‘Zonder die rookmelder was ons zoontje er misschien niet meer’

Paulien (43) en haar zoontje Bastiaan (destijds 9 maanden) ontsnapten een paar jaar geleden op het nippertje aan een grote brand die was uitgebroken in huis. Dankzij de steun van buren, vrienden en familie kwamen ze in de moeilijke weken erna toch tot rust.

Ouders van Nu samen met Klaverblad Verzekeringen

‘Ik lag in bad toen de rookmelder af ging. De batterij zal wel leeg zijn, dacht ik, maar toen ik de badkamer uit liep zag ik allemaal rook. Ik keek door het trapgat naar beneden en daar was het al helemaal zwart. Zó zwart, dat ik er niet doorheen kon kijken.’

Door het raam naar buiten

‘Ik ben naar de slaapkamer van mijn zoontje gerend, heb hem uit zijn bedje gehaald en heb hem snel meegenomen naar onze slaapkamer. Daar heb ik hem uit het raam gehouden, zodat hij geen rook zou inademen. Met mijn vrije hand heb ik geprobeerd 112 te bellen, maar de telefoon – het was een vaste telefoon – deed het al niet meer. In paniek ben ik heel hard gaan gillen. De buurman hoorde het gelukkig en is samen met een andere buurman een trap gaan halen. Ik heb mijn zoontje door het raam aan hem gegeven en ben zelf nog een keer terug naar binnen gegaan, want ik stond daar in m’n blootje. De rook kwam inmiddels onder de deur door en ik kon niet meer goed ademen. Ik heb toen wat handdoeken en ons dekbed ervoor gelegd en snel mijn trui en broek aangetrokken. Daarna heb ik mijn schoenen het raam uit gegooid en ben ik op het afdak gesprongen. Via het klaarstaande trappetje kon ik uiteindelijk naar beneden klimmen.’

Afdruk van een speentje

‘Mijn man was er niet toen het gebeurde. Die was aan het klussen in ons nieuwe huis, want we zouden tien dagen later verhuizen. Hij is natuurlijk meteen in de auto gesprongen. Toen hij er eenmaal was en de brand onder controle was, mochten we naar binnen. Nou, dan schrik je. De keuken en de vloeren waren helemaal vernield, de muren waren pikzwart. Veel van onze spullen lagen al in dozen op zolder, dus die waren gelukkig niet beschadigd. Wat ons het meeste raakte, was de kamer van ons zoontje. Toen ik zijn speen uit zijn ledikantje pakte, zag ik een witte plek waar het speentje had gelegen, de rest eromheen was donkergrijs van het roet. Er liep een grote rilling door me heen, want ik wist: als we geen rookmelder hadden gehad, dan was dit misschien wel de afdruk van mijn kindje geweest.’

Krat op de kookplaat

‘De brand is ontstaan door een plastic krat die ik op de elektrische kookplaat had gezet. De knoppen konden niet op slot, dus die moeten zijn aangesprongen. Vanwege de verhuizing stond onze hele keuken vol met spullen. De enige plek waar ik nog iets neer kon zetten, was die kookplaat. Het vuur kon zo snel om zich heen slaan, omdat we midden in een hittegolf zaten en ik alle ramen tegen elkaar open had gezet. Daardoor kwam er veel zuurstof bij en ging het allemaal heel snel. Gelukkig heeft onze verzekering alles netjes vergoed, waardoor we ons oude huis uiteindelijk toch nog goed hebben kunnen verkopen.’

Echte vrienden

‘Ik ben enorm onder de indruk van de manier waarop wij zijn opgevangen. De eerste nacht waren we meteen welkom bij de buren. We hebben Bastiaan daar in een campingbedje in de woonkamer gelegd en konden daardoor zelf in alle rust de brandweer te woord staan. Weten dat je kind in goede handen is, is zo belangrijk. Daarna hebben we een week gelogeerd bij vrienden. We mochten alles van ze lenen en gebruiken, want we hadden even niks. Het was allemaal heel overweldigend, maar doordat we een vast plekje hadden bij lieve mensen, kwamen we toch tot rust. Bastiaan heeft niks meegekregen van alles wat er is gebeurd. Toen we hem bij de buren in het campingbedje legden sliep hij door alsof er niks was gebeurd en ook nu, een paar jaar later, is hij niet bang voor rook of brand. Gelukkig maar.’