Gebruiker10081824

Aangemaakte reacties

  • Auteur
    Berichten
  • In reactie op: Laten huilen #10208367 Quote

    Vervelend!! Mijn zoontje is nu bijna 15 weken en sliep de eerste drie weken overdag amper. Het bleek sowieso een buikslaper. Maar bij ons is hij lange slaapjes gaan doen nadat wij hem even lieten huilen (wel ernaast zitten) en tussendoor over zijn rugje wreven..  als hij echt van streek was (of is) dan eruit halen, troosten en weer neerleggen. het is nu een flinke slaapklop. Als ie op bed wordt gelegd kan ie nog wel even mopperen of huilen, maar het is ook vaak genoeg dat ie direct gaat slapen of juist eerst even met zichzelf babbelt of om zich heen kijkt. Succes!!!

    In reactie op: Baby slaapt slecht #10204938 Quote

    Hai, mijn zoontje is 13 weken en slaapt al vanaf zijn tweede week (ik was wel 2 weken over tijd en het was al vanaf het begin een sterk mannetje) op zijn buik.

    De eerste week sliep hij amper en was hij al snel over de rooie. Hij sliep eigenlijk alleen als hij tegen me aan lag op zijn buik, onze kraamverzorgster merkte dit op.

    Wij hebben hem toen op zijn buik gelegd en toen sliep hij lang en vast. Wij hebben overigens een aerosleep en zelf ook ‘uitgeprobeerd’. Ik vond het de eerste weken eng -maar niemand slapen, ook een oververmoeide baby niet, was het alternatief- en zat er constant bovenop, maar kreeg geleidelijk aan steeds meer vertrouwen toen ik zag hoe goed hij zijn hoofd al kon bewegen. Hij heeft nu overigens een ijzersterk nekje, leunt al weeeeeken op zijn armpjes met zijn hoofd omhoog en is dan lekker aan het rondkijken.

    Het is nu echt een slaapkoppie. Zoals hier boven werd gezegd, sommige baby’s zijn gewoon buikslapers! Als je baby zijn hoofd goed kan draaien zou ik buikslapen zeker een kans geven. Doe het anders voorlopig alleen overdag als je er zelf bij bent.

    In reactie op: Beurs gevoel schaamstreek #10190346 Quote

    Yep, ik heb het ook gehad vanaf een week of 16, begon met een beurs gevoel. Op een gegeven moment werd het bij mij een pijnlijke plek die steeds meer opspeelde. Ik had toen geen idee dat het bekkenpijn was. Ik heb uiteindelijk echt heel veel pijn gehad (vooral veel startpijn – vooral s ochtends als ik uit bed kwam of op het werk als ik uit mijn stoel kwam). Het verdween gelukkig toen mijn verlof begon rond week 35 toen de baby indaalde. Gelukkig heb ik daarna nog redelijk van mijn verlof kunnen genieten vanaf week 36. Zou zeker naar de fysio gaan en kijk uit dat je jezelf niet onnodig belast (deed ik wel en dat hielp niet). 

    In reactie op: Hoe is bij jullie de taakverdeling? #10160604 Quote

    Kim, get a life 🙂

    In reactie op: Hoe is bij jullie de taakverdeling? #10160580 Quote

    Kim, je komt ontzettend bekrompen en betweterig over. 

    Mijn vader was in mijn jeugd door de weeks weinig thuis, die had (heeft overigens) een mooie carriere waarin hij onder andere veel tijd in moest investeren. Mijn drie zussen en ik zagen hem dus voornamelijk in het weekend, hoewel als er iets bijzonders of belangrijks was hij zorgde dat hij er bij was.

    Wij kunnen ons geen lievere, meer betrokken en wijzere vader voorstellen dan hij, en hij stond en staat altijd voor ons klaar. Hoewel we nu in onze twenties en thirties zijn komen we elke zondag bij mijn ouders bij elkaar om lekker met zijn allen te eten. De familie heeft een enorm hechte band. En zo ken ik meer families waar dit het geval is.

    Heb je wel eens bedacht dat hoe jij het doet niet de enige (juiste) manier is? 

    In reactie op: Naam dilemma #10111547 Quote

    ‘Mijn man vindt met name een Nederlandse naam niet mooi staan / klinken bij zijn achternaam. Daar kan ik hem overigens gelijk in geven bij de meeste namen.’ 

    Ik denk dat dat een kwestie van wennen is 🙂

    Aan mijn vaders kant zijn we van Libanese afkomst (overigens is mijn vader half Libanees, half NL en ziet er aardig NL uit). Onze achternaam klinkt velen Islamitisch in de oren, maar de Libaneze familie is zoals velen in Libanon katholiek. We hebben een hele grote familie. Allemaal met dus de Islamitisch klinkende achternaam, maar met christelijke (of ‘gewone’) voornamen. Nogmaals, dit is gewoon een kwestie van wennen, het is niet dat het lelijk klinkt of iets, integendeel juist.

    Mijn mening over je dilemma, aangezien je kind voor het grootste deel Nederlands is en ook een Turkse achternaam krijgt (iets waar zijn Turkse familie terecht trots op mag zijn), zou ik hem een Nederlandse voornaam geven. Juist een mooie weergave van zijn gemixte achtergrond!

    Hai, hier was het ook in 1 keer raak. Totaal niet verwacht na tig jaar aan de pil te zijn geweest dat het zo snel zou gaan. Wij hadden zelfs een reis geboekt naar de VS voor 7 maanden erna. Gaan we overigens nog steeds naar toe.

    Omdat ik 34 ben zijn we begonnen juist omdat je dan hoort dat het wel eens wat langer kan duren als je wat ouder bent en lang aan de pil bent geweest. Als ik eerlijk ben had ik gevoelsmatig nog wel jaren van mijn kinderloze luie en luxe leventje kunnen genieten.

    Bij mijn vriend en mij heeft het ook echt een aantal weken geduurd voordat het was ‘geland’. Voor ons was de termijnecho wel een heel heel bijzonder moment en vanaf toen is het voor ons echt veel meer gaan leven. Neem je tijd om je er mentaal op voor te bereiden en eraan te wennen. Ik ben nu ruim 20 weken zwanger -helemaal symptoonvrij gelukkig- en ik kan echt zeggen dat ik me verheug om mijn kleintje straks vast te houden. Ook ik heb nog wel eens iets van: ‘Wow, wat een verantwoordelijkheid hebben we straks. Kunnen en willen we dit wel?’ Maar tegelijkertijd vraag ik me ook elke dag af hoe onze kleine er uit ziet en smelt ik als aan zo’n hummeltje denk. Maar eerst nog wel uitgebreid genieten van het nog luie en luxe leventje voordien 😉

    Geef het wat tijd, en het gevoel zal groeien!!