Lapjesendraadjes

Aangemaakte reacties

  • Auteur
    Berichten
  • Go ElsieJoy! Dat heb je mooi gezegd! Helemaal mee eens om het taboe te proberen doorbreken door er over te praten.

    Tralala ik heb altijd tegen mijn vriend gezegd dat ik geen behandeling in wil, terwijl hij vanaf het begin heeft gezegd dat we alles er aan gaan doen. Toen het puntje bij paaltje kwam en er geen andere optie bleek te zijn, zei ik alleen maar ‘ok, dan doen we dat’.

    Weet je ook waarom je vriend geen behandeling in wil? Wil hij echt helemaal niets, of zijn er zaken die hij wel wil en andere zaken niet? Is hij misschien bang dat het aan hem ligt en zou hij zich daar schuldig over voelen?  Het is heel positief dat hij met je mee wil!

    Ja Chacha, dat klinkt als goed nieuws voor je! Vingers en tenen gekruist hier!

    Tralala ik hoop dat je snel aan de slag mag! Weet je al wat voor traject je ingaat en hebben jullie de onderzoeken al achter de rug dus? Ik vind dat ik nog beter leer om te wachten in dit hele traject, ik word er zelfs een klein beetje gefrustreerd van hahaha. Eerst moest mijn vriend verder onderzocht worden (en elke uitslag duurt zo’n 2 weken), toen had onze arts vakantie en nu hebben we over 2 weken een lange afspraak staan om de behandeling voor te bespreken. Ondertussen zijn er 3 rondes voorbij. Het heeft vast nut en ik wil de behandeling met de meeste kans van slagen bij mijn situatie maar oh my God!

    Mandareintje, je gaat bij IUI dus gelijk door met de volgende poging? Goede vibes jouw kant op!

    Yres, wees maar een beetje lief voor jezelf vandaag!

    Ik kan me helemaal niet herinneren dat dat echo-apparaat zo groot was joh! Ik zag er een beetje tegenop omdat mijn laatste uitstrijkje 20 minuten duurde (mijn baarmoedermond was niet te vinden) en op het laatst héél oncomfortabel was, maar ik vond dat echo-apparaat echt een dingetje van niets. Maar misschien heb ik dan ook de kleinere versie gehad?

    Ik denk dat gisteren mijn eisprong was, we zijn dus gisteren actief geweest. Ik merk dat we alle twee een beetje genoeg hebben van het ‘moeten’, dus het was een beetje ‘lay back and think of England’ 🤣. Ik denk niet dat t raak is, maar natuurlijk weet je het maar nooit!

    Hoi Yres. Bijzonder om je kindje nog een keertje te zien! Wel een soort van fijn denk ik om iets meer te weten wat er fout is gegaan?

    Ik heb begrepen dat het een tijdje kan duren voordat de bloeding stopt, ik denk dat je arts daarom heeft aangeraden om iets langer thuis te blijven. Maar dat verschilt per vrouw. Ik zou zelf je werkgever vertellen dat je een miskraam hebt en dat het de komende dagen afdrijft. De meesten laten je dan wel even met rust. Sterkte!!

    Yres, mijn vriendin ontdekte tijdens haar termijnecho, dat haar kindje was overleden. Die is echt een flink aantal weken thuisgebleven, het verdriet zat diep. En bij de volgende zwangerschap wachtte ze tot 15 weken voordat ze het vertelde (maar had ik t al een paar weken gezien), uit angst. Toen ze overigens terugkwam op werk, bleek een andere collega hetzelfde te hebben gehad.

    Wat ik je dus wil zeggen, neem de tijd om dit te verwerken. Het is niet niks, je kindje verliezen! Want je voelt je vanaf een positieve zwangerschapstest ook echt al moeder!

    Tulpje, dat is best een grote kans met IUI vind ik! Ik denk dat mijn kansen lager zijn hoor (ivm slechte zwemmers)

    Chacha en Bo-Belle de vingers zijn hier gekruist voor jullie!