengde van mijn rol als topsporter. Maar ik ben dus Teijler zijn taxi. Al vanaf het prille begin (toen kwam hij helemaal niet vooruit zonder mijn hulp), maar ook nu hij twee is, is hij totaal afhankelijk van mij om ergens te komen. Dat ik ‘m naar de crèche, naar oma en naar de speeltuin moet brengen: snap ik allemaal. Maar zelfs wanneer hij met een echt degelijk vervoersmiddel (zoals zijn loopfietsje) buiten is,  heeft hij toch nog mij nodig om hem te tillen. En zijn loopfietsje, waar hij dan ineens niet meer op wil. Laatst hoorde ik ergens dat dat ding een loopfiets heet omdat jij als ouder er altijd mee loopt. Daar kan ik me echt helemaal bij aansluiten.

 Tolk

‘Ehbeko!’ We zijn op visite bij oma en Teijler vraagt om z’n ehbeko. Wat zegt-ie vraagt mijn moeder. Hij wil zijn flamingo, antwoord ik, terwijl ik naar de knuffel op de kast wijs. Melke, melke. Jiwaf. Of hij melk mag, in zijn giraffebeker, leg ik mijn moeder uit. Ik ben Teijler zijn tolk. Zonder mij is hij nergens. Of in ieder geval drinkt hij zonder mij melk uit een doodgewone beker. Onlangs zat mijn moeder met hem in een wachtkamer van de huisarts een boekje te lezen. Hond, kat, ittat, zei Teijler terwijl hij de plaatjes van een hond, kat en olifant bekeek. De hele wachtkamer, inclusief oma antwoordde op Teijler zijn ittat met: Olifant. Teijler wees daarop weer de olifant:  ‘tittat?’ Waarop de hele wachtkamer in koor antwoord gaf: ‘Het is een olifant!!’ En dit tafereel herhaalde zich, en herhaalde zich. Bij thuiskomst zei mijn moeder dat het er maar niet bij Teijler in wil wat een olifant is. Want zo zei ze: hij blijft ‘wat is dat?’ vragen.

Arme Teijler, hoe verwarrend  moet dit hele gebeuren zijn geweest voor hem aangezien tittat gewoon zijn woord voor olifant is. Nergens.zonder.mij, die jongen.

Personal assistant

Je kent het vast van die verhalen over supersterren die alleen rode m&m’s in hun kleedkamer willen of enkel witte rozen. Nou, ik kan je zeggen de personal assistant van Rihanna heeft een makkie vergeleken met moeders van een peuter. Niets zo grillig als een tweejarige.  Zo houdt Teijler van koekjes. Niet gek van een peuter om te verwachten dat zijn moeder dan dus zorgt voor een goedgevulde koektrommel. Maar wat die voorraad aanvullen lastig maakt voor mij is dat het de ene week Bumba-koekjes moeten zijn, de week erna Dora-koekjes en dan ergens terwijl ik niet oplette die voorkeur is gewijzigd in dinosauruskoekjes. En dat zou nog niet zo’n probleem zijn als alleen de koekjes onderwerp van discussie waren hier in huis. Maar broodbeleg? Hetzelfde verhaal. Smeerkaas is uit, smeerworst in, tot ik niet oplet en pindakaas ineens helemaal je-van-het is. Gister knabbelde ik zelfs het voor- en achterkantje van de patatjes af voor Teijler. Want…die zijn te hard naar zijn smaak.

 Voorzitter van de fanclub

Hoewel het nu misschien lijkt alsof ik een baan heb aangenomen die ik achteraf niet aankon of waarvan ik betere secundaire arbeidsvoorwaarden had verwacht: dat is niet het geval. Moeder zijn van dit grappige, eigenwijze, ondeugende mannetje is het leukste en mooiste wat ik ooit heb mogen doen (en dan heb ik zelfs een blauwe maandag bij Linnaeushof gewerkt. Dus, ik bedoel maar). Teijler heeft een grote fanclub (vooral bestaande uit opa’s en oma’s) maar daar ben ik voorzitter van. Als een ware paparazzi leg ik elke move die hij maakt vast, maak ik heuse videoclips die ik per whatsapp naar de rest van de familie stuur, schrijf ik blogs waarin hij de hoofdrol speelt en praat ik honderduit over hem. Zo geweldig is hij nou eenmaal. Dus al die rollen? Die vervul ik met liefde. En dan ga ik nu de keuken in, want chefkok…jawel, dat ben ik ook!

Mariska Schulte

Mariska Schulte (33) is chef redactie bij Ouders van Nu, de vriendin van Gert-Jan, de moeder van Teijler (7) en Jonah (4). Samen met poes Jip zorgt zij voor iets meer vrouwelijke balans in dit huishouden.