Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Gestopt met roken: ‘Voor m’n kinderen ben ik het meest blij dat het is gelukt.’

Nellie (37) woont samen met Mark (41) en hun kinderen Vita (6) en Dré (3) in Bolsward. Na drie stoppogingen is het haar de vierde keer definitief gelukt om te stoppen met roken. Dat levert haar tijd op, ze heeft minder stress en voelt zich fitter. Maar het belangrijkst: ze geeft haar kinderen het goede voorbeeld. Zo kreeg ze het voor elkaar.

Ouders van Nu samen met Rijksoverheid

Antirookposters

‘Als klein meisje heb ik ooit nog antirookposters in huis opgehangen. Zowel m’n ouders als m’n broer rookten. Die posters weerhielden hen er niet van om te roken en later ging ik zelf ook overstag: op m’n veertiende begon ik ermee, omdat ik het wel cool vond.

Rustpunt

Toen ik zwanger was van Vita ben ik voor het eerst gestopt. Cold turkey, de zwangerschap was voor mij genoeg motivatie en afleiding om de sigaretten te laten liggen. Na een halfjaar borstvoeding te hebben gegeven, stak ik m’n eerste weer op: ik zocht een rustpunt in het hectische leven met een baby. Toen ik zwanger werd van Dré volgde stoppoging twee, maar ook toen ben ik na de borstvoeding weer begonnen.

Stoptober

In 2020 stelde Mark voor om samen mee te doen met Stoptober. We zochten een coach en plakten nicotinepleisters. Dat ging een aantal maanden goed. Ik merkte echt het positieve effect van het niet-roken. Ik hield een hoop tijd over en hoefde niet steeds op te letten of ik een pakje en een aansteker bij me had. Maar in april begon het te knagen. Na twee weken in gevecht te zijn geweest met mezelf ben ik weer begonnen.

Slecht voorbeeld

Toen oktober vorig jaar weer in zicht kwam, was ik er ineens klaar mee. Ik wilde dit gewoon niet meer. Wat ik vervelend vond, was die strijd: ik wilde eigenlijk niet meer roken, maar ik stak er toch steeds een op. De geur stond me ook tegen: je haren en je kleren stinken. Bovendien is het een slecht voorbeeld voor de kinderen en het ziet er gewoon niet uit.

Stophulp

In september vorig jaar ben ik weer op zoek gegaan naar een coach. Die helpt je in het stoptraject en bovendien krijg je met die steun de nicotinepleisters vergoed. Je coach spreek je eerst eens per twee weken en daarna bouw je de coaching en ook de nicotinepleisters af. De behoefte aan nicotine is op een gegeven moment helemaal weg, dat werkt als een trein. Jammer genoeg is Mark inmiddels weer begonnen, maar ik ben er helemaal vanaf.

Nicotinemonster

Wat wel mooi was: tijdens het stoppen kregen we een pluizig plakpoppetje, Nicotientje. Een soort wuppie, maar dan zwart en met een boos gezichtje. Die moesten we ergens in huis plakken waar-ie goed in het zicht was; hij stond symbool voor het monster in je hoofd dat schreeuwt om nicotine. Zo visualiseer je je verslaving en koppel je ’m los van jezelf.

Impulscontrole

Dat ik nu gestopt ben en geen nicotinebehoefte meer heb, betekent niet dat ik er nooit meer aan denk. Als ik op een terras zit met een drankje en er zijn rokers bij, schiet het nog weleens door m’n hoofd: oeh, lekker. Maar als ik niet aan die impuls toegeef, ben ik dat gevoel ook zo weer kwijt. Na zo’n avond ben ik elke keer weer blij dat ik niet ben gezwicht.

Geen excuses

Andere ouders die willen stoppen, wil ik op het hart drukken: er is geen reden om te roken. Elk argument voor het roken is er een die je verslaving je wijsmaakt. En weet ook: roken is niet beter dan stress. Het levert juist stress op omdat je er continu aan moet denken. Heb ik nog sigaretten en een aansteker? Heb ik straks de mogelijkheid om te roken of moet ik er nu nog even een opsteken? Bovendien gaan je hartslag en bloeddruk omhoog. Laat dus dat gevoel toe dat je het echt niet meer wilt.

Voor de kinderen

Niet roken heeft een hoop voordelen. Zo heb ik veel meer tijd, bespaar ik elke anderhalve dag 8 euro en ben ik een stuk fitter. Toen ik de laatste keer stopte, ben ik begonnen met fitnessen en ik merk goed dat ik nu veel meer uithoudingsvermogen heb. Voor m’n kinderen ben ik nog wel het meest blij dat ik ben gestopt. We zaten gisteren buiten, Mark en ik. Ik liep naar binnen en Vita zat voor de tv. Ze vroeg: “Zit papa te roken? Ik wil dat niet.” Zij is zich er sinds onze laatste stoppoging bewuster van geworden wat roken met ons kan doen. Misschien hebben ze het er op school ook wel over gehad. Hopelijk houdt ze dit vast.’