Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

schoonouders..

  • Auteur
    Berichten
  • #2108343

    Lieve meiden,
    Even advies gevraagd..of anders een luisterend oor:

    Mijn schoonouders hebben 3 kinderen, 3 jongens.
    Allemaal getrouwd/samenwonend en 2 van de 3 hebben kinderen.

    Nu heeft het met mij en mijn schoonouders nooit echt geklikt. Maar in het begin doe je je best en wat water bij de wijn. Na veel jaren was het niet meer "wat water" maar waren het liters!
    Voorbeelden: schoonloeder belt om het uur, ik mag niet naar AH maar moet naar de Lidle, ik moest geen pampers kopen voor de jongens, mijn vriend strijkt maar dat hoor ik te doen, etc….
    Schoonmammie blijft graag moederen over haar kinderen maar ik kots haar uit. Al een aantal keer is het contact verbroken en nu dus 2 jaar geleden definitief. (we zijn de deur uitgezet omdat we niet mee op vakantie wilde)
    Sven (mijn jongste) hebben ze nog nooit gezien. In Bram en Jur hebben ze zich nog nooit geinteresseerd…

    De jongste broer van mijn vriend met vrouw hebben 2 kinderen en bij hen is precies hetzelfde verhaal aan de hand.
    We hebben honderden keren met elkaar gesproken. Lief, boos, schreeuwen, brief sturen, email. etc.
    Het werkt niet.
    Dus alleen de oudste broer van mijn vriend kwam nog daar over de vloer. Dit stel verwacht binnenkort hun eerste kindje en wilde dat vrolijk en blij gaan vertellen aan dit gezellige stel
    Weeeeeer is er niks voorgevallen en weeeeeeer is er een zoon de deur uit gezet.
    6e kleinkind onderweg en weeeeer geen interesse.

    We begrijpen er allemaal niks van. We zijn boos omdat onze kinderen genegeerd worden, maar we snappen ook niet wat er nu toch fout is gegaan.

    Ik wilde niet meer proberen, ben zo klaar met deze mensen, harteloos en naar bah! Maar ik vind het zo jammer. We kunnen het toch ook zo leuk hebben samen? (hebben we hoor met de 3 gezinnen) maar als ik bij onze buren het verdriet zie van dat ze geen kleinkinderen krijgen, kan ik mijn schoonouders helemaal wel wat doen.

    Maar goed..lang verhaal:
    Ik zit er steeds meer mee. Wat kan of moet ik doen? Geen van de 3 jongens wil stappen ondernemen om iets te herstellen en van schoonouders niks meer gehoord.
    Geen reactie op de tekeningen van Bram en Jur….gelukkig vragen ze nergens naar. Ze lijken wel ineens opa en oma vergeten te zijn.

    Moet ik dit nu zo laten? Toch nog een keer poging wagen? Schoonouders willen niets, hun zonen dus niet…de drie schoondochters zijn dus de boosdoeners (wel bijzonder…3 draken van schoonkinderen…)

    Goed….ik ben benieuwd. Ik hoop dat jullie er een touw aan vast kunnen knopen en anders : vraag maar! Kan ondertussen een boek schrijven…en moet dat misschien ook maar doen….deel 12 is dan al bijna af….

    Dames, dank voor het lezen.
    Liefs van ANouk

    #3890397 Quote

    Jeetjemina, wat een verhaal zeg!Endan dacht ik dat mijn schoonouders raar waren…Het is echt jammer ja dat het zo moet gaan.Het lijkt me ook heel erg voor je vriend/man en zijn broers natuurlijk.Maar waren ze vroeger ook zo,toen je vriend nog kind was of pas sinds de laatste jaren???Ik bedoel;als alledrie je zonen gelukkig getrouwd zijn en er komen lieve kleinkinderen dat zou ik echt geweldig vinden….Nou ja, de broers hebben elkaar nog en hebben denk wel steun aan elkaar!Ook erg dat ze nog nooit de jongste gezien hebben.Ik persoonlijk zou nooooit meer contact met ze opzoeken,maar ja het blijven toch je schoonouders. Moeilijk…..
    Gr.Syl

    #3890398 Quote

    Lieve Anouk,

    Jeetje mina, wat een verhaal! Als ik het zo lees ben JIJ een schat van een schoondochter, omdat JIJ je er druk overmaakt Je denkt aan je vriend/man (die zijn ouders niet ziet), aan je kinderen (die hun opa en oma niet zien) en aan je schoonouders (die hun zoon en kleinkinderen niet zien).
    Poeh he, heb hier totaal geen ervaring mee,ik zou niet weten wat te doen hoor. Ik denk, als ik het zo lees, dat ik het zou laten rusten omdat je vriend/man, je kinderen en je schoonouders zich er niet druk om maken (het zo sneu zijn als je kids naar opa en oma vragen, wat zeg je dan?), maar 'de deur op een kier laten'.

    Ik weet niet of je er wat aan hebt hoor. Veel succes ermee in ieder geval, want het is een moeilijke situatie. Ik heb idd ook een tante die dolgraag oma zou worden (ze is vorig jaar oma geworden, maar mijn achterneefje is voor zijn geboorte overleden); die zou zoiets niet in haar hoofd halen!

    liefs miranda

    #3890399 Quote

    Hmmm wat een verhaal zeg… Pff, ik zou daar ook echt niet goed van worden.. Ik heb ook zo'n schoonmoeder (gehad).. Het is nog steeds mijn schoonmoeder maar gelukkig is ze na 1 hele flinke aanvaring goed ingebonden. Ze wilde ook alles op haar manier doen toen mijn oudste geboren was, nou dan is ze bij mij verkeerd.. Toen Tim 4 maanden was is de bom gebarsten.. Gevolg: haar niet meer gezien of gehoord tot Tim 1 jaar werd.. Ik zag natuurlijk wel hoe het mijn man en zijn vader (mijn schoonvader dus) pijn deed, en heb ik maar met mijn hand over mijn hard gestreken en de eerste stap gezet.. MAAR ik moet zeggen dat ze zich nu al bijna 3 jaar harstikke goed houd..
    Ze bemoeit zich niet meer met ons en is harstikke leuk met de kinderen..

    Maar goed, het is een ander verhaal als bij jullie… Ik zou zeggen dat je al genoeg pogingen hebt ondernomen en als de 3 broers er zelf ook genoegen mee nemen, zou ik zeggen Laat de (schoon) ouders de eerste stap zetten.. Het ligt blijkbaar toch aan hun, en jullie kunnen toch niks goed doen..
    Ik snap alleen niet hoe mensen hun kinderen en kleinkinderen zo kunnen behandelen, triest hoor!!
    Ik wens je/jullie heel veel succes, en als het met de schoonouders niet lukt, maar het dan met jullie 6 en (en de kids natuurlijk) gewoon gezellig, dan heb je mekaar nog..
    Liefs, Anne-Marie

    #3890400 Quote

    Ooh wat lief deze reacties… Wij waren het eerste gezin die de deur uit werden gezet en toen heb ik wel erg aan mezelf getwijfeld hoor…"doe ik zo moeilijk" of "hebben ze dan iets tegen mij"
    Maar toen de anderen dus volgden waren mijn vriend en ik eigenlijk opgelucht…even een bevestiging dat deze (schoon)ouders zo vreemd zijn gewoon!

    Ik kan het niet bevatten…Hoe harteloos kun je zijn. Mijn schoonzus zei tegen ze toen zij de deur uit moesten " waar zijn jullie mee bezig? zoon nummer 3 eruit en dus ook kleinkind nummer 6 de deur wijzen?"   Waarop mijn schoonouders zeiden : das dan jammer.
    (?)

    De schoonloeder was als moeder vroeger al een heks. Deze verhalen komen nu pas naar voren.
    Geen vriendjes over de vloer, hele avonden blijven zitten aan tafel tot hun bord leeg was, etc. Allemaal al vreemde zaken vind ik.
    Vriend en broers wisten niet beter.

    ALs moeder ben je toch apetrots dat je 3 jongens goed terecht zijn gekomen? Allemaal een vaste en goeie baan, allemaal een vrouw tegengekomen, geen rottigheid, prachtige kleinkinderen en allemaal gezond.

    De jongens hebben vroeger alles gepikt en geslikt. Tot er 3 schoondochters kwamen en "HO" zeiden tegen deze dictator want ik kan m'n eigen boontjes wel doppen….
    Moest zelfs verantwoording afleggen omdat we 2 keer in 1 week eten lieten bezorgen….Pfff….wat dat betreft ben ik blij dat dat niet meer is.

    Enne….zie er erg tegenop als mijn jongens vragen gaan stellen….

    x Anouk
    ps dank jullie wel!

    #3890401 Quote

    Tjonge jonge jonge….. Wat een rare mensen… En als ik het zo lees ligt het aan je schoonmoeder en heeft je schoonvader niets te vertellen?

    Ik vind het zo lief dat je het blijft proberen, maar als ik het zo lees lijkt het geen zin te hebben. Ik begrijp trouwens eigenlijk het probleem niet? Zij zijn het niet eens met jullie manier van leven en dus hoeven ze jullie niet te zien. Evenals de andere kinderen en kleinkinderen.
    Het lijkt erop dat je schoonmoeder nooit kinderen heeft gewild omdat ze lastig zijn en dat ze van kleinkinderen het zelfde vind.
    Misschien heb ik het mis, maar daar lijkt het een beetje op met dat strenge gedoe?

    groetjes Maris

    #3890442 Quote

    Hoi Anouk,

    Volgens mij ben je al goed op weg geholpen door de andere meiden. Wilde alleen nog even tegen je zeggen dat mijn man en ik ook hebben gezegd dat wij ons niet al te erg gaan uitsloven voor ouders of schoonouders. Zij hebben iets te verliezen en niet wij. Wij hebben nu ons eigen gezin en dat delen we heel graag met opa's en oma's maar wel op een leuke manier.
    Gelukkig heb ik wel geweldige schoonouders hoor. Zij hebben zich voorgenomen om zich nergens mee te bemoeien bij ons opvoeden van Marissa. Ze hebben in de omgeving een aantal mensen die hun kleinkinderen niet mogen zien en dat willen ze echt vookomen. Al ik om hun mening vraag dan krijg ik die maar verder laten ze het ons allemaal zelf ondervinden. Heel erg prettig en daardoor is de band juist veel sterker geworden sinds de komst van Marissa.
    Eigenlijk een heel verhaal maar ik wilde dus gewoon even zeggen dat zij jullie harder nodig hebben dan andersom. En dan hebben ze hun eigen keuze gemaakt.
    Het is voor jou misschien heel moeilijk te accepteren omdat jij aan iedereen denkt, maar ik denk dat dit wel hele rare mensen zijn.
    Ik wens je heel veel sterkte met de situatie en geniet gewoon van alle mensen die je wel om je heen hebt

    groetjes Linda

    #3890407 Quote

    ohh sorry voor alle typfouten ging een beetje te snel

    #3890414 Quote

    Wat een mafkezen. Hoe harteloos kun je zijn, om je klein kinderen niet te willen zien. En dan wed ik dat ze naar de buitenwereld toe vertellen dat ze de kleinkinderen niet mogen zien….

    Wat moet je nou met zulke schoonouders. Ik zou het denk ik zo laten. En als er al contact hersteld word, laat dan je man daar het voortouw innemen.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct