Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

2,5 jaar, alles willen wat mama niet wil

  • Auteur
    Berichten

  • Kleine
    Bijdrager
    #10331955

    Hoihoi,

    ik post niet zoveel, maar kom er even niet uit en ben erg benieuwd naar jullie mening hoe om te gaan met het volgende:

    mijn zoontje, bijna 2,5, wil uit principe niet wat mama wil. Niks geks natuurljjk op deze leeftijd, dus ik stel heel braaf geen vragen meer waar hij ‘nee’ op kan antwoorden etc. Voorbeeld:

    ipv ‘wil je een boterham?’ Vraag ik ‘wil je worst of kaas op je boterham?’. Vervolgens is het antwoord: jam (of iets anders wat niet worst of kaas is)

    Scenario A: ik hou het bij alleen keuzes worst of kaas, iets anders hebben we niet. 
    gevolg: boze peuter die met spullen gaat gooien. Blijft bij zijn eigen keuze. 
    (fyi; in dit scenario eet hij dan uiteindelijk niet, maak ik me ook geen zorgen om, hij kan t hebben)

    scenario B: ik geef toe aan zijn eigen keuze en maak een boterham met jam. 
     Maar dhr wil niet meer jam, maar kaas. Ik heb geen zin om een boterham weg te gooien en ben daarnaast van mening; als je gekozen hebt dan blijft het daar bij. 
    gevolg: boze peuter die met spullen gaat gooien…

    vervang beleg keuze door kleding keuze , met hetzelfde effect: keuze geven blauwe of zwarte broek, wil de witte etc..etc.. met dezelfde boze peuter

    dan mijn vraag aan jullie:

    bestaat er een manier waarop ik die boze peuter (toch op zn minst af en toe) kan voorkomen? Alles voelt zo als een gevecht op deze manier.. ik snap dat een peuter af en toe boos is en gefrustreerd dat hij nog niet alles zelf kan/mag, maar hoe reageer ik nou het beste om er niet steeds zo’n gevecht van te maken?

    negeren resulteert tot nu toe in een drammerige peuter aan m’n been, wat mij momenteel veel pijn oplevert..(ben momenteel 32 weken zwanger van zoon 2 met veel bekkenklachten. Hierdoor wellicht ook enige vermoeidheid in het spel). Zelf boos worden lijkt zijn boosheid alleen maar te verergeren…

    ik hoop dat jullie tips hebben😊

    Groetjes,

    Rianne 

     

     

     


    MamA J
    Bijdrager
    #10331957 Quote

    Heb je ook al eens,de,open vraag; wat ga jij op,je,brood doen gesteld? En,het,hem zelf,laten doen? Zelfde met kleren. Laat het hem zelf doen. Hier zeg ik wel eens; kan jij binnen 5 tellen je broek aan doen. En dan,gaat ze dat gewoon doen! Doet ze t niet is het, he nog niet gelukt, een neiuwe poging en weer tellen. Meestal gaat ze dan alsnog wat doen. Haar het vooral zelf,laten doen werkt. Hier nu ook een baby van 4 weken, dus best wel praktisch dat ze het zelf kan. En van eten zou ik geen strijd maken. Brood smeren lukt,btw nog,niet echt zelf hier, maar net mes,het uit een pot,halen wel. 

    Het is,soms,heeel vermoeiend, maar mijn ervaring js hoe meer druk vanuit jezelf hoe meer strijd. Dus dat probeer ik te voorkomen. En ja soms is ze dan wat lang in dr pyjama, maar als ze buiten wilt spelen zal ze toch wat anders aan moeten doen en dat weet ze. 


    Rozenmeisje
    Bijdrager
    #10331962 Quote

    Zou inderdaad ook zelf laten smeren. Eventueel in kleine bakjes doen wat normale porties zijn zodat hij het er alleen op hoeft te kieperen met boterhammen smeren. Eventueel ook zelf vlees laten kiezen in de supermarkt als je graag wil dat hij vlees eet. Of ander (gezonder) smeerbeleg dan jam als hij niet van vlees en kaas houdt. 

    Wellicht nog iets positiefs afspreken, als je je boterham helemaal op hebt mag je nog een kommetje yoghurt/ glas melk/ cracker. 

    Misschien is je zoontje op het punt gekomen dat hij snapt dat er meer bestaat dan jij hem aanbied en ietsjes meer inbreng wil hebben?

    En verder (hoe moeilijk ook) proberen de humor erin te houden en “kies je strijd” 😉


    Kleine
    Bijdrager
    #10331974 Quote

    Bedankt voor jullie reactie!

    De volledig open vraag heb ik inderdaad nog niet gesteld. Ik zal dat eens proberen en kijken waar hij mee komt.

    verder ga ik eens kijken hoe ver hij komt met smeren e.d. Met aankleden doe ik het wel regelmatig, en resulteert dan ook in een gefrustreerde peuter omdat het hem niet lukt, maar ik o wee als ik aanbied om te helpen of iets voor te te doen😅

    ik reageer hierop eigenlijk altijd wel rustig en niet bozig, die neiging krijg ik met name als hij voor de zoveelste keer die dag met spullen gaat gooien. Dat is dus niet zozeer vanwege het feit dat hij niet de ‘juiste’ keuze maakt of het zelf wil doen, maar meer afkeuren van het gooien met spullen of aan mijn lijf hangen en trekken. 

    De belofte van wat lekkers als hij z’n boterham op heeft is er altijd, maar doet in deze nooit zo veel. 

    overigens lust hij prima worst en kaas. Als ik jam en worst aanbied wil hij kaas en ga zo maar door, als het maar een andere optie is dan die ik aangeef. Zelfs al wil hij die optie van mij eigenlijk wel..

    Ik ga het met bovenstaande dingen nog eens proberen. En hopelijk leert hij daarnaast snel een paar dingen zelf, dat scheelt hem ook een hoop frustratie.

    groetjes,

    rianne


    Amoebe
    Bijdrager
    #10331988 Quote

    Oei, ik wil je alleen even succes wensen en zeggen dat je niet alleen bent!

    Ik zeg tegenwoordig als ik wil dat mn dochter in bad gaat “kom we gaan douchen!”

    Dan roept ze sowieso “neeee ik wil in bad” en dan heb ik mn zin 😜

    #10332002 Quote

    Dat gooien met spullen zou ik heel duidelijk en consequent in zijn. Daar mag je best even bozig op reageren en hem vervolgens in de hoek zetten. Ik ben dan ook vrij strict en als mijn dochter dat doet gaat ze meteen de hoek in. Elke keer. Ik zeg dan: “Je mag niet met mama’s telefoon/de afstandsbediening/de beker/etc. gooien. Nu ga je in de hoek staan.” Ik ben leerkracht en heb ook in mijn werk ervaren dat uit de situatie plaatsen gewoon heel goed kan zijn in dat soort gevallen. Inmiddels weet mijn dochter dat de hoek betekent dat ze hetgeen ze daarvoor heeft gedaan niet mag doen. Ze stopt er dan ook mee. Ze mag haar woede uiten, maar niet met onze spullen gooien. Doet ze gelukkig steeds minder!

    Lees ook: Peuterpuberteit, over eigenwijs zijn en nee zeggen
    #10332008 Quote

    Afleiden wil ik aanraden maar ik snap dat je er geen puf voor hebt. Het is helaas wel herkenbaar dat ze niet altijd goed weten wat ze willen. Onze zoon is ook 2,5, ik ga de strijd niet aan want dan eet hij ook niet en hij kan er slecht tegen als hij een maaltijd overslaat. Wij smeren vaak samen broodjes en het wordt meestal chocoladepasta, hij geeft het bij voorbaat al aan. Zijn zusje krijgt wel altijd een gezond broodje en vaak dan wil hij haar broodje!! Wat hij ook ktijgt, ik smeer altijd extra. Hij eet ook zijn eigen broodjes op. Tjah, niet goed maar ja, ik troost me met de gedachte dat hij veel beweegt en drinkt en volkorenbrood eet. 

    qua kledingkeuze geef ik hem geen keuzevrijheid, hij doet aannwat wij willen en soms dan protesteert hij en dan leid ik hem af met een verhaaltje of iets anders, hij mag dan een beetje creme smeren op z’n wangetjes bijvoorbeeld. En dan vergeet hij het. 

    Maar ik herken absoluut wat je zegt, als iets niet mag en je gaat er tegenin, dan kom ik ook wel es in een negatieve sfeer en hij gaat doordrammen, dit is meestal als ik moe ben. Ik haal hem dan wel uit die situatie, of papa neemt het over 🙂 dat is bijv ook als we ergens zijn en we krijgen onenigheid, dan gaan we ook weg als hij niet luisterd. Da’s niet leuk maar de volgende keer luistert hij wel heb ik gemerkt. 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct