Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Ben ik dan een slechte moeder?

  • Auteur
    Berichten
  • #2107982

    Hoi!

    Gisteren was Tara erg stout en huilde veel. Tijdens ons ontbijt gooide ze telkens van alles op de grond, van kaas en beschuit tot haar drinkbeker. Het verschonen van haar luiers was erger dan normaal, het was meer een gevecht! Verder pakte ze mijn hand steeds en leidde me dan naar de slaapkamer, daarna weer naar de woonkamer, dan weer naar het toilet etc. Tijdens het afwassen bleef ze mijn aan mijn benen trekken en ook tijdens het bezemen. Kortom, ik werd ik een beetje gek van dat ze mij niet heel even met rust kon laten. In de middag wilden we naar het centrum gaan om nog bij de AH wat boodschappen te doen. Na de moeilijke verschoning van haar luier, bleef ze zonder broek aan weglopen als ik naar haar toe liep. Weer een hele tijd later had ze eindelijk haar broek aan, maar haar schoenen en jas wilde ze niet aan. De tv speelde Bumba af, maar dat leidde haar deze keer niet af. Mijn man stond al beneden bij de auto te wachten, ik was aangekleed, alleen Tara wilde niet. Toen het na een tijdje nog steeds hetzelfde was (Tara die overal jengelend naartoe liep en ik die er boos achteraan liep), had ik er genoeg van. Ik gooide haar jas en schoenen op de grond en zei boos dat ik weg zou gaan. Ik stond op en liep naar de voordeur. Toen kwam ze hard huilend naar me toe en klemde mijn benen vast. Dus ik tilde haar op en zei dat we samen zouden gaan, als ze haar jasje en schoentjes zou aantrekken. Maar ze bleef zich hard verzetten en huilen, dus ik zette haar neer in onze slaapkamer en liep weg. Dat resulteerde in een nog harder huilende Tara. Ik wist op dat moment niet meer wat ik moest doen! Ik liet haar even huilen en omhelsde haar daarna. En toen gaf ze een beetje over en huilde weer ……. ik maakte haar snel schoon en toen kwam mn man naar boven om te kijken of we al klaar waren. Tara huilde nog steeds en wilde haar jas niet aan, mijn man hielp me en de hele rit naar het centrum toe huilde Tara. Na een tijdje viel ze in slaap en toen ze wakker werd, was ze weer de oude Tara. Het is een dag geleden nu, maar ik moet er steeds aan denken dat ze overgaf door het vele huilen en ik voel me er schuldig om. Ben ik dan een slechte moeder? Had ik thuis moeten blijven, omdat ze echt niet haar jas en schoenen aan wilde? Is dit alweer een sprongetje misschien? Pffff, het is een lang verhaal geworden, maar ik zit er erg mee en wilde het kwijt. Hopelijk zal het bij deze ene keer blijven, maar wat voel ik me nu toch even een slechte moeder!

    Groetjes,
    Shivana

    #3887335 Quote

    Hahaha, dit klinkt heel bekend!!

    Natuurlijk ben jij geen slechte moeder. Dit hoort er allemaal een beetje bij. Soms moeten kinderen gewoon even doen wat de mama of papa wil. Zo werkt het nu eenmaal.

    Gelukkig is het weer een beetje over bij haar!!

    #3887347 Quote

    Dank je mama's!
    Ik ben blij om te horen dat dit bekend is bij andere mama's.
    Pfffff, soms zijn ze echt zo ontzettend niet-lief!
    Ik schrok er achteraf erg van dat ik haar gehuil meer als een doorgedraaide alarm vond klinken dan als een hulpeloos gebaar omdat ze nog niet zelf kan praten .
    En ze is vandaag precies 17 maanden oud ….. is het dan een verlate 15 maanden sprongetje?

    Groetjes,
    Shivana

    #3887349 Quote

    Hoi,

    lastig he als ze zo driftig worden en overal tegenin gaan. Het liefst zou je ze overal tegen beschermen en willen dat ze altijd tevreden zijn maar helaas kan dat niet. Ik heb het geluk dat ik hier een mannetje heb dat heel graag naar buiten gaat en zelf zijn schoenen en jas pakt, ook als ik geen plannen heb om naar buiten te gaan.

    Stijn kan ook vreselijk driftig zijn. Dan zet ik hem ook apart en ga wat anders doen. Dat was eerst even lachen, terug achter me aan en uitdagen, de keren daarna was het brullen en krijsen en nu weet hij als ik hem apart zet dat hij zich moet gedragen omdat hij anders echt dikke pech heeft. Maar oh, dat valt soms niet mee. Stijn kan zich echt aanstellen hoor. Dat hoort bij het groter worden.

    Groetjes van Marloes

    #3887367 Quote

    Hoi,

    Mijn dochter kon ook altijd overgeven als ze flink over de rooie was. In het begin schrok ik daar iedere keer van, maar vreemd genoeg wen je er ook aan. Uiteindelijk bleek het bij Eva te komen door te grote amandelen en gaf ze gewoon snel over.
    Maar inderdaad je voelt jezelf een slechte moeder als je kindje zo erg huilt dat ze gaat overgeven.
    Je moet niet vergeten dat jonge kindjes het ook gewoon laten komen. Die proberen niks tegen te houden. Zit ze iets dwars (en dat zit er als ze zichzelf zo overstuur maken) dan gooien ze het er gewoon uit.

    Ik hoop dat Tara het niet vaker gaat doen….

    Groetjes, Karin

    PS: En nee, ik vind je daardoor geen slechte moeder.

    #3887368 Quote
    quote: shivana_2505 reageerde document.write(friendlyDateTimeFromStr('06-10-2008 14:50:45'));


    Dank je mama's!
    Ik ben blij om te horen dat dit bekend is bij andere mama's.
    Pfffff, soms zijn ze echt zo ontzettend niet-lief!
    Ik schrok er achteraf erg van dat ik haar gehuil meer als een doorgedraaide alarm vond klinken dan als een hulpeloos gebaar omdat ze nog niet zelf kan praten .
    En ze is vandaag precies 17 maanden oud ….. is het dan een verlate 15 maanden sprongetje?

    Groetjes,
    Shivana

    Hoi Shivana,

    In het Oei ik Groei boek staat ook weer een sprong idd bij 17 maanden!!

    X Saskia
    mv Rik 04-07-07

    #3887374 Quote

    Hoi Shivana,

    Zoonlief is dus bijna 17 maanden en zit nu dus ook in de 17 maanden sprong (de laatste!!) en is dus precies zoals je dochter! Ik word er soms ook knettergek van, toen ik net ziek uít m'n werk kwam en ik het door en door koud had, liet ik het bad vollopen en ben erin gaan liggen, nou toen brak de hel los, mijn man die wist niet meer wat hij met hem aan moest!! Uiteindelijk mocht hij dan bij mij in bad, wilde hij niet meer, zat hij daar in z'n blote kont om m'n man heen geklemd….pas toen ik uit bad was en helemaal was aangekleed mocht ik hem pakken en hem knuffelen!

    Hij heeft nu ook helemaal het GILLEN ontdekt, en dan echt keihard gillen. Gisteravond was het ook weer raak, gelukkig niet 's nachts, maar hij gilde steeds harder en harder en zijn doel is alleen maar dat ik naar hem toe kom en hem uit z'n bedje haal en hem even knuffel, nou daar trapte hij dus niet in….ik voel me er soms schuldig over, maar ik heb hem 10 minuten laten gillen en ben toen gaan kijken, even gepraat en toen weer opnieuw in bed gelegd, begon hij weer, toen gingen weer de 10 minuten in….na 3 rondes was hij op en is hij in slaap gevallen. Ik vind het moeilijk dat ik hem dus eerst zo moet laten uitputten zodat hij eens gaat slapen, maar ja anders gaat hij maar door he! En vanavond, zonder problemen gaat hij naar z'n bed…..dus de aanhouder wint hierin!

    Met andere woorden, je bent echt geen slechte moeder, we doen allemaal weleens waar we achteraf iets hebben van, was dat wel een slimme manier, het is nu eenmaal zo, en die kleintjes zullen ons voorlopig nog testen hoor!! Dus we hebben nog wat voor de boeg!

    Groetjes
    Angel mv Jesse (8 mei 2007)

    #3887377 Quote

    Hallo,

    wat zijn onze kindjes allemaal driftig zeg!! Hier ook heel herkenbaar hoor!
    Ken er goed wat van krijgen dat Dylano harstikke dwars is.
    Als hij zijn jasje en schoentjes niet aanwilt, zet ik hem in de gang voor 1min, en daarna is het dus echt over.
    Ik vind je helemaal geen slechte moeder!! Ik denk dat deze fase erbij hoort, en als ze gaan overgeven van het huilen, is dat zeker niet jou schuld, maar omdat ze dr eigen veelste druk maakt.
    Dylano gooide zichzelf altijd achterover als hij boos was, maar daar heb ik bijna nooit op gereageerd, en toen was het zo over. Hij is degene die pijn heeft, en niet ik.
    Als hij zijn brood op de grond gooit, krijgt hij 1 waarschuwing, bij de volgende x pak ik zijn brood weg, en heeft hij pech.
    Hij is degene die honger heeft, en niet ik.

    Voel je vooral niet schuldig meid!!

    Liefs Debby.

    #3887385 Quote

    Over het algemeen is Feline heel makkelijk. Maar tegenwoordig is liggen op het aankleedkussen niet goed. Trui aan doen is niet goed. Tanden poetsen ook niet.
    En eten daar gooit ze tegenwoordig mee…. Vanmorgen had ze haar halve boterham op de grond gegooid. Omdat ik wel wilde dat ze iets at heb ik een volkoren koekje gegeven en dat ging wel goed.   (is niet goed hoor, maar ze moest nog uren wachten voor ze fruit eten op het kdv)
    Morgen geef ik haar een dubbelgevouwen boterham met iets erop, want dat vind ze leuker om te eten, net als papa en mama.

    Ach het is steeds weer een fase en ik leer er ook van.

    groetjes Mariska

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct