Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

single zwanger

  • Auteur
    Berichten
  • #3100680 Quote

    Hoi Bebek,

    Ik ben niet single, maar ik heb wel een andere overeenkomst met jou: ik ben ook nog (weer) aan 't studeren. Toen ik vertelde dat ik zwanger was, was 't eerste wat m'n moeder zei "hoe moet dat nou met afstuderen??" Pffftt. Niet echt de lieve supportive reactie waar ik op gehoopt had.

    Mijn zwangerschap was echter gepland; mijn man en ik konden, uit emotioneel oogpunt, gewoon echt niet langer meer wachten!! Het zal wel niet praktisch zijn (is een kind ooit praktisch?) maar wij zijn er heel gelukkig mee. Bovendien ben ik intussen 33 jaar, en ik wil het liefst twee kinderen, dus wij vonden het wel tijd worden!

    Mijn man is muzikant en heeft geen vast inkomen, en ik heb alleen een tijdelijk contract (wat waarschijnlijk niet verlengd wordt…) dus onze financiele situatie is ook niet echt rooskleurig. Vaak ben ik er wel bezorgd over, maar we houden ons voor dat we (nu al!) van ons kindje houden, en dat de rest wel goedkomt. En mijn angst en bezorgdheid probeer ik op een positieve manier te gebruiken, door alles zo goed mogelijk te regelen (kinderopvang, goedkope tweedehands babyspulletjes zoeken, etc.)

    Ik wens je heel veel sterkte! En probeer ook een beetje te genieten!
    ~Hilde

    P.S. Oh ja, heb je al met je studentendecaan gepraat? Vaak kun je door een zwangerschap extra studietijd krijgen, en zelfs een renteloze lening om bijvoorbeeld kinderopvang te krijgen als jij moet studeren of stage moet lopen! Echt de moeite waard om eens uit te zoeken wat ze voor je kunnen doen! Veel succes ermee.

    #3100673 Quote

    Hoi,

    Ik ben ook inderdaad tegen gekomen dat het alleen om maar om stelletjes gaan die zwanger zijn, ik zelf zit in de situatie dat ik een alleenstaande moeder wordt. Ik had een relatie en woonde al een paar jaar samen, we hebben er bewust voor gekozen dat ik stopte met de pil, maar zijn nu sinds 3 maanden toch uit mekaar. Ik kwam er een week later achter dat ik zwanger ben en mijn expartner wil er niks meer mee te maken hebben. Het is vervolgens dubbel zo hard als je er dan achter komt dat je niet alleen de zwangerschap alleen moet gaan doen, maar ook op zoek moet gaan naar een woning en een uitkering aan moet vragen. Ik ben namelijk net klaar met mijn studie, dus heb geen werk verleden. Maar ik hou gewoon voor ogen dat alles goed komt en ik heb hier toch bewust voor gekozen, want zoals mijn ex het graag gezien had, daar sta ik niet achter en dat is een abortus. Ik zal de eerste niet wezen die het op deze manier gaat doen en ben ook zeker de laatste niet en steun van vrienden en familie maakt een hoop goed.

    Ik ben inmiddels 15 weken zwanger en alles verloopt goed, dat ik op het moment voor mij het belangrijkste!!

    #3100667 Quote

    hoi hoi ik ben ook singel zwanger half dan ik ga mijn kindje aleen op voeden heb de vader wel achter de hand voor als er iets is of ik het even niet meer weet liefs jolanda

    #3100663 Quote

    Van harte gefeliciteerd met je zwangerschap!

    Ik ben zelf niet single zwanger maar het viel mij wel op dat het wel lijkt alsof alleen maar hetero stelletjes zwanger zijn. Dat zal toch niet waar zijn? Waar zijn de singles en de lesbo's?

    Ik  zelf bijna single zwanger geweest (toen ik 16 was ging ik voor het eerst met een jongen naar bed en werd prompt zwanger, dit eindigde na 3 maanden in een miskraam). Inmiddels en ik een stuk ouder en niet meer single. Ik heb het destijds stil gehouden omdat ik bang was voor de negatieve reacties en bovendien mezelf totaal geen raad wist met de situatie.
    Ik kan me voorstellen dat als je 19 bent,  studeerd en zwanger bent dat je niet alleen maar gefeliciteerd wordt met je zwangerschap. Je bent niet alleen single maar ook nog eens jong. Je moet jezelf maar voorhouden dat de zorgen van anderen goed bedoeld zijn. En misschien is dit een goed moment om hun zorgen te gebruiken en te vragen of ze straks misschien willen oppassen op je kindje, of een dag in de week voor je koken of in de kraamtijd je boodschappen doen dat soort dingen . Want als je single bent zul je dat soort stomme huishoudelijke taakjes goed moeten organiseren. En verder is er maar 1 ding echt belangrijk (of je nou single bent of niet) en dat is  liefde voor je kindje.

    Het zal vast spannend en vermoeiend worden maar hopenlijk vooral erg leuk. Geniet van je kindje straks en geniet nu alvast van je zwangerschap.

    Ik wens je het allerbeste!

    liefs,
    Janneke

    #3100791 Quote

    Wat een belachelijk gedoe zeg, dat hij een vlokkentest eist vanwege het dna! Zowiezo hoef je dat vanwege hem natuurlijk niet te doen. Er zitten ook veel risico's aan inderdaad. zowieezo eerst maar eens een nekplooimeting/combinatietest doen. bij mij kwam daar een hele kleine kans uit (1 op 2500), toen heb ik afgezien van een punctie vanwege de risico's.

    ik vraag me af of je parter wel zomaar een DNA test kan eisen, behalve als jij van hem verlangt dat hij de officiële verantwoordelijkheid opzich neemt. Dat gaat echt niet zo makkelijk hoor in nederland, dus laat je niet door hem overdonderen!

    Ik heb ook geen vader ingevuld bij de papieren bij verloskunduige en in het ziekenhuis. dat is even rot misschien maar heeft verder geen invloed op latere legale vaderschap wel of niet. Het enige wat daar voor belangrijk is of hij het kind officiëel gaat erkennen of niet ( dit gaat bij de burgerlijke stand).

    Wat wel ook vervelend was dat ze me steeds vroegen naar erfelijke factoren waar rekening mee zoe kunnen gehouden worden, en ik weet dus niets van mijn vriends familie, en kon hem dat dus ook niet vragen omdat hij niet over de baby wilde praten.

    Dat zijn gewoon wel wat zure dingen als je partner niet zo blij als jij zou willen….. maar uiteindelijk deel ik nu alle vreugde en ook mijn kleine zorgjes over de zwangerschap met een heleboel fijne vrienden en familie en heb ik veel vertrouwen in de toekomst.

    o ja, over die opvang bedoelde ik de gewone kinderopvang in bv kinderdagverbljf of officiele gastouder. Met een redelijk laag inkomen krijg je dan ruim 60 procent terug, en als je werkgever het werkgeversdeel niet wil betalen (15%) dan krijg je dat er bovenop, dus dan betaal je maximaal 15% van wat het je kost. Maar wie weet hebben universiteiten soms ook wel  eigen kinderopvang. Mijn opleiding helaas niet….  

    heel veel succes Bianca en alle andere single en/of studerende moeders in spé.
    veel liefs van Marjo

    #3100762 Quote

    Goeie tip, over dat collegegeld! Ik ga eens uitzoeken of ik dat ook voor elkaar kan krijgen. En ook hoe dat zit met kinderopvang; want ik weet dat mijn universiteit ook zelf een kinderopvang heeft waar studenten ook gebruik van kunnen maken (wel onhandig, moet het kindje mee in de trein, maar ja, misschien scheelt 't erg in de kosten).

    Bebek, ik ben bezig met m'n MA, en ik weet ook niet of ik 't afkrijg voor mijn kindje geboren wordt. Ik hoop wel m'n scriptie af te ronden voor die tijd, maar ik heb ook erg veel last van m'n concentratie! Wat bij mij wel werkt is op vaste tijden studeren – bijvoorbeeld van 10-14 uur in de bieb. Als ik met anderen afspreek, is er toch meer kans dat ik ook echt ga studeren. En dan heb je de rest van de middag nog om uit te rusten, dingen te regelen voor je kindje, of lekker langs babysites te surfen…
    Oh ja, en misschien helpt 't als je, voor een gesprek met de decaan, een lijstje maakt met concrete vragen, bijvoorbeeld: krijg ik korting op collegegeld als ik zwanger ben? Heeft de universiteit kinderopvang? Etc. Dan geef je die nieuwe decaan desnoods opdracht dat voor je uit te zoeken, haha! Daar is-ie toch zeker voor? Oh, en vaak staat er in de studiegids ook vanalles over "speciale omstandigheden". Ik weet niet waar je studeert (ik studeer in Leiden), maar veel universiteiten hebben de studiegids ook online staan tegenwoordig.

    Bianca, wat naar voor je dat de vader van je kindje zo rot doet! Je mag een vlokkentest ook weigeren, hoor!! Want het is toch een extra risico voor je kindje (grotere kans op infectie of miskraam). Dus als jij het niet wilt, gebeurt het niet – en dan moet hij maar lekker tot na de geboorte wachten tot het DNA onderzoek. Oh ja, en DNA onderzoek moet je volgens mij zelf betalen, dus als hij dat wil, moet-ie het ook maar zelf betalen, toch?

    Ik wens jullie allen veel sterkte!!
    ~Hilde

    Lees ook: Zwanger, en nu?
    #3100806 Quote

    Hoi Bianca,

    Nog even een vraagje, zijn jullie getrouwd? want als dat niet het geval is dan heeft hij helemaal geen rechten, behalve als jij dat toestaat. Hij kan zonder jouw toestemming het kindje niet erkennen als jullie niet getrouwd zijn.

    Bovendien is er een verschil tussen de biologische vader en eventueel een adoptieve vader. Dat zou je eigenlijk moeten navragen bij de burgerlijkestand, moet ik ook nog doen. dat weet ik even niet meer zo uit mijn hoofd.

    wat ik wel ga doen is een voogd laten vastleggen bij de notaris (ik ben dus ook niet getrouwd en wil liever niet dat de vader het kindje erkent vanwege een aantal redenen waaronder cultuurverschillen, denk aan de syrische ambasade en die twee kinderen die daar nu zitten). Dat doe ik door een testament te maken waarin ikmde voogdij vastleg bij een eventueel overlijden van mij…. helaas is dat wel belangrijk om daar nu al aan te denken anders gaat je kindje niet automatisch naar je familie of die gene van wie je wilt dat hij/zij er voor gaat zorgen.

    Ik wil ook wel graag dat de vader een soort contact met zijn kind onderhoudt, maar alleen als dat zonder téveel spanningen gaat. Maar voor mij staat dat helemaal los van de legale erkenning. De papa van mijn kind wilde ook dat ik een abortus ging doen, terwijl we al drie jaar een relatie hebben en ik hem verteld heb dat ik ging stoppen met de pil. maar toen ik zwanger bleek te zijn….. Ik ben ook 37 en geen haar op mijn hoofd dat ik het kindje zou weg laten halen, bovendien was en is het zéér gewenst, door mij dus in ieder geval. De vader zou ook graag kinderen willen maar kan momenteel financiéel er niet voor zorgen.

    Ik heb hem al een aantal keer uitgelegd dat dat voor mij niet belangrijk is, want dat kan ik zelf wel, maar dat het wel fijn voor de baby is als de papa ook blij kan zijn en er later ook een band mee op kan bouwen.

    maar los daarvan is vanwege cultuurverschillen het misschien wel beter dat hij er niet te betrokken bij is, zeker nu hij ( en ik ben al bijna 19 weken!) er nog steeds helemaal niet over kan en wil praten en niets van babyzaken wil horen. Cultuurverschillen zijn best te overbruggen tot op zekere hoogte maar een goede communicatie is toch wel een eerste vereiste. momenteel wordt hij alleen maar heel boos, dus ik heb het er maar niet meer met hem over.

    nu,veel sterkte allemaal, liefs van Maro

    #3100808 Quote

    Hoi

    ik ben niet single, maar studeer ook nog. Ik heb via mijn studentendecaan het volgende internetadres gehad: http://www.studerendemoeders.nl Het is van iemand die zelf nog studeerd en 2 kinderen heeft. Zij is wel single en weet heel veel van studiefinanciering en subsidies. Misschien is het de moeite waard om daar even te kijken. En vragen stellen kan je haar ook altijd.

    Groetjes,
    Natasja

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct