Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

1ste x IVF, iemand tips of handige adviezen? :)

  • Auteur
    Berichten

  • FleurBo
    Bijdrager
    #10432175 Quote

    Caroline wat een goed nieuws! Hopelijk blijven ze goed groeien en is het nog heel lang niet nodig om ze te ontdooien 🙂 spannend de komende weken! Wanneer mag je testen?

     

    hahaha knuffeltje ik moet heel hard lachen om jouw berichtje. Willen ze het echt tot de geboorte stil houden? Zo van: “ja uhm, ik heb me een beetje laten gaan in de Corona tijd, en al die kilo’s stapelen zich op rond mijn buik, heel vervelend”. En opeens: “verrassing!! We hebben een kind gekregen”

    hoe kun je nou je zwangerschap stil houden tot de geboorte? 😂


    Anoniem
    #10432203 Quote

    Fleur moet je bedenken dat ze normaal een hele ranke bouw heeft, met dus een hele smalle taille en superplatte buik…  En dan nog zeggen, nee, ik houd nu wat vocht vast, maar ik zie er nog niet zwanger uit! Eigenlijk kon ik de hints het van het niet roken en de glow die ze uitstraalde niet missen, maar ik vond dat ze er nu al voller uit zag… Volgens mijn vriend waren haar borsten ook al groter. Ja daar letten wij vrouwen niet op. 🙈 Maar nee, geheim project…

     

    Zeg dames, zodra je begint met wat dan ook te prikken, moet je dan al die 1,5 liter extra gaan drinken?


    Brabandse
    Bijdrager
    #10432254 Quote

    Bloemetjeinknopp kan me die rost ook wel goed voorstellen. Want zo’n punctie is toch niet niks. Ik moest ook telkens echt bijkomen. Wij zijn naar Duitsland gegaan nadat wij na icsi 2 ons vertrouwen helemaal kwijt waren omdat ik toen na de punctie een inwendige bloeding over had gehouden. Onze relatie met de fertiliteitsarts was nooit goed, maar toen helemaal weg. Dus toen gaan zoeken naar andere klinieken en toen in Duitsland uit gekomen. Inmiddels daar een poging gehad, die top ging. Geen moord neigingen meer, super opbrengst en zelfs goede cryo’s over gehouden. Echter de verse terugplaatsing is niet blijven plakken, dus aangedrongen op verder onderzoek en toen bleek dat mijn baarmoederwand ontstoken was. Dus nu een antibiotica kuur gehad en nu dus wachtende op de uitslag van de herhaling.

    Knuffeltjeee wat een apart stel. Geheimhouden van een zwangerschap terwijl het dus zoveel moeite heeft gekost? Ik denk dat ik zelfs al moeite met 12 weken wachten hebben als het ons wel zal lukken.

    Carolinerkj wanneer mag je testen? 


    Zwindo
    Bijdrager
    #10432332 Quote

    Sorry dat ik nog niet overal op reageer, maar merk dat ik even een beetje wat dingen van me af moet schrijven dus hoop niet dat jullie het erg vinden dat ik dat nu even hier doe.

    Lichamelijk gaat herstel van de bevalling langzaam de goede kant op. Het bloeden is nu ondertussen gestopt, denk ik. Gisteren ineens nog een klein beetje maar vandaag de eerste dag zonder bloed. Nog een beetje voorzichtig durf nog niet in bad of iets. De pijn is sinds gisteren weg ik dacht eerst dat het naweeën waren, maar later kon ik het veel beter koppelen aan mijn endometriose wat ook bevestigd werd door de verloskundige die nog op controle langs kwam. Verder met name nog wel erg moe, maar begint iets beter te worden.

    Mentaal is het een ander verhaal. Er spookt veel door mn hoofd heen en heb soms uit het niets huilbuien. Vandaag ging ik met onze hond een rondje lopen en toen zag ik een vrouw met een kinderwagen met baby en een klein meisje ernaast huppelend met zo’n heel leuk pluimstaartje. Zo’n staartje had ik vroeger ook en gelijk de gedachten zou ons dochtertje dat ook hebben gehad en toen rolde de tranen over mijn wangen. Geen zakdoek bij me (niet slim) en best nog een eind van ons huis, dus mn sjaal werd een zakdoek die ik maar gelijk in de was heb gegooid toen ik thuis kwam. Laatst belde mijn baas me om te vragen hoe het ging en ik barstte in tranen uit en kwam moeilijk uit mn woorden. Terwijl ik juist de intentie had om voor te stellen om vanaf volgende week weer langzaam dingen op te bouwen… dat ging dus niet helemaal zoals gepland. Verder heel erg veel bergrip en zei vooral dat ik echt mn tijd moest nemen, maar ik vind het heel erg lastig. Ik wil me gewoon weer goed voelen, maar dat gaat niet zo 1,2,3. Ik ben me ervan bewust dat dit tijd kost, maar ook iets is wat ik altijd bij me zal dragen.
    Dan komen we bij het grootste dilemma wat steeds meer door mijn hoofd begint te spoken. Opnieuw zwanger proberen te worden. We hebben zo’n weg afgelegd van ruim 2,5 jaar. Het verlies is groot, maar lijkt de wens alleen nog maar veel sterker te hebben gemaakt. Er gaan zoveel gedachten door mn hoofd. Moet ik zo snel mogelijk weer de lucrin injecties om de endometriose rustig te houden? Is het verergerd en moet ik misschien eerst een operatie? Zouden we natuurlijk zwanger kunnen worden dat er door deze zwangerschap iets in mijn lichaam gereset is (acht de kans heeeel klein aangezien het zaad van mn man ook niet echt optimaal is)? Zal onze cryo het overleven en kunnen worden terug geplaatst? Kan ik me alvast beter instellen op een nieuwe ivf ronde met prikken? En de ergste vragen zal ik wel opnieuw zwanger kunnen worden en zal het kindje dan wel gezond zijn of krijgen we weer een hele grote bak ellende op ons af?
    Ik heb zelf niet heel veel met psychologen ofzo, maar begin wel steeds meer de neiging te hebben om dit met iemand te bespreken die buiten alles staat. Praten met mn man doe ik sowieso en hij probeert mij ook echt wel gerust te stellen enz. Maar misschien dat een psycholoog toch net wat meer handvatten kan geven om met alles om te gaan? Wat zouden jullie zelf doen denk je?

    Knuffeltjeee ik ben toen wel begonnen met drinken van minimaal 1,5 liter. Ben zelf niet altijd de meest beste drinker dus heb er van te voren echt naartoe gewerkt.


    BloemetjeInKnopp
    Bijdrager
    #10432360 Quote

    @Brabandse, moordneigingen!?😯 Dat klinkt wel echt heftig! Bij zo’n traject is vertrouwen in je behandelaar wel echt heel belangrijk ja. Fijn dat jullie nu een goed gevoel hebben bij het traject in Duitsland. Heb je daar iets van gemerkt, dat je baarmoederwand ontstoken was? Zo’n punctie heb ik ook wel als pittig ervaren. Ik ben anderhalve week verder nu, en krijg nu pas m’n energie weer een beetje terug. Maar ik heb ook nog niets buiten de deur gedaan. Niet gewandeld, gefietst. Dat voelt nog als ‘te’. Maar goed, ik had helaas last van overstimulatie. Dus dat was ook wel ff spannend. Nu moet ik ongesteld worden. En eigenlijk vindt ik dat wel fijn. Even een soort reset van m’n lijf. 

    @zwindo.. wat een verhaal. Ik heb echt met je/jullie te doen😔. Vreselijk. Het is ook een heel rouw proces waar je door heen gaat/moet. Bij ons in het ziekenhuis hebben we 2 maatschappelijk werkers rondlopen. Speciaal voor de voortplantingsgeneeskunde. Daar kun je je hart luchten en denken ze met je mee. Wellicht dat ze zoiets bij jullie ook hebben? Soms kan het alleen al fijn zijn om je verhaal nog eens te delen. En je hart je luchten. Heel veel sterkte en kracht gewenst❤️


    Schorpioen
    Bijdrager
    #10432430 Quote

    Oh zwindo, wat is het zwaar en ruk! Heb het zo met jullie te doen en helaas kan een ander niets doen. Al die vragen die je hebt lijken me ook gewoon reëel. Ik heb tijdens het traject ook meerdere keren bij een psycholoog aangeklopt die bekend was met fertiliteit. Begin dacht ik steeds niet nodig, weet zelf wel wat er speelt maar toch heb ik er elke keer baad bij als is het gewoon om je verhaal kwijt te kunnen en jezelf gewoon echt te kunnen zijn. Denk wel dat het je kan helpen. Maar er moet wel een klik zijn.

    Wat betreft het werk, ik denk dat het misschien wel goed is dat je een huilbui hebt gehad, laat zien dat het echt nog hoog is wat ook niet meer dan logisch is. In deze maatschappij lijkt het of we altijd maar door moeten en sterk moeten zijn, maar dat is niet zo. Geef jezelf de tijd en neem die ook. Ook een psycholoog kan daar bij helpen en aanvoelen. 

    Een hele dikke knuffel voor jullie, ik hoop dat jullie toekomst toch gevuld mag worden met jullie wensen. Veel sterkte!

    Lees ook: Ben ik onvruchtbaar?

    Anoniem
    #10432454 Quote

    Hele dikke knuffel Zwindo. Ik hoop dat je een goede en vooral lieve en meedenkende maatschappelijk werker vind. Tranen reinigen de ziel dus zeker niet opkroppen en blijven praten. Ik denk aan je.


    BloemetjeInKnopp
    Bijdrager
    #10432706 Quote

    Morning, een vraag. Weten jullie toevallig ook alternatieven voor utrogestan? Ik heb nu 10 dagen utrogestan gebruikt en vond het niet heel prettig aanvoelen daar beneden.. Straks met een terugplaatsing moet ik t ook weer gaan gebruiken. Morgen een telefonische afspraak met de verpleegkundige om het cryo schema door te nemen. Als ik nou met een alternatief kan aankomen.. 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct