Gebruiker10094699

Aangemaakte reacties

  • Auteur
    Berichten
  • In reactie op: Zwanger zonder ouders #10139477 Quote

    Ik denk dat je het inderdaad afwent omdat het anders voor je gevoel te dichtbij komt. Maar ik zou je wel aanraden het te gaan proberen, want er komt nog een moeilijke tijd aan en het is wel heel fijn en belangrijk om dit met iemand te kunnen bespreken zodat je straks ook echt van je kleine kunt genieten. Missen zul je ze altijd, maar je moet leren het straks een plekje te gaan geven en er komt straks zoveel op je af met een kleine (geloof me, het wordt even hectisch ;)), dan is het belangrijk om deze gevoelens in ieder geval geaccepteerd te hebben zodat je daar ook mee om kunt gaan. Ik vind het nog steeds af en toe lastig om erover te praten, want ik ben al snel bang dat mensen denken ‘daar heb je haar weer’, maar ik merk ook dat als ik het te lang opkrop, dat ik niet lekker in mijn vel zit en dat voelt de kleine ook. Het is geen schande om je zo te voelen, maar spreek het zeker uit. Heel veel succes met de zwangerschap en nogmaals geniet er ook echt van! 

    In reactie op: Zwanger zonder ouders #10138572 Quote

    Gefeliciteerd met je zwangerschap! Wat een mooi nieuws voor jullie beide.

    Ik herken je situatie helemaal. Ik ben in juni bevallen en in december is mijn moeder overleden aan kanker. Mijn zwangerschap heb ik dus dubbel beleefd, maar heb wel geprobeerd veel te genieten ondanks het intense verdriet. Nu mijn zoontje er is mis ik mijn moeder enorm. Inderdaad advies vragen of willen vragen hoe jezelf als baby was omdat je bepaalde dingen ziet bij je baby die niet van je partner afkomen. Allemaal heel logisch en ik kan wel zeggen dat het minder wordt, maar dat is niet zo. Ik begin haar steeds meer te missen. Maar weet je…geef daar ook gewoon aan toe. Huil, vloek, schreeuw…dat lucht echt op. Maar geniet daarnaast juist dubbel zo intens van het kleine wondertje! Ik heb nog een vader, maar die woont verder weg (evenals de rest van mijn familie). De band met mijn schoonouders is super en begin ook steeds meer te beseffen dat ik voor hulp of advies ook bij mijn schoonmoeder kan aankloppen. Die staat (evenals mijn schoonvader) dag en nacht voor mijn klaar. Maar ook met mijn vriend praat ik er veel over en ik merk dat dat goed helpt. Dus mijn advies is wel om erover te blijven praten en je mag je af en toe klote voelen, dat is toch begrijpelijk? Maar probeer ook wel echt te genieten van je kleintje, want de clichés zijn waar….ze groeien zo snel!  

    Owja en misschien een tip. Ik heb een foto van mijn moeder in zijn kamertje staan. Om hem te vertellen over mijn moeder, zodat hij wel beseft dat zij er was en hoe bijzonder ze ook was. 

    In reactie op: Cadeau leidsters kinderdagverblijf #10134283 Quote

    Bedankt voor de tips. Daar kan ik wel wat mee 😀

    In reactie op: Te vroeg in sprong 3?? #10124702 Quote

    Haha dat kan zeker! Bij ons begint het de ene keer een week eerder en de andere keer een paar dagen later dan dat aangegeven staat. Je merkt het denk ik zelf heel goed wanneer je kindje uit zijn doen is en in zijn sprong zit. Ik merk het bij mijn zoontje ook altijd meteen. Sprong 4 vond ik heel heftig (veel slapeloze nachten gehad), maar als ik zie wat hij nu allemaal weer kan…dat maakt een hoop goed. Helaas bestaat het eerste jaar uit die vervelende sprongen, maar het is een kwestie van accepteren en er maar gewoon in mee gaan.

    Ik had ook vaak dat hij een paar dingen kon uit het boek en een week later ineens weer de andere dingen die beschreven staan. Dat gaat denk ik allemaal in fases. 

    Succes!