JomieJW

Aangemaakte reacties

  • Auteur
    Berichten
  • Je moet helemaal zelf weten wat je doet, maar ik kan mijn mond echt niet houden tegenover mijn moeder haha! Nou scheelt het bij mij ook: wij hebben noodgedwongen met beide zwangerschappen al met 7 weken moeten vertellen dat ik zwanger ben, aangezien ik vanaf week 6 enorm aan het overgeven was. De eerste week gelooft iedereen nog wel dat je buikgriep hebt, maar de tweede / derde week gelooft niemand dit meer. Daarom ook al vroegtijdig tegen werkgevers moeten vertellen… Het is een medische conditie, genaamd HG (Hyperemesis Gravidarum) waardoor je dus extreem gaat overgeven en de hele dag door misselijk bent. Om het dragelijk te maken en de ziekenhuisopnames te verklaren (uitdroging), hebben wij het daarom al eerder tegen onze directe omgeving verteld en gevraagd of zij tot de termijnecho wilden wachten met het vertellen tegen anderen. Daar hebben ze zich allemaal netjes aan gehouden.

    Je moet vooral doen waar jij je goed bij voelt. Ook zou je eventueel inderdaad kunnen vragen of je het kunt verzetten en het dan daarna vertellen. 


    JomieJW
    Bijdrager
    In reactie op: Rare combinaties door zwangerschap #10214654 Quote

    Ik eigenlijk geen rare combinaties. Wel had ik bij de eerste zwangerschap dat ik ineens van week 6 tot week 13 geen appel lustte. Na week 13 was dit ook weer weg en lustte ik het ineens weer wel. Deze zwangerschap heb ik de eerste weken veel peer gegeten, omdat dat het enige was dat binnen bleef. En ik heb heel veel zin in friet en chocolade (gelukkig niet tegelijk). Ook had ik bij de eerste zwangerschap geen problemen met geen alcohol mogen drinken, maar deze zwangerschap mis ik mijn biertjes zo erg!  Echt heel raar haha.


    JomieJW
    Bijdrager
    In reactie op: Dreumes en zin doordrammen #10214541 Quote

    Mijn dreumes van 20 maanden heeft de laatste tijd dat hij het bovenste korstje niet wil opeten (dus in de ronding van de boterham zeg maar), maar de andere korstjes rondom eet hij wel op. Ik heb het idee dat dat komt omdat die bovenste korst harder is en echt anders smaakt. Ik heb het een tijdje geprobeerd om hem die wel te laten eten, maar dan spuugt hij het gehele stuk gewoon uit. Daar krijg je alleen maar meer zooi van, en uiteindelijk eet hij minder. Ik snijd nu die korst er gewoon vanaf, de rest van de boterham en de korstjes eet hij nu prima op. Ik ga er vanuit dat het een fase is en dat over een tijd gewoon weer de boterham er in zijn geheel in gaat. Zo niet, dan ook goed, dan heeft ie alsnog bijna een hele boterham op. Ik ga hem niet forceren; ik was zelf vroeger een hele moeilijke eter en het forceren heeft het alleen maar erger gemaakt. Als hij het wel weer wil eten, dan geeft hij dat zelf wel aan. Ik ga liever mee in zijn tempo. 😉 


    JomieJW
    Bijdrager
    In reactie op: Vanaf wanneer man niet meer drinken #10214211 Quote

    Mijn man is sowieso gelukkig al niet zo’n drinker, maar in de laatste 4 weken drinkt hij sowieso niet meer. Ik ben nu zwanger van de tweede (30+3 weken) en weet zeker dat zodra ik rond de 35 weken zit, hij geen druppel meer aanraakt. Bij mijn eerste zwangerschap was het ook maar goed, want toen ben ik met 36+6 nog naar het ziekenhuis moeten gaan omdat ik al weeën had (en de magische grens van 37 weken nog niet voorbij was, dus nog niet thuis mocht bevallen). Was maar goed dat mijn man toen niks had gedronken, want het is geen pretje om zelf te rijden met weeën 😉 Uiteindelijk is de kleine pas een week later met 38+0 geboren, maar wie weet had het wel doorgezet. Je hebt je man straks zo erg nodig als je bevalling begint en je nog ergens heen moet rijden. Verstandig dat je nog een goed gesprek met hem aangaat!


    JomieJW
    Bijdrager
    In reactie op: Borstkolf van tevoren aanschaffen of niet? #10214207 Quote

    Bij ons raadde de verloskundige juist af om meteen eigen borstkolf aan te schaffen. Vooral om de reden die jij eigenlijk zelf al noemt: stel het borstvoeden lukt totaal niet, dan heb je wel zo’n ding aangeschaft. Zij raadde aan om dan een kolf te huren bij de thuiszorgwinkel tot je zeker weet dat je er zelf een wilt aanschaffen. Bij mij kwam de borstvoeding wel erg goed op gang toen mijn zoontje geboren was, dus ik heb meteen de eerste week al een kolf aangeschaft via bol.com. Was na een dag binnen, dus kon meteen vooruit.

    Ook de kraamhulp heeft me heel goed geholpen met de borstvoeding, met name omdat ik dus overproductie had en eigenlijk met dag 3 al enorme stuwing. Samen hebben we gekeken naar wat voor mij de beste oplossing was, omdat kolven juist ook weer overproductie kan stimuleren. Maar bij mij zat er blijkbaar 275 ml te veel in mijn borsten, wat mijn zoontje er gewoon niet uitdronk. En toen was ik dus heel erg blij dat ik nog wel ergens een kolf had liggen (een gehuurde dus, die mijn man de eerste dag meteen bij de thuiszorgwinkel had gehaald). Ik zou dan ook aanraden om niet zelf met kolven te gaan experimenteren, maar hier wel professionele hulp in te vragen door kraamhulp of lactatiekundige. Iedere situatie is namelijk weer anders.


    JomieJW
    Bijdrager
    In reactie op: Ik vind mijn vriend stinken #10214202 Quote

    Ik herken dit heel erg. Normaal gesproken vind ik mijn man heerlijk ruiken, maar met name als ik zwanger ben dan vind ik zijn adem vaak erg stinken. Zijn lichaamsgeur gelukkig nog niet. Ik heb een keer opgezocht op internet waar het aan kon liggen. Kreeg de volgende verklaring, die voor mij heel logisch leek:
    Normaal gesproken (als je niet zwanger bent), vinden mannen en vrouwen die goed matchen elkaar erg lekker ruiken. Dit heeft met de voortplanting te maken vanuit ons als ‘oermens’. De man die het lekkerste rook, zou dan de beste partner moeten zijn voor jou als vrouw. Op die manier selecteer je voor jou de beste partner om mee voort te planten. Op het moment dat je zwanger bent, is voortplanting geen prioriteit meer, want je bent immers al zwanger. Op dat moment verandert je geurwaarneming zo erg, dat het dus kan zijn dat je partner vies gaat ruiken. Eigenlijk is het dus een positief teken, want dat betekent dat je geen partner meer hoeft te zoeken, maar in werkelijkheid is het voor je relatie niet zo prettig haha.

    Voor mij verklaarde dit een hoop en heb ik het op die manier een beetje los kunnen laten. Niet dat ik hem nu super heerlijk vind ruiken (ben 30 weken ondertussen), maar omdat ik er een verklaring voor heb kan ik er wel beter mee omgaan… Ik probeer er ook niet zo vaak meer iets van te zeggen, maar vraag hem gewoon netjes om zijn tanden te poetsen als ik er echt heel erg last van heb.


    JomieJW
    Bijdrager
    In reactie op: Vakantie of niet? #10213612 Quote

    Ik zou het persoonlijk niet meer doen, maar daar staat iedereen anders in! Ik heb dan ook een goede reden, mijn eerste zoon is bijna met 36 weken geboren haha. Ik lag met 36 weken in het ziekenhuis (wel einde van de 36 weken) met weeën. Die zetten uiteindelijk gelukkig niet door en heb ik de kleine man nog binnengehouden tot 38 weken. Ik ben met precies 38+0 bevallen, maar ik had wel al ruim een week 4 cm ontsluiting. Daarnaast vond ik het gewoon niet prettig meer om zo lang in de auto te zitten. Maar zoals ik al zei: iedereen is anders. Omdat ik die eerdere ervaring heb met mijn zoontje, blijf ik nu in mijn tweede zwangerschap vanaf 36 weken ook in principe binnen een straal van een paar kilometer. Ons eerste kindje is binnen 2 uur geboren, dus als ik eenmaal aan de gang ga, is het er zo. Ze verwachten dat het tweede kindje nog sneller gaat.

    Mocht je gaan dan sluit ik me aan bij voorgaande reactie: zorg dat je weet hoe het qua verzekering geregeld is en of je eventueel hulp kunt krijgen in het buitenland mocht je wel aan de bevalling gaan.


    JomieJW
    Bijdrager
    In reactie op: Super beroerd voelen #10213608 Quote

    Ik denk niet per se dat het met stress te maken heeft, dit doen echt je hormonen. Ik ben de eerste 4 maanden van mijn zwangerschappen ook altijd ontzettend misselijk, moet dan ook de hele dag overgeven (bij mij heeft het de medische diagnose HG gekregen). Ik heb daar uiteindelijk medicatie voor gekregen en ook al een keer opgenomen in het ziekenhuis. Elke keer begon het overgeven tussen week 6 en 7 zwangerschap. Wat helpt bij de meeste vrouwen is elke keer kleine beetjes eten en drinken. Vooral het drinken is heel erg belangrijk, zorgen dat je vochtpeil goed blijft. Het eten is dan iets minder belangrijk, want de baby pakt van jou wat ie nodig heeft. Mocht je meteen bij het opstaan erg misselijk zijn, dan moet je eigenlijk iets eten zodra je wakker wordt (dus bijv. cracker of beschuitje of zo). Een lege maag zorgt alleen maar meer voor misselijkheid! Gember en vanillevla zou ook moeten helpen, bij sommige vrouwen helpt cola drinken ook. 

    De krampen en rugpijn zijn hormonaal, dit heeft te maken met je baarmoeder die aan het groeien is en dus ruimte aan het maken is. Dat is volstrekt normaal op deze termijn, maar kan wel heel vervelend zijn! De bloedingen kan ik me voorstellen dat dat stress oplevert, heb je daarvoor al naar de verloskundige gebeld? Waarschijnlijk ben je gewoon heel goed doorbloed en zijn er wat adertjes geknapt, maar zij kan je daar meer informatie over geven en je wellicht wat geruststellen.