Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Baby slaapt prima, ik slapeloosheid. ZIjn dit de hormonen?

  • Auteur
    Berichten

  • Tessa Vervaart
    Bijdrager
    #10077974 Quote

    Hallo dames,

    Ik krijg geen bericht als er iemand reageert op een forum waarop ik eerder heb gereageerd. Ik ben Tessa, mijn reactie dateert van juni 2017. Ik vind het erg om te lezen dat jullie dit ook moeten doormaken. Ik kan jullie niet verder helpen dan alleen te zeggen dat ik precies begrijp hoe en wat het is. Onderschat het niet, het is een hele zware periode voor mij geweest. Eigenlijk traumatisch en heeft heel lang geduurd voordat mijn angsten voor het slapen verdwenen. Zoals je hebt gelezen heb ik van alles geprobeerd, iedereen zegt dit helpt misschien of dat. Ik wilde er alles aan doen om het over te laten zijn. Maar als ik er nu zo op terug kijk is het vooral accepteren dat je echt ziek bent, accepteren dat je niet alles meer kan, en dat het je niet weet wanneer het goedkomt.

    Neem echt de tijd, vraag hulp en ga niet werken als je zo op bent. Mijn moeder heeft ons 4 maanden lang geholpen door praktisch bij ons te wonen zodat ik wel bij de kleine kon zijn. Mijn kleine is in 8 maart 2017 geboren. Dit is misschien niet leuk om te lezen voor jullie maar in december ging het slapen weer goed. En na 1 jaar kon ik pas zeggen dat ik echt weer de oude was. Dus het komt echt goed!! Nu ben ik mijn medicatie (quetiapine 50mg) aan het afbouwen. Dat gaat goed, de angsten en huilbuien van de zware periode komen steeds verder uit elkaar te liggen. En het sommige nachten weer wat beter slapen en dan weer helemaal niet is wel een pril begin van het herstel, een goed teken dus! Zo is het langzaam aan ook met pieken en dalen weer beter gegaan bij mij. Ook met de medicatie had ik nog vreselijke nachten van 0-2/3 uur slaap. Dus of het nu echt geholpen heeft kan ik nog steeds niet met zekerheid zeggen. Maar op den duur werd ik van de slaappillen tegen het depressieve aan dus dat was geen optie meer.

    Hoop over een paar maanden weer een stuk verder te zijn, geen medicatie meer en op eigen kracht en vooral zonder angst voor slapen. Want het ging echt heel ver, zelfs geen reclames van hotels of mensen die gingen slapen in soaps kunnen zien zonder aan je slaapproblemen te denken. Eerste nacht weer samen met je man slapen na 4 maanden omdat je denkt dat je van hem wakker wordt. Eerste nacht in een hotel slapen, met een week lang angst van als het maar lukt. Eerste avond na een hele lang tijd weer op stap, heel de avond naar de klok kijken. Misschien kan ik nu wel niet meer slapen omdat het 24 uur was geweest. Van mijn werk heb ik gelukkig veel ruimte gekregen. Mijn arbo arts nam het heel serieus gelukkig. Ik ben na 6 mnd heel langzaam gaan re integreren. Met 2x 1 uurtje per week tot aan in december weer 28 uur totaal. Dat ging ook echt met vallen en opstaan. Achteraf zie ik dat ik heel sterk ben geweest en mijn kleine er gelukkig niks van gemerkt heeft. Ze is altijd heel tevreden geweest en veel en goed geslapen. Maar ik kan wel stellen dat ons eerste jaar met de kleine alles behalve leuk was door mijn slapeloosheid. We kunnen nu eindelijk genieten. Als je vragen wilt stellen, moet je het doen. Ik had destijds ook iemand waarmee ik kon praten die exact hetzelfde had. Dat helpt om je rust enigszins te vinden. Ik wens jullie heel veel kracht, jullie zijn echt heel sterk ook! Het komt echt goed maar ik kan ook niet zeggen wanneer, zelfs de grootste professionals en dokters weten het niet..

    #10071918 Quote

    Hoi allemaal, ik zit met hetzelfde probleem. Sliep de laatste maanden van mijn zwangerschap slecht en na mijn zwangerschap nog steeds. Ik heb tijdens mijn kraamweek slaaptabletten gekregen waardoor ik beter in slaap kon komen. Het is een tijdje beter gegaan, zonder medicatie maar nu heb ik er weer last van. Ik ben gisteren bij de dokter geweest en mijn bloed is geprikt. Misschien schildklier, vitamine b12 tekort? Hormonen? Ik weet het niet maar het is behoorlijk vervelend. Graag reacties van mensen die hetzelfde hebben.

    #10071158 Quote

    Hallo allemaal, ik ben op zoek naar iemand die net zoals ik te maken heeft of heeft gehad met ernstige slaapproblemen. Ik ben nu bijna vier maanden verder na de bevalling en slaap sinds twee weken een heel aantal dagen 5/6/7 uur (hoera) met nog wel 2 tot 3 dipdagen ertussen waarbij ik niks tot 3 uur slaap. Maar dit is een hele weg geweest. Ik ben onder behandeling bij de pop poli en gebruik medicatie. Wat ik nu nog mis is contact met iemand die ongeveer hetzelfde meemaakt of heeft meegemaakt. 


    gebruiker567367
    Bijdrager
    #10050444 Quote

    Dag dames, zijn jullie nog actief? Ik zit met een soortgelijk probleem. Wanneer ging het beter?


    Tessa Vervaart
    Bijdrager
    #10012751 Quote

    Krijg je trouwens automatisch bericht via mail als iemand reageert op het forum?


    Tessa Vervaart
    Bijdrager
    #10012747 Quote

    This reply has been reported for inappropriate content.

    Hey Gienne,

    Hoe gaat het inmiddels met je?

    Onze eerste kindje is begin maart geboren, het gaat heel goed met haar en slaapt al vanaf 7 weken door. Ik heb sinds de bevalling exact dezelfde klachten als jij. Niet in slaap kunnen komen of doorslapen. Nachtenlang loop ik naar het plafond te staren, ook overdag slapen kan ik niet. Ik heb geen reden om wakker te liggen, met de kleine gaat alles goed, mijn relatie, ik heb alles wat ik graag wens. Dus je zou denken waar lig je wakker van.

    Je zou denken dat je op den duur zo moe bent dat je wel in slaap moet vallen… Mijn arts zegt dat het de hormonen zijn en het met de hele verandering van het moederschap te maken heeft. 

    Zelfs met de zwaarste slaappillen sliep ik 3-4 uurtjes. Ik ben nu sinds 6 weken van de slaappillen af en de nachten variëren van 0, 2, 3 tot max 5 uur. Dus ik ga met hele kleine stapjes voorruit. Terug in slaap vallen is zeldzaam. Ik heb ook van alles geprobeerd osteopathie, slaapoefentherapie, ontspanningsoefeningen, brood, peperkoek, banaan, wijn, lezen, warme melk en ga zo maar door. Voetreflex lijkt me wel goed te doen en mind fulness om wat meer te accepteren zoals het nu is. Nu uitkijken naar de tijd dat mijn hormonen gestabiliseerd zijn en slapen weer meer vanzelfsprekend wordt. 

     


    Mamasitita
    Bijdrager
    #5732973 Quote

    This reply has been reported for inappropriate content.

    Ik heb ook een vreselijk slaapprobleem en weet niet meer wat ik eraan kan doen. Ik ben nu dik 2 maanden moeder en wil er zo graag van genieten, maar ik ben zooooooo moe de hele tijd. Slapen ho maar… Alsof ik continu vol met adrenaline zit. De dokter zegt dat ik een  pnd heb, maar volgens mij is dat enkel een  gevolg van het slaaptekort. Ik ben serieus wanhopig. Slaapmiddelen werken enkel een paar uur… Dan ben ik weer klaarwakker. Ik dacht eerst dat ik moe was Ivm de komst van een  baby. Maar mijn zoontje nu slaapt, slaap ik nog steeds niet. Gaat dit ooit weer over?


    gebruiker581557
    Bijdrager
    #5662406 Quote

    Hallo allemaal,

    ik wil ook even reageren.

    Ik ben eind 2014 bevallen van mijn dochter.

    De bevalling was opgewekt d.m.v. strippen, net voor het slapen kreeg ik plots van niets naar gigantische weeen en heb binnen 3 uur 9 cm ontsluiting gekregen. Was net op tijd in het ziekenhuis, binnen 3 uur en 3 kwartier was ons eerste kindje geboren.

    Dit was net voor de jaarwisseling waardoor ik niet heb kunnen slapen. Leek mij ook logisch i.v.m. grote gebeurtenis geboorte, vuurwerk.

    Echter dagen erna kwam er geen enkel ‘slaapgevoel’. Het voelde alsof mijn hoofd prikkelde, energie uitstraalde. Ik was gewoon totaal niet moe. Terwijl ik wel dolgraag zou willen slapen. Mijn kraamverzorgende zei continue dat ik moest gaan rusten, gaan slapen etc. Echter was dit hartstikke frustrerend omdat ik dan plafond lag te staren. Ook nachtenlang heb ik, terwijl manlief en de kleine sliepen, naar het plafond zitten staren.

    Ondertussen ging ik me steeds meer zorgen maken. De verandering van zo snel moeder zijn, de bevalling, me zo ‘alert’ voelen, het ‘halo’ gevoel in/om mijn hoofd.

    Ik werd steeds vergeetachtiger, had totaal geen concentratie, was alleen met mezelf bezig en vond het moeilijk om mijn dochter de liefde te geven die ze op dat moment nodig had. Ik werd helemaal paniekerig.

    Ik heb 3 soorten slaapmedicatie gekregen, na 5 dagen, van licht naar zwaar.

    Het hielp allemaal niets.

    Uiteindelijk ben ik gestopt met de slaapmedicatie, heb ik door veel te praten met mijn partner mijn gedachten weer wat op orde gekregen, en ben langzaamaan gelukkig weer wat uurtjes gaan pakken in de nacht.

    Echter draaide iedere dag, heel de dag, om het slapen. In de ochtend maakte ik me ook al druk om de avond.

    Uiteindelijk is het na 6 weken echt vooruit gegaan, naar zo’n 5/6 uur per nacht.

    Nu slaap ik al tijden weer prima (9 maanden verder), moet alleen niet te laat naar bed (na 24.00), anders kom ik over een bepaald punt heen, en heb ik moeite om nog in slaap te vallen.

    HET KOMT GOED dames echt waar! Geloof daarop. Ik wilde dit ook zo graag horen en geloven. Maar ik kan je zeggen: Het komt goed, het is zo.

    Het zijn je hormonen, je leven staat op zijn kop. Dit gaat langzaamaan herstellen en beter worden.

    Mocht je in deze situatie terecht komen, draag ik je een warm hart toe <3

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct