Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

tegenstrijdige gevoelens…..

  • Auteur
    Berichten
  • #1293374

    Hoi allemaal,

    Sinds 1 week weet ik dat ik opnieuw zwanger bent. Nu nog maar 5 weken.
    In juni dit jaar heb ik me moeten laten curiteren, daar mijn zwangerschap toen fout is gegaan met 8 weken oud. 9 weken (in datum) was ik toen ze het vruchtje weg hebben gehaald. Een verdriet voor mij en mijn man. Dit zou ons eerste kindje samen zijn geweest. Wel heb ik al een zoon van bijna 9 uit een vorig huwelijk. En nu….. opniuew zwanger….. Maar oh wat ben ik soms bang. Bang om naar de wc te gaan, om te plassen en opnieuw straks een miskraam te gaan krijgen. Toch ben ik erg blij dat ik weer zwanger ben….. maar ik durf nog niet te genieten van het nieuws als in mei afglopen jaar. Ik weet wat voor groot verdriet het kan zijn om iets te verliezen, hoe pril het ook toen nog was. Had ik maar geen miskraam meegemaakt, dan ga je denk ik toch met alleen die grote blijdschap de zwangerschapsweken in, met natuurlijk altijd wel in je achterhoofd dat alles hopelijk goed blijft gaan.
    Wie herkent dit. En hoe overwin je deze tegenstijdige gevoelens….. Ik wil genieten en niet alleen terugkijken op dde miskraam en met die vraag in mijn hoofd van wat als het nu weer fout gaat?

    #3100407 Quote

    Hoi,

    Ik heb ook eerst een miskraam gehad. Toen ik nu weer in verwachting bleek te zijn
    was ik echt heeeel erg blij alleen ook tegelijk heel erg bang dat het mis zou gaan.
    Elke keer als ik naar de wc ging keek ik of ik geen bloed verloor. Helaas heb ik in
    het begin dus wel bloed verloren en dan word je dus nog onzekerder. Elke keer moest
    ik dan weer in het zkh komen om te kijken of alles nog goed was. Gelukkig ben ik nu al
    over de 38 weken zwanger en alles gaat goed met de baby. Pas na 20 weken heb ik mee een beetje kunnen ontspannen omdat ik toen een uitgebreide echo in het zkh kreeg. Het is dus heel normaal hoe je je voelt probeer alleen er wel een beetje van te
    genieten want ookal gaat het weer mis tis toch een klein wondertje dat kindje in je buik

    petra

    #3100456 Quote

    Hoi,
    Het leifst zou ik je feliciteren met je zwangerschap, maar ik weet uit ervaring, dat je daar niet blij mee  kunt zijn.
    Ik heb bijna 5 jaar geleden een miskraam gehad (met 13 weken, vruchtje was met 9 weken al gestorven!). Ik heb er toen eerst heel bewust voor gekozen om even niet zwanger te worden. Ik was ervan overtuigd dat ik een dergelijk verdriet niet nog eens aan zou kunnen. Daarna hebben we weer een rationele keuze gemaakt ivm mijn werke en daarna lukte het niet om zwanger te worden. Inmiddels heb ik wel een pracht van een zoon van 16 maanden, maar tijdens die hele zwangerschap heb ik net als jij die tegestrijdige gevoelens gehad. Die kun je niet tegenhouden. Het enige wat je kunt doen is ze uitspreken, zodat mensen weten wat je bezighoudt. Niet in de laatste plaats moet je dat tgen je vk of gyn vertellen.
    Ikzelf geloofde pas dat ik een goede zwangerschap had, toen ik mijnzoontje in mijn armen hield.
    Nu ben ik 29 weken zwanger en kan gelukkig nu wel genieten.
    Probeer vroeg een afspraak te maken voor een echo, dat zou je gerust kunnen stellen,
    Sterkte
    Patricia

    #3100458 Quote

    hey meid het is zeker een vervelende situwatie
    zelf heb ik 2 miskramen mee gemaakt pas nog een in juni en ben nu bijna 3 maanden en die onzerkheid zal zeker wel blijven soms maak je deze dingjes mee helaas wel we vragen er niet om het gebeurt gewoon maar het brengt toch die angst mee
    ik heb het ook als ik naar de w,c gaat bang om bloed te verliezen,ben van de week dus een druppel verloren maar was niks aan de hand heb hele erg krape, omdat me baarmoeder aan het groeie is waardoor ik soms een druppel bloed verlies maar dat maak je wel erg bang zeg ik denk dat je als je eenmaal over de helf ben van je zwangerschap meer kan gaan genieten

    en probeer je hard lekker te luchten   op dit forum
    probeer te genieten van je zwangerschap en hou ons op de hoogte
    groetjes   daantje

    #3100506 Quote

    voor de eerste heb ik ook een miskraam meegemaakt. Natuurlijk was ik toen heel verdrietig, maar ik had ook sterk het gevoel dat het zo had moeten zijn. Ik was ergens ook blij dat ik in ieder geval zwanger kon raken. En misschien een dooddoener: maar ik was ergens ook wel opgelucht dat ons misschien een hoop ellende met een zwaar gehandicapt kind bespaard was gebleven.

    Toen ik kort daarop weer zwanger werd (van wat nu mijn zoontje is) was ik eigenlijk toch vol vertrouwen en goede moed, ondanks een prille ervaring met een miskraam. Ik wist dus dondersgoed hoe het ook kon.

    Ook nu ik weer zwanger werd, van ons tweede kindje, was ik ondanks de sluimerende onzekerheid toch weer vol vertrouwen. 90 % vna de zwangerschappen gaat wel goed, en de misser had ik al gehad! Zo mag je niet denken, maar toch voelt het soms wel zo.

    Ik wens je veel sterkte en vertrouwen in deze zwangerschap toe en hopelijk kun je er toch van gaan genieten. Het is niet rationeel te benaderen; het blijft een gevoels-gebeuren.

    greet

    #3100517 Quote

    ik begrijp het helemaal!
    aan de ene kant blij met het gelukje wat in je
    groeit. maar aan de andere kant loop je op je
    tenen! bang om weer dat te verliezen waar je
    zo blij en trotsop bent. In januari had ik een
    miskraam, zeer pijnlijk en nare ervaring! ik was
    alleen thuis echt een nachtmerrie!
    In mei raakte ik opnieuw zwanger…en blij was ik!
    Maar ook heel voorzichtig en angstig! Ik vond naar
    het toilet gaan echt erg, omdat in januari daar m'n
    miskraam plaats vond! Bij elk krampje of pijntje
    dacht ik dat het weer verkeert zou gaan.
    Ik ben zelf nu bijna 20 wk…en nog steeds huiverig.
    Minder als eerst, maar je houdt het toch in je
    achterhoofd!!!
    Ik hoop echt dat je dat niet weer hoeft te voelen en
    mee te maken! En denk goed om jezelf! Als je het
    niet vertrouwd gewoon aan de bel trekken!

    Heel veel succes…
    Groetjes
      Hanna


       19wk 6dg

    Lees ook: Zwanger, en nu?
    #3100581 Quote

    Vanmorgen jullie berichtjes gelezen, en ik vond het fijn dat het met jullie nu ook goed gaat tijdens de zwangerschap. Pfffffff ……. Gelukkig kan ik goed praten met vrienden en mijn man. Ook hij vindt alles erg spannend, daar dit onze tweede zwangerschap samen weer is en de eerste dus fout ging. Ik heb op 11 oktober de eerste echo, dus dat is wel dichtbij…. Ik voel me nu goed, alleen zere borsten. Ben begonnen met weer opnieuw urine op te vangen voor Moeders voor Moeders. Heb ik mijn vorrige zwangerschappen ook gedaan.
    Zo belangrijk voor mij, daar ik mijn eerste kind (jongen nu bijna 9 jaar) door de medicatie (hormonen) gemaakt van urine van Moeders van Moeders, heb gekregen. Toen was ik onvruchtbaar en na een ziekenhuisproces van 3 jaar ben ik uiteindelijk toch zwanger geworden.
    Door nu opnieuw weer met moeders van moeders mee te doen, wordt ik ook wat gerustgestelder. Je vangt je urine op en ziet ook gelijk of daar alles helder en goed aan is. Toen rond de miskraam begon je al wat licht bloed verlies te zien in de urine, wat anders niet opviel.
    Jullie zullen wel denken….. van de hak op de tak, tenminste mijn hoofd zit vol verhalen en gedachtes die ik graag van mij af wil schrijven.
    Tegenstrijdige gevoelens…van blijdschap (zou het van de daken willen schreeuwen IK BEN ZWANGER) en van Pas op alles kan opeens weer anders zijn.

    In ieder geval meiden……
    Ik ben Zwanger

    #3100586 Quote

    Probeer je zelf voor te houden, dat er meer zwangerschappen goed gaan dan fout.
    Daranaast moet je jezelf voorogen houden, dat zorgen maken geen zin heeft. Het resultaat wordt er niet anders van.

    Probeer gewoon toch te genieten. Hoe moeilijk je dat ook vindt. Maar geniet gewoon, je wordt er sterker door en dat prachtige gevoel neemt niemand je meer af.

    Hou je taai meid.

    Miep
    (die donders goed weet wat die onzekerheid is, maar nu toch lekker geniet)

    #3100637 Quote

    Nou, ik heb gelukkig geen miskraam hoeven meemaken, maar ik had vanaf het begin (3 weken) vreselijke krampen in m'n buik. Dus bij mij was het ook niet genieten geblazen… iedere keer als ik naar de wc ging, was ik bang om bloed te zien! Dus ik snap wel een beetje hoe je je voelt.

    Ik kan ook niet zeggen: denk er maar niet aan, want ik weet dat dat niet werkt. Ik ben echt  7 weken alleen maar met die zwangerschap bezig geweest… kon nergens anders meer aan denken. Met 10 weken heb ik een echo gehad, en alles is gelukkig goed! Nu kan ik wat meer genieten, en heb ik wat meer rust in m'n hoofd om aan andere dingen te denken.

    Ik wens je vooral   heeeeel veel sterkte om die eerste moeilijke weken door te komen. En hou je vast aan de gedachte dat je al een keer een kind op de wereld hebt gezet: de kans dat het weer lukt, is dus groter dan als je nog nooit een zwangerschap hebt uitgedragen!

    Hou je taai meis.
    ~Hilde

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct