Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

10 weken zwanger en niet echt happy

  • Auteur
    Berichten

  • Finfin
    Bijdrager
    #5693881

    Hai,

    Ik ben 10 weken zwanger en hoewel ik en mijn vriend heel blij zijn, kan ik er toch moeilijk van genieten.

    Dat komt aan de ene kant doordat ik me lichamelijk niet zo goed voel: ik ben erg misselijk en doodmoe. Ook ben ik erg emotioneel.

    Maar de grootste reden ligt toch in het contact met mijn eigen familie.

    Er is geen ruzie, maar ik voel gewoon geen connectie met mijn familie. Ik kom uit een gezin waar eigenlijk nooit aandacht is geweest voor de kinderen: mijn ouders zijn altijd maar met zichzelf bezig en voelen zich slachtoffer van verschillende gebeurtenissen in ons gezin. Er werd niet over gepraat en als kind moesten we ons maar zien te redden. Mijn ouders kennen mij eigenlijk helemaal niet.

    Daarnaast heb ik een zus die in een soort waanwereld leeft dat we beste vriendinnen zijn. Maar ik voel dat helemaal niet zo en ik spreek en zie haar eigenlijk nooit. En dat vind ik prima.

    Het contact met mijn ouders en zus voelt voor mij als een ‘moetje’: ik doe het alleen uit plichtsbesef. Als het geen familie was dan had ik absoluut geen contact met deze mensen gehad. We zien elkaar dan ook alleen maar op de geijkte dagen; verjaardagen en feestdagen.

    Dit weekend hebben we het nieuws verteld aan m’n ouders en zus. Ze waren dolgelukkig, tranen van blijdschap, allerlei wilde plannen over oppassen… Het voelde voor mij zo misplaatst. Ik wil namelijk helemaal niet dat zij gaan oppassen. Ik ken die mensen eigenlijk helemaal niet en vertrouw het ze daarom ook niet toe. Bovendien heb ik helemaal geen zin in meer contact. 

    Het liefst had ik ook zo lang mogelijk gewacht met vertellen, want nu ze het weten begint het gedoe al: iedere keer een appje hoe het gaat, terwijl ik daar echt niet op zit te wachten. 

    Het is natuurlijk allemaal lief bedoeld, en normaal gesproken had ik hun reactie ook echt gewaardeerd. Maar gezien onze achtergrond voelt het allemaal zo misplaatst. Alsof ze totaal geen idee hebben dat we geen goede band hebben.

    Waar ik dus nu mee worstel is dat ik het anderen altijd maar naar de zin wil maken, en me enorm verantwoordelijk voel hoe anderen zich voelen… Maar dit voelt zo niet oké en ik wil nu eindelijk eens voor mezelf opkomen richting mijn familie. Maar hoe ik dat doe, geen idee.

    Ik zou heel graag willen weten of iemand anders ervaring heeft net een soortelijke situatie en hoe je daar dan mee omgaat.


    cindy91
    Bijdrager
    #5693931 Quote

    Dit komt me bekend voor.

    Maar dan met me eigen vader,zusje en oma.

    In het begin van mijn zwangerschap wouden mijn vader & zusje er niks van weten.Prima maar hoe dichterbij het kwam hoe meer me vader wou weten.Zelf voelde ik er niet zoveel voor.Mijn oma daar in tegen begon aan allerlei mensen te beloven dat ze allemaal mee mochten op kraam bezoek waar ik niet op zat te wachten.En me zusje die een haatverhouding heeft met me vond opeens dat ik mijn baby wel aan haar kon geven zodat ze een band kon opbouwen ( ze heeft bordeline en van die aanvallen).Hell no dat ik me kindje dan mee geef.

    Nu is onze kleine man 6 maanden…sinds 2 maanden heeft me oma hem niet meer gezien heb zelf het contact afgekapt.M’n zusje heeft hem nog nooit gezien en dat laat ik zo.En sinds 1 maand ook het contact met me vader verbroken.
    In het begin dacht ik nou dat is niet leuk enzovoorts maar als ik nu logies kijk denk ik weet je ze bekijken het maar de deur is dan ook dicht als ze opeens leuk willen komen doen.

    Je kan beter met de mensen omgaan die het wel echt met je menen en het leuk vinden misschien de fam van je vriend?

    Mijn moeder & stiefpa vinden het wel helemaal leuk om op te passen 😀

    En als je echt wilt op komen voor je eigen zoals ik deed….Gewoon kraambezoek afwijzen dat je er geen zin in hebt….komen ze erna en wil je niet dat ze je kleintje vasthouden gewoon NEE zeggen tot slot heb jij hem/haar 9 +- maanden gedragen dus je hebt recht om NEE te zeggen zelfs tegen je familie!


    gebruiker825084
    Bijdrager
    #5693936 Quote

    Ook mij komt het bekend voor. Mijn relatie met mijn vader is sinds de scheiding van mijn ouders drie jaar geleden vrij slecht, maar toen ik hem iets meer dan een jaar geleden vertelde dat ik zwanger was, zocht hij ineens weer veel meer contact. Hij zag het al helemaal zitten om op te komen passen, vroeg telkens hoe het met de kleine was (naar mij vroeg hij amper) en hij vertelde iedereen die hij kende dat hij opa ging worden, eigenlijk nog wat eerder dan mijn vriend en ik gewild hadden. Ik heb me daar dan ook aardig druk over gemaakt, omdat ik er niet zo’n behoefte aan had dat hij ineens telkens over de vloer zou komen voor mijn dochtertje, terwijl hij eerst amper interesse in mij had. Maar sinds ze geboren is, is hij nog maar een keer langs gekomen. Hij vraagt wel heel vaak naar haar (niet naar mij) en foto’s en hij vraagt telkens of ik met haar bij hem wil langskomen, maar dat is het dan eigenlijk wel. Ik weet natuurlijk niet hoe dat met jouw familie zal lopen, maar bij mijn vader heb ik gemerkt dat hij er nu niet meer energie in steekt dan eerst en hij is er gewoon heel blij mee dat hij nu op kan scheppen over dat hij opa is.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct