Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Thuiswerken en je bedrijf én gezin draaiende houden. Hoe doe je dat?

We mogen alweer deels naar het werk, maar voor tenminste de helft van de tijd werken we voorlopig nog thuis. En thuiswerken én een bedrijf en gezin runnen, dat is best een uitdaging weten ook Richt (freelancer) en Emily (eigen bedrijf) uit ervaring. Wat hebben zij geleerd van de afgelopen periode? En wat willen ze vooral wel en juist niet anders gaan doen?

Ouders van Nu samen met Rijksoverheid
Even voorstellen

Richt (37) is freelance redacteur. Ze woont in Haarlem met Gerard (38) en hun twee jongens van 4 en 5 jaar. Emily (38) woont met Lex (33) en hun drie kinderen van 7, 5 en 3 in Haarlem. Zij heeft verschillende bedrijven in gamification en maakt educatieve games, onder andere voor kinderen.

Thuiswerken, hoe ging dat bij jullie?

Emily: ‘Het was een vrij hectisch en interessant jaar voor ons. Op 13 maart 2020 hoorden we dat we twee weken thuis zouden moeten werken en dat de school dicht zou gaan. Rond tien uur was de chaos bij ons compleet. Wij probeerden te werken met de kinderen in huis en dat bleek meteen niet ideaal te zijn.’

Richt: ‘Ja, de balans tussen werk en privé is echt even zoek geweest. Al bracht het thuiswerken mij veel rust, grappig genoeg. Ik verlangde net voor de eerste lockdown al naar wat meer rust. Ik wilde meer op het nest zijn, meer tijd voor elkaar en de kinderen hebben en een stap terugnemen. Ik stond er dus gelijk zo in van: kom maar op! Wij kunnen dit en gaan dit redden.’

Hoe verliep het thuiswerken?

Emily: ‘Nou, het voordeel was dat alle ouders zoekende waren en de kinderen niet naar school hoefden. Dus daar lagen veel kansen voor mijn bedrijf. Je wilt toch dat je kind blijft leren. Eén van mijn zakelijk partners zat die eerste zondagavond bij mij aan de keukentafel om te bespreken wat we gingen doen. We hebben een krijtbord van de kinderen erbij gepakt en schreven daarop: ‘Koers houden’. Dat hebben we gefilmd en gedeeld met onze collega’s en zo was ons corona-journaal geboren. We moesten echt een manier vinden om op afstand contact te houden. Hoe was die overgang bij jou? Als freelancer?’

Richt: ‘Het scheelt dat ik een bepaalde flexibiliteit gewend ben als freelancer.  Ideaal, met een gezin. Gerard werkt vier dagen én hij had nog recht op ouderschapsverlof. Hij kon daardoor een dag minder gaan werken en zo kon ik die dag extra pakken. Plus vaak nog een dag in het weekend. Zo had ik veel ruimte voor m’n werk. Ik heb vorig jaar meer dan ooit gewerkt. Alle sociale momenten die wegvielen vulden zich met werk. En het gezin natuurlijk.’

En hoe was het met de kinderen thuis?

Emily: ‘De grenzen vervaagden een beetje: zakelijk en privé overlapten steeds meer. Je switchte voorheen echt van je privé naar je zakelijke mindset, wanneer je naar je werk ging. En toen gebeurde alles ineens in dezelfde ruimte. Ik wilde veel tijd in m’n bedrijf stoppen, maar ook mijn kinderen goed onderwijs geven. Ik vond die dubbele taak wel heftig. Toen we er vier dagen in lockdown zaten, zaten m’n vriend en ik al helemaal aan onze taks. En wij hebben nooit ruzie. We hebben een stap teruggedaan, een dag vrij genomen en een plan gemaakt. We vroegen mijn moeder in Italië om via Zoom te helpen met school. Daarnaast hebben we een verdeling gemaakt. We stonden vroeg op en de één deed dan de kinderen, terwijl de ander ging werken en na de lunch draaiden we dat om. De avondspits deden we dan samen en ’s avonds na het eten gingen we weer aan het werk.’

Richt: ‘Die ochtend en middag-shifts, dat was dus niet bij ons thuis, maar de grens tussen werk en privé was bij ons ook echt zoek. Toen ik thuiswerkte met de kinderen thuis, was ik tussendoor steeds mama als ik even naar beneden ging voor koffie. Ik werk op zolder, maar voor m’n kinderen leek het of ik gewoon thuis was. Ze liepen dan ook geregeld even bij mij binnen. Ik liet dan weten of dat wel of niet uitkwam op zo’n moment.’

Wat vond je een uitdaging?

Emily: ‘In het weekend ging het werk ook door en zo werden alle dagen een grote brij. We vonden dit echt het zwaarste jaar tot nu toe. We hebben veel geleerd, maar het was wel pittig. Herken jij dat?’

Richt: ‘Wat ik best zwaar vond, was dat het leven alleen maar uit werken en gezin bestond, ik miste het sociale eromheen.’

Wat heeft het thuiswerken je gebracht?

Emily: ‘Wat ik mooi vond was dat de band tussen mijn moeder en de kinderen veranderde, omdat ze elkaar elke dag belden. En qua werk vond ik het geweldig dat alle collega’s zo hun schouders eronder zetten, toen het zo hard nodig was. Niemand liet z’n koppie hangen en iedereen zette een tandje bij. Dat merk ik nog steeds. De inzet is echt heel goed. Daar ben ik zo blij mee. Want ik realiseer me: voor collega’s met kinderen was het niet makkelijk, maar zeker ook niet voor de collega’s zonder kinderen die veel moesten opvangen. Alle ouders én niet ouders waren dan ook blij toen de BSO’s weer opengingen. Wat heb jij eruit gehaald?’

Richt: ‘Het samenzijn vond ik heel waardevol. Ik werd best wel geraakt door het inzicht dat ze al vier en vijf jaar oud zijn. Waar blijft de tijd! Om zo’n periode zo intensief bij elkaar te zijn was daarom extra bijzonder. Je maakt je kinderen dan ineens weer van heel dichtbij mee.’

Emily: ‘Ja, dat was inderdaad mooi. Wij vonden het belangrijk om af en toe iets te doen wat heel gek en anders was dan normaal. Alle dagen leken op elkaar en zo konden we de tijd wat opknippen met benchmarks. Dan vroegen we: ‘Wat willen jullie doen?’ Zij zeiden dan: ‘Kamperen.’ Prima. Deden we dat, midden in de winter. We gingen met z’n allen een hele dag in pyjama tekenfilms kijken met de vloer volledig bedekt met al onze matrassen. Zo hadden we echt een uniek gezinsmomentje.’

Richt: ‘Geweldig, dat soort momenten vergeten ze nooit! Wij zijn heel veel met ze naar buiten gegaan. Onze jongens zijn zo energiek, die moeten echt even uitrazen af en toe. Dan gingen we bijvoorbeeld fietsen op de lege parkeerplaats van Ikea. Zeker toen het heel mooi weer was, gaf dat ons allemaal extra energie. Daarnaast vind ik het een voordeel dat het halen en brengen zoveel relaxter is nu ik thuis werk. Je hoeft het niet zo strak te plannen als wanneer je naar kantoor gaat.’

Hoe zie je de toekomst, qua thuiswerken?

Emily: ‘We hebben net weer gevraagd wat mensen willen in ons bedrijf. In het begin hebben we onze fysieke locaties opgezegd, in overleg met de collega’s. Nu willen ze wel weer een kantoor, maar dan met een andere manier van werken. Dat we bijvoorbeeld eens per week samenkomen om meetings te doen, maar dat iedereen de rest van van de tijd zelf mag weten wat hij wil, thuiswerken of op kantoor. Dat vind ik zo positief, dat het vertrouwen onderling zo sterk is. Wat zou voor jou ideaal zijn, qua thuis en op locatie werken?’

Richt: ‘Ik zou wel één of twee dagen per week naar kantoor willen. Voor de gezelligheid en ik denk ook dat ik daar veel energie van krijg. Toen ik laatst m’n collega’s zag tijdens een wandeling, gaf dat echt een energieboost. Het levert ook weer creativiteit op. Contact via een scherm brengt dat je niet op die manier. Hoe ga jij het zelf verdelen?’

Emily: ‘Ik zou zelf het liefst drie dagen op kantoor zijn en twee dagen thuis. Sommige dingen kunnen echt prima digitaal en daar zijn we nu toch al aan gewend. Dan hoef je dus echt niet steeds bij elkaar te komen. Maar af en toe een koffie samen of gezellig lunchen, daar kijk ik naar uit.’

Richt: ‘Die koffiemomenten mis ik ook echt. Zeker bij de opdrachtgevers waar je echt onderdeel van het team bent. Dan was het bijvoorbeeld standaard om half elf een koffie halen bij Ria. En inderdaad ook het lunchmoment, het samen lekker ouwehoeren, dat mis ik.’

Wat zijn tips voor andere thuiswerkende ouders?

Richt: ‘Ik zou zeggen: goed de werk- en gezinsmomenten afkaderen, maar daar ben ik zelf echt slecht in. En – als je werk het toelaat – kies een ritme dat voor jou werkt. Ik ga elke dag om 00.30 uur naar bed. Overdag gun ik mezelf dan wat meer relaxtheid en ’s avonds haal ik die uren in, dat werkt voor mij heel goed. Dan heb ik overdag tijd voor het gezin.’

Emily: ‘Wij zijn niet in de positie om tips te geven, we zijn namelijk zelf ook nog zoekende. Wat wij zien is dat onze collega’s – met én zonder kinderen – elkaar willen helpen en steunen en daar hebben we allemaal heel veel aan. Met jonge kinderen thuis kun je gewoon niet helemaal het normale werkritme volgen. Over iemands verminderde inzet klagen helpt niet, maar elkaar helpen wel. Nu we weer meer naar kantoor mogen en de kinderen op school en de opvang zitten zal die steun iets minder nodig zijn, maar het blijft belangrijk.’