Lisa Wade

Ik vergat dat ik de moeder was en zij het kind

Omdat we 50 jaar bestaan, blikken we terug. Hoe anders voedde de vorige generatie op? Voor een keer nemen de moeders van onze columnisten de pen over. Amanda, moeder van columnist Lisa Wade, aan het woord.

Amanda (63)

‘Moeder worden en zijn is de mooiste maar ook meest frustrerende gebeurtenis in je leven. Niets raakt je zo diep en maakt je zo kwetsbaar. Lisa werd uiteindelijk zwanger met hulp van ICSI en kreeg, net als ik, een prachtige dochter. Een bijzondere ervaring voor haar, maar ook voor mij, met tegenstrijdige gevoelens van zorgen om mijn dochter en blijdschap om de komst van mijn kleindochter. Vol trots zag ik in Lisa een oermoeder ontstaan die haar baby het allerbeste wilde geven. Prachtig, dat allesoverheersende gevoel van onvoorwaardelijke liefde.

Tegenwoordig is er een oneindige hoeveelheid informatie beschikbaar over stromingen en opvoedmethodes. Dat biedt mogelijkheden, maar maakt het ook ingewikkeld. Het legt druk op de verwachtingen en de uiteindelijke realiteit. Ik wilde in de opvoeding vooral aanmoedigen en de harmonie behouden. Die elementen zie ik terug bij Lisa, maar zij vult ze aan met spirituele theorieën vanuit de antroposofie. Zoals dat een kind dingen altijd doet met een positieve intentie. Ook als hij jengelt of dwars is, heeft hij daar (vanuit zijn eigen behoefte) een goede reden voor. Als je in zo’n situatie die positieve intentie erkent, voelt je kind zich gerespecteerd en haal je de angel uit de situatie. Hoe graag had ik daar toentertijd meer over geweten. In mijn tijd had je Dr. Spock en er waren er ‘praktische’ bladen als Ouders van Nu. Ik wilde graag alles goed doen, en als ik grenzen moest stellen, voelde ik me schuldig en soms zelfs afgewezen. Ik voedde op vanuit mijn intuïtie, verder deed ik eigenlijk maar wat.

Grenzen stellen

Toen Lisa twee jaar was, scheidde ik van haar vader. Drie dagen per week was ik een werkende moeder. Lisa en ik hadden het gezellig samen. Ik zie ons nog zo voor me: zingend op de fiets op weg naar crèche en werk. In mijn behoefte aan harmonie vergat ik soms dat ik de moeder was en zij het kind. Ik was me er onvoldoende van bewust dat grenzen stellen positief is, rust geeft en geen aanslag hoeft te doen op die harmonie. Gelukkig stelde mijn financiële situatie voor mij de grenzen, voor verwennen was simpelweg geen geld. Dat was misschien maar goed ook, anders had ik Lisa vast overladen met speelgoed.

Lisa zegt vaak: ‘Mam, ik sta op jouw schouders’. Ze borduurt voort op de lessen die ik heb geleerd in mijn leven. Ik denk dat elke ouder ervaringen uit zijn jeugd gebruikt als basis en zo met vallen en opstaan leert wat het beste werkt voor zijn kind. Met de beste intenties, vanuit onvoorwaardelijke liefde.’

Lisa

‘Mijn moeder en ik waren altijd een eenheid. Mijn vader was een totale afwezige dus lange tijd deden we het met zijn tweetjes. Ik vond het heel moeilijk dat mijn moeder altijd zo hard moest werken vroeger maar ik heb zelf nooit ervaren dat er weinig geld was thuis. Ik heb zelfs heel erg moeten wennen aan hoe anders dat nu gaat. Simcha heeft een heel rek met verkleedjurken. Als zij iets niet lust, krijgt ze wat anders. Gênant vind ik dat. Het grootste dat je een kind kan meegeven is de gave van dankbaarheid. Wat ben ik dankbaar dat ik nu de ruimte krijg om keuzes te kunnen maken in Simcha’s opvoeding, niet alleen door de tijd waar we in leven maar ook omdat ik het niet alleen hoef te doen zoals mijn moeder dat moest. Ik kan de boog laten vieren omdat Peter het soms overneemt. Ik kan thuis blijven wanneer ik denk dat het voor Simcha fijner is. Mijn moeder moest me telkens wegbrengen ook al was het voor mij soms teveel. Wat moet ze zich vaak verscheurd hebben gevoeld. Wat een offer het moederschap ook met zich meebrengt, besef ik me nu ik in haar schoenen sta maar al te goed.’

Lisa Wade

Lisa Wade (37) is radio- en tv-presentatrice en samen met regisseur Peter Blom. Hij is vader van Grover (23), Muriel (21) en Rinke (16) en samen kregen ze dochters Simcha (3) en Norah (0). Elke maand schrijft ze een column in Ouders van Nu over haar drukke leven.