Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

wacht al 5 jaar!! begin nu echt hopeloos te worden

  • Auteur
    Berichten
  • #1032621

    Hallo meiden,

    Ben nu samen met mijn mannetje al ruim 5 jaar bezig om zwanger te worden. Eerst zelf anderhalf jaar goed geoefend zeg maar en toen de MM in. Na ziekenhuis in en uit is er ontdekt dat ik de linker eileider niet heb. Op zich geen probleem maar aangezien de zwemmers van mijn man ook niet al te vlot waren werd het toch wel lastig. Na een beginnende IVF poging met hormonen slikken ben ik verschrikkelijk ziek geworden en heb ik erge bloedingen gehad. De gyn begreep er ook helemaal niets van en mijn man en ik zagen het echt niet meer zitten om verdere behandelingen te ondergaan aangezien ik al twee keer een spoed ritje kreeg naar het ziekenhuis.(ben dus allergisch voor  bepaalde hormonen)  Volgens de gyn hebben we een kans van 1% op een natuurlijke zwangerschap en is het voor mij niet geheel ongevaarlijk als ik de mm weer ingaat. Dus die keus is dan gauw gemaakt. Ik wil dolgraag een kindje maar niet ten koste van mijn eigen leven. Desondanks probeer ik toch ook vrede te nemen met het idee dat we gewoon saampjes blijven maar ik kan het gewoon niet. Telkens als ik denk. "ik kan het helemaal aan, en verdrietig zijn mag maar ik moet verder"dan is er in mijn directe omgeving weer iemand zwanger en dan krijg ik weer die klap. Vindt het zo moeilijk om hiermee om te gaan. Onbewust blijf je er toch mee bezig. Zijn nu weer een jaar verder en nog steeds niks, nadda, noppes. Stiekum sluipt het toch in je relatie. Dat verdriet. Ik wil zo graag iets samen met mijn mannetje. Ik probeer mijn best te doen om positief te blijven, en voor iedereen altijd die vrolijke meid te spelen. maar onbewust sloopt het me. Gesprekken met HA leverde me weinig op die stuurde me gelijk door naar de psycholoog. En na een keer of 6 wist die ook niet wat  ze met me aanmoest omdat ik van mezelf wel degelijk wist wanneer ik een goeie of een slechte dag had en aangezien ik niet op het dak stond van één of ander flat 10 hoog kon ze weinig voor me doen omdat het een gevoelskwestie was en zij daarin niet mee kon gaan.

    Het is een lang verhaal geworden en ik hoop dat jullie er nog wel wat wijs uit kunnen. Hoe zouden jullie hier mee om gaan?

    Groetjes bianca

    #2896256 Quote

    Hoi Bianca,
    Tje, wat heftig allemaal. Erg moeilijk om eea te accepteren en een plaatsje te geven.
    Ik heb zelf (na miskraam, operatie  en nu 1e ICSI na 2,5 jaar kinderwens) veel steun (gehad) aan de website van stichting freya (http://www.freya.nl) waar je kunt bellen/mailen/chaten of gewoon lezen wat de ervaring zijn van anderen.
    Heel veel sterke en ik duim voor je dat je uiteindelijk vrede zult hebben met de situatie (maar stiekum ook dat er toch een klein wondertje komt)
    Stella

    #2896271 Quote

    jeetje meid, kreeg tranen in mijn ogen toen ik je verhaal las…. echt heel erg voor jullie! Dat je zo graag iets wilt, maar dat het erg moeilijk kan worden…. tis zo oneerlijk verdeeld in de wereld! Ik wens jullie het allllllerbeste toe en hoop dat er toch nog een wonder mag gebeuren!

    Imme xx

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct