LadyJ

Aangemaakte reacties

  • Auteur
    Berichten

  • LadyJ
    Bijdrager
    In reactie op: Minder werken tijdens zwangerschap #10187046 Quote

    Ik ben vanaf een week of 9 al helaas elke week ziek door chronische migraine waar ik momenteel minimaal medicatie voor mag gebruiken. Daarnaast erg misselijk, veel spugen en heel erg vermoeid en veel hoofdpijn. Dit heeft ook geen positief effect op de migraine en ik ga al heel gauw over mijn grens heen. Vanaf het begin heb ik open kaart gespeeld en ook dat het enorm aan mijn gevoel knaagt om echt wel te willen werken maar dat het gewoon niet gaat. Op deze manier heb ik tot nu toe gelukkig veel begrip gekregen en vanaf deze week (ben nu in de 15e week van de zwangerschap) wordt ik boventallig ingeroosterd. Ik kan nu per dag en zelfs per dagdeel kijken hoe het gaat en dat zorgt echt voor opluchting en uiteraard minder schuldgevoel naar mijn collega’s in de zorg. Die staan er nu sowieso niet alleen voor als ik uitval of eerder naar huis ga. 

    Succes! Ik hoop dat je een goede balans mag vinden tussen je eigen gezondheid en je werk.


    LadyJ
    Bijdrager
    In reactie op: Geen zwangerschaps symptomen #10185923 Quote

    * gefeliciteerd met je zwangerschap moet er staan😅


    LadyJ
    Bijdrager
    In reactie op: Geen zwangerschaps symptomen #10185922 Quote

    gefeliciteerd met je zwangrzwange en herkenbaar dit 😉 voor mij waren de kwaaltjes een soort van bevestiging aangezien je het anders alleen moet doen met de test en ongerust als ik even geen kwaaltjes had. Maar inmiddels kan ik de kwaaltjes vrije dagen erg waarderen na alle misselijkheid, vermoeidheid, hoofdpijn en spugen. Het wisselende de eerste weken enorm bij mij. En idd het zegt verder niets. Geniet ervan


    LadyJ
    Bijdrager
    In reactie op: Niet kunnen genieten van zwangerschap #10185367 Quote

    Hey meiden,

    Hier ook ff een berichtje om een hart onder de riem te steken. Tot nu toe hier ook weinig te merken van een blijde verwachting. Ik ben elke week en bijna dagelijks ziek… Chronische migraine maar bijna geen medicijnen mogen gebruiken is een echt afzien. En dan nog de extreme vermoeidheid en het overgeven, maken het tot nu toe geen feestje. Je elke keer opnieuw ziek melden op werk zorgt ook voor stress en schuldgevoel en mijn sociale leven staat op een laag pitje omdat ik me bij de minste geringste inspanning daarna zo beroerd voel.

    Ik kan gelukkig wel zeggen dat ik veel steun aan mijn zusjes en omgeving heb die zelf ook niet op een roze wolk hebben gezeten en die constant tegen me zeggen dat ik me mag voelen zoals ik me voel. En dat is nu gewoon even kak. En dat staat ook helemaal los van het feit dat mijn vriend en ik wel heel blij zijn met het feit dat we een kindje verwachten. Dat zijn echt 2 verschillende dingen. 

    Ik heb me rot gelachen om het boek ‘feliciteer hem maar want ik vind er tot nu toe geen reet aan’ van Vera van Zelm. En ik heb een ander cartoon boekje gekregen ‘I’m so pregnant’. Die staat vol met grappige en realistische tekeningen over zwanger zijn en bevallen. 

    Eigenlijk wel heftig dat je omgeving je oplegt hoe je je moet voelen. Door die druk ga je je alleen nog maar meer rot voelen. 

    Babyklaass goed dat je hulp bent gaan zoeken. Hoop dat je bij een fijne psycholoog terecht komt die je verder kan helpen.

    En aan alle dames dikke knuffel! Hoop dat het straks dubbel en dwars genieten wordt als de kleine er straks is. Daar kijk ik naar uit en probeer af en toe maar lieve woordjes naar mijn buik te luisteren dat hij of zij het zich maar niet persoonlijk moet aantrekken hoe mams zich nu voelt 😉


    LadyJ
    Bijdrager
    In reactie op: Niet kunnen genieten van zwangerschap #10185366 Quote

    Hey meiden,

    Hier ook ff een berichtje om een hart onder de riem te steken. Tot nu toe hier ook weinig te merken van een blijde verwachting. Ik ben elke week en bijna dagelijks ziek… Chronische migraine maar bijna geen medicijnen mogen gebruiken is een echt afzien. En dan nog de extreme vermoeidheid en het overgeven, maken het tot nu toe geen feestje. Je elke keer opnieuw ziek melden op werk zorgt ook voor stress en schuldgevoel en mijn sociale leven staat op een laag pitje omdat ik me bij de minste geringste inspanning daarna zo beroerd voel.

    Ik kan gelukkig wel zeggen dat ik veel steun aan mijn zusjes en omgeving heb die zelf ook niet op een roze wolk hebben gezeten en die constant tegen me zeggen dat ik me mag voelen zoals ik me voel. En dat is nu gewoon even kak. En dat staat ook helemaal los van het feit dat mijn vriend en ik wel heel blij zijn met het feit dat we een kindje verwachten. Dat zijn echt 2 verschillende dingen. 

    Ik heb me rot gelachen om het boek ‘feliciteer hem maar want ik vind er tot nu toe geen reet aan’ van Vera van Zelm. En ik heb een ander cartoon boekje gekregen ‘I’m so pregnant’. Die staat vol met grappige en realistische tekeningen over zwanger zijn en bevallen. 

    Eigenlijk wel heftig dat je omgeving je oplegt hoe je je moet voelen. Door die druk ga je je alleen nog maar meer rot voelen. 

    Babyklaass goed dat je hulp bent gaan zoeken. Hoop dat je bij een fijne psycholoog terecht komt die je verder kan helpen.

    En aan alle dames dikke knuffel! Hoop dat het straks dubbel en dwars genieten wordt als de kleine er straks is. Daar kijk ik naar uit en probeer af en toe maar lieve woordjes naar mijn buik te luisteren dat hij of zij het zich maar niet persoonlijk moet aantrekken hoe mams zich nu voelt 😉


    LadyJ
    Bijdrager
    In reactie op: Uitgerekend September 2019 #10185167 Quote

    Zo wat een heerlijke dagbesteding om de berichtjes terug te lezen. Kwamen een paar goede tips/ onderwerpen voorbij die ik mee neem in me overwegingen. 

    Grappig al die verschillende verhalen en hoe iedereen lekker zijn eigen ding doet. Ik las iemand die minimalistisch is en ik kan me daar ook erg in vinden. Nog niet veel gekocht omdat wij zoveel kunnen lenen van mensen om ons heen en de andere dingen hopen we zo veel mogelijk 2e hands te scoren. Wij zijn in beide familie de laatste die een kindje verwachten dus de spullen vliegen ons om de oren 😉 wij krijgen een co- sleeper, box en badje te leen. En kinderwagen krijgen we van onze ouders. 

    Ik had gehoopt na de 12 weken grens meer te kunnen ontspannen maar sinds deze week in de stress omdat ik nooit waterpokken heb gehad of vijfde ziekte gebeuren. Al 32 jaar weet ik het te ontlopen maar zal je net zien; mijn nichtjes zijn nu ziek geworden en ik heb ze natuurlijk kort daarvoor gezien. Verloskundige heeft wel echt alles tot op het bot netjes uitgezocht in overleg met het RIVM en GGD. Gister bloed geprikt om te kijken of ik de vijfde ziekte onder de leden heb en waterpokken is helaas afwachten. Dus ik ben weer terug af qua zorgen en doom scenario’s 🙁 Daarnaast moet ik me tot nu toe elke week ziek melden op werk vanwege migraineaanvallen, spugen, extreme vermoeidheid, veel hoofdpijn en vorige week griep. 

    Er zijn echt wel momentjes dat ik geniet. Zeker als ik me buikje zie groeien en op de echo’s een trappelend kindje zie. Maar tot nu toe is het eigenlijk vooral afzien en veel zorgen en ziek zijn. 

    Ik leef nu toe naar de 20 weken. 


    LadyJ
    Bijdrager
    In reactie op: Uitgerekend September 2019 #10180445 Quote

    Hallo allemaal,

    Hier ook een meelezer 😉 maar ik sluit mij graag aan bij het lijstje. Vandaag precies 12 weken! en 29 september uitgerekend. Wij willen het geslacht wel weten, maar daar moeten we dus nog even op wachten.

    Ik hoop dat we nu de ‘magische’ grens van 12 weken heb bereikt ik meer kan ontspannen en genieten. Ook ik vond die eerste weken erg spannend en daarnaast heb ik mij heel beroerd en heel erg moe gevoeld. 

    Ik kijk enorm uit naar het tweede trimester! 🙂 Fijne zondag allemaal! 🙂


    LadyJ
    Bijdrager
    In reactie op: Onverwacht zwanger, paniek! (Levensstijl) #10180438 Quote

    Hey! 

    Ga je schuldgevoel omzetten in trots worden op jezelf. Inderdaad zoek mensen op waar je het bespreekbaar mee kunt maken en maak een stappenplan. 

    In plaats van zo streng voor jezelf zijn probeer lief naar jezelf te zijn. 

    Wat mij hielp was van het geld wat ik overhield een cadeau voor mijzelf kopen als beloning. Samen met iemand anders stoppen en elkaars steun zijn. 

    En ik ben alternatieven gaan zoeken. Elke keer als ik trek had nam ik de hond mee naar buiten en ging ik wandelen, belde ik een vriendin op en ging ik daarheen of sprong ik op mijn mountainbike en ging ik een stuk fietsen.

    Wat mij ook hielp was dat de daadwerkelijke tijd dat je aan een sigaret denkt en het daar moeilijk mee helpt slechts een paar minuten is. Die momenten worden al gauw minder vaak en minder lang. 

    De eerste weken vond ik soms pittig, maar je kan het echt! 

    En heb vertrouwen in je lijf en je kindje. Het is oersterk en bizar mechanisme wat heel veel kan hebben. 

    En heb vooral vertrouwen in jezelf dat stoppen je gaat lukken! Dit is een hele mooie uitdaging met een bijzonder mooie reden. Daag jezelf uit 😉 Succes!