sofie van den enk

Trotse tante

Sofie is tante geworden. Alle hoogtepunten van de kraamweek beleeft ze met de kersverse ouders mee. In gedachte gaat ze terug in de tijd naar de bijzondere momenten met haar eerste kind.

Meesterwerk

Twee mensen van wie ik veel hou, hebben net hun eerste kind gekregen. Een zoon. Ik had het ongelooflijke voorrecht de eerste te zijn om het verse oudergeluk te aanschouwen. Binnenkomen in zo’n vacuüm van breekbare dankbaarheid, slaaptekort, na suizend tollen op de benen en blijdschap. Alsof je de eerste bent die een pas geschilderd meesterwerk mag zien, de verf is nog nat, de kunstenaar weet zelf nog niet eens precies waar ze naar kijkt, het atelier is nog een chaos van tubes en kwasten. De nieuwe wereldburger zag ik van achteren, liggend op zijn papa, vasthouden mochten alleen de ouders. Sterk om vast te houden aan dat idee, als je gevoel zegt dat dat het beste is.

Advertentie

Trots

In de loop van de week kwamen de mooie berichten van constante temperaturen, steeds beter lukkend vingervoeden met het pipetje erbij en het eerste badje. Tot slot kreeg ik, als voorvechter van borstvoeden-omdat-jij-het-wilt-niet-omdat-het-moet, een foto van de eerste voeding aan de borst. Tot dan toe was het kolven geblazen, maar het gevoel van je zoon aan je lijf, dat het hem zelf lukt en dat jij het kunt, is niet te evenaren. Een krankzinnig intiem plaatje, zo mooi. De trotse blik van de mama zei alles.

Kraamweek

Terwijl ik getuige ben van dit tafereel, bijna precies zes jaar nadat ik het allemaal meemaakte met mijn man en mijn lieve eerste kindje Magnus, bedenk ik hoeveel er al weer over die herinneringen heen is geschoven. Op kraambezoek gaan, voelt altijd als terugbladeren in je gevoel naar dat moment. Als je eenmaal ouders bent, is het toch een soort reünie met je vroegere zelf; je bent weer even heel dicht bij dat moment. Het is goed dat de kwetsbaarheid van toen – ik voelde me alsof ik helemaal afgepeld in de wereld stond, zonder huid, zo naakt – plaatsmaakt voor de kracht die je als ouder nodig hebt om je wurm achter te laten bij de opvang, slechte nachten te draaien en toch je werk te doen de volgende dag en op te letten bij het oversteken met je peuter op een loopfiets (mijn god wat gaan ze toch hard op die dingen). Toch is die kraamweek het fundament onder je ouderschap. Als je dat samen beleeft, de boze buitenwereld nog even ver weg houdt en met heel je hart durft te gaan geloven dat dit nieuwe gezinslid er echt is vanaf nu, voor altijd, en je ook niet elke vijf minuten hoeft te controleren of-ie nog ademt, sta je sterk als ouders. Ik heb dat de afgelopen week zien gebeuren. En ik ben de trotste tante ter wereld.

Sofie van den Enk

Sofie is radio en tv-presentator en schrijver van het boek De Melkfabriek. Ze is getrouwd met André en moeder van Magnus en Reina.