Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Mijn verhaal

  • Auteur
    Berichten

  • Alabama
    Bijdrager
    #2343735

    Beste forummers,

    Na vanochtend weer ongesteld te zijn geworden na een paar dagen spanning, voelde ik de behoefte om mijn verhaal te delen. De teleurstelling komt steeds op een andere manier tot uiting, soms intens verdriet, soms boosheid, nu weer een gevoel van verslagenheid.

    Een paar jaar geleden hadden mijn ex en ik een kinderwens. Na een jaar proberen zijn we bij de gynaecoloog beland, die niets kon ontdekken. Ik heb een laparascopie gehad en alles zag er netjes uit. Er werd alleen een klein plekje endometriose ontdekt maar de gyn zei dat dit geen oorzaak kon zijn. (hier twijfel ik nog weleens aan, maar goed).

    Op dat moment zei de gyn dat we het nog een half jaar moesten proberen en daarna konden we terugkomen voor een vervolgtraject. In dat half jaar is mijn relatie op de klippen gelopen.

    Inmiddels heb ik een nieuwe relatie en zijn ook wij op het punt beland dat we allebei graag een kindje willen. Ik ben nu vanaf november gestopt met de pil, maar nog steeds geen zw. schap. Voor mijn nieuwe vriend is mijn wanhoop niet zo goed te begrijpen, hij denkt dat het allemaal wel komt en dat we geduld moeten hebben. Voor hem is het natuurlijk ook een gekke situatie, dat ik zo’n verleden heb en dat hij er niet vanaf het begin zorgeloos in heeft kunnen staan.

    In de tussentijd bleek ook dat ik pap3 had in de test voor baarmoederhalskanker, ze hebben dus in november een gedeelte van mijn baarmoedermond weggehaald. De gyn zei dat dit de kans op zw. schap niet hoefde te verkleinen.

    Weet iemand als ik nu naar de gyn ga, wat het vervolgtraject is? Ik word in januari 33, zullen we bijv al snel met IVF kunnen starten? In ieder geval dank voor het lezen van mijn verhaal. Ik ben blij dat ik het van me af heb kunnen schrijven.


    Alabama
    Bijdrager
    #4093086 Quote

    Sorry dat deze er 3 keer instaat, het duurde heel lang met laden!


    wonder2011
    Bijdrager
    #4093260 Quote

    Hoi alabama,

    Ik denk dat jou vervolgtraject wel wat sneller kan gaan aangezien je al boven de 30 bent.
    Ik zou dan ook niet te lang wachten met naar het zh gaan.

    Ik weet wel dat het IFV traject langer kan duren.Bij ons in het zh zit er ook een wachttijd op.Ook moeten ze alvorens hiermee te starten enkele onderzoeken doen wat ook nog een aantal maanden tijd in beslag neemt.
    Het is ook niet zo dat je gelijk iv krijgt.Ligt natuurlijk wel aan je situatie.Het is namelijk heel ingrijpend ivf en daar beginnen ze niet aan als het niet nodig is,omdat het voor je gezondheid ook niet heel goed is en veel risico’s met zich mee kan brengen.

    Wij starten eindelijk na 2 jaar onderzoeken met IUI.
    Na ander half jaar kregen wij ook pas een kijkoperatie hier kwam uit dat ik endometriose heb.Dit is direct weggehaald en nu kunnen we dan eindelijk verder met iets.
    Wat ik je hiermee probeer te zeggen dat alle onderzoeken veel tijd in beslag nemen.
    Ik weet natuurlijk niet hoe het in ieder zh gaat kan je alleen mijn ervaring vertellen en de ervaringen delen die ik hier van dit forum heb.

    Nog wel één tip: Mocht je naar zh stappen verwoordt goed je gevoel en laat je ook niet zomaar weer wegsturen. Voor je het weet sta je met veel vragen weer buiten en laten ze je nog een half jaar verder proberen.
    Ik heb nu wel geleerd om voor mijzelf op te komen.Met een beetje grote mond kan je dan ook wel meer dingen voor elkaar krijgen.

    Succes in ieder geval.
    Ik hoop voor je dat al die rotonderzoeken niet nodig zijn en het alsnog gewoon lukt.

    gr suusje


    Esk
    Lid
    #4093458 Quote

    Hoi Alabama,

    Als ik jou was, zou ik een doorverwijzing vragen voor het ziekenhuis. Ik ben 32 en begonnen toen ik 30 was. We lopen nu al ruim een anderhalf jaar in het ziekenhuis en voordat je daadwerkelijk met behandelingen begint ben je gewoon een jaar verder. Als ze je niet gewoon 6 maanden naar huis sturen als na de beginonderzoeken blijkt dat alles “goed” is.

    Het “standaard” traject in het ziekenhuis is 1 of 2 cyclussen volgen om te kijken hoe je eisprong is, zaadonderzoek, vaak een HSG (baarmoederfoto) en bloedprikken voor hormonen. Daarnaast vragen ze naar je geschiedenis en wat zaken over hoe lang je bezig bent, hoe lang je cyclus is en dat soort dingen. Uiteindelijk volgt er ook nog wel een laparascopie, maar dat is vaak pas voordat je start met IVF, tenzij er een indicatie is dat het niet goed zou zijn. Alles bij elkaar ben je 2 a 3 maanden verder voordat je een vervolgtraject kan plannen.

    In de meeste gevallen bestaat het vervolg uit 6 x IUI en dan door voor IVF (als er dus niets gevonden wordt). Dat is dus nog 6 maanden erbij (als je geluk hebt). Dat zou voor jou nu betekenen dat je pas volgende jaar aan IVF toe bent, misschien nog wel langer. Dat is gewoon een hele lange tijd.

    Ik zou zeggen, praat er ’s over met je vriend. Wat willen jullie, wanneer is naar het ziekenhuis gaan voor jullie beiden een goed plan en maak die afspraak. Zoals suusje26 schreef moet je ook zeker mondig zijn. Ze sturen je zomaar weg, laat dat niet gebeuren.

    Bij mij hebben ze trouwens ook endometriose weggehaald in de vorm van een cyste. Ik ben ook nog niet zwanger en ben nu begonnen met IVF, na 5 x IUI. Wij zijn in augustus ’07 gestopt met de pil.

    Succes met je keuze,
    Esk

    #4093635 Quote

    hallo,
    fijn hé ff je verhaal doen? kan je niet echt advies geven, maar weet dat je altijd je verhaal ff kwijt kan hier!

    Succes hoor! Hoor graag hoe t met je gaat!
    gr. Sas.


    Alabama
    Bijdrager
    #4093718 Quote

    Dank voor jullie reacties! Is inderdaad al fijn om even je verhaal kwijt te kunnen.

    Ik heb de eerste fase t/m de laparascopie al achter de rug tijdens mijn vorige relatie.

    Wat ik niet begrijp is dat ze bij mij de endometriose niet hebben weggehaald terwijl dat bij jullie wel is gebeurd?

    Denken jullie dat ze altijd eerst IUI gaan doen? Ik hoor wel dat dat niet vaak helpt?

    In ieder geval jullie ook veel sterkte in jullie traject en hopelijk zijn we snel allemaal trotse mama’s!

    Liefs

    Lees ook: Ben ik onvruchtbaar?

    wonder2011
    Bijdrager
    #4093820 Quote

    Hoi alabama,

    Ik snap ook niet waarom ze de endometriose niet hebben weggehaald bij je.
    Het komt iedere maand ook weer terug groeit als her ware weer terug zeg maar.
    Denk ook niet dat ze IUI gaan toepassen als ze het nog niet hebben weggehaald,want dan heeft het indd. niet zoveel kans van slagen.
    Bij IUI zijn hele goede berichten hoor.
    Kijk maar is om je heen op dit forum.
    Is ook een topic IUI.Ken al veel meiden die d.m.v IUI zwanger zijn geraakt.

    Ze gaan ook niet direct IFV toepassen als dit niet nodig is.
    Zitten teveel complicaties aan verbonden.Dat ze dit alleen gebruiken als de IUI niet meer lijkt te slagen.

    Gr suusje

    #4094372 Quote

    Hallo,
    ik heb sinds 3 jaar een fantastische man en sinds 4 weken getrouwd met hem!! Wij hebben allebei een hele nare relatie achter de rug, waar we ook allebei kinderen van hebben. Maar mijn man heeft zich, door t pushen van zijn ex-vrouw, laten “helpen” !! Hij heeft daar altijd spijt van gehad en nadat wij elkaar ontmoet hadden, groeide toch die kinderwens heel erg! Maar we deden eerst rustig aan ook ivm de andere kids…Eindelijk toch besloten om weer te opereren, met succes, maar nog geen zwangerschap en de operatie is nu al zo’n 9 maanden geleden ….Elke maand weer een teleurstelling, weer ongesteld, terwijl ik geen enkele klacht heb wat betreft het ongesteld worden en dat had ik voorheen altijd wel….Ik weet het even niet meer, hoe lang nog?? Dat is echt onze allergrootste wens, samen een kindje mogen krijgen, maar waarom lukt het niet?


    wonder2011
    Bijdrager
    #4094695 Quote

    Hallo alie en martin,

    Ja die vraag hebben wij ons alle hier ook al eerder gesteld waarom lukt het niet.
    De ene vrouw is natuurlijk eerder zwanger dan de ander.Pas als na een jaar een zwangerschap uitblijft stap je in de meeste gevallen naar de dokter.
    Ik en mijn vriend zijn al ruim 2en half jaar bezig.
    Iedere maand duurt te lang.
    Na een jaar proberen zijn ook wij naar de HA gestapt en doorgestuurd naar Gyn daar alle onderzoeken gehad.
    Ook een kijkoperatie ondergaan 2mnd geleden.
    Daar kwam uit dat ik een lichte vorm van endometriose heb dat waarschijnlijk in combinatie met vijandig baarmoederslijmvlies de oorzaak is.
    Endometriose is inmiddels weggehaald en deze maand starten we dan eindelijk na 2en half jaar met kunstmatig insimineren.
    Ook wij hopen dat het nu eindelijk is raak mag zijn.
    Ik ben het zo zat al die teleurstellingen en zh bezoeken ik wil nu eindelijk ook eens genieten.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct