Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Relatie schoonmoeder

  • Auteur
    Berichten
  • #1293434

    Hoi allemaal,

    De laatste tijd merk ik dat ik steeds meer moeite begin te krijgen met mijn schoonfamilie en dan m.n. mijn schoonmoeder. Ik heb al jaren een relatie met mijn partner en kwam dus al in de familie toen ik 17 was, ben nu 30 en had in het begin heel veel moeite met haar, ondanks dat het op zich een hele aardige vrouw is. Ze heeft nogal de neiging om goedbedoelde adviezen te geven en te proberen mij te veranderen in de ideale schoondochter. Vroeger gaf ze veel (ongewenst) advies over hoe ik met haar zoon om moest gaan, hoe ik me volgens haar leuker en vrouwelijker moest kleden, dat ik maar eens lippenstift moest gaan dragen enz. Gelukkig is dat met de tijd wel een beetje gesleten en hadden we de laatste jaren een prima relatie. We zagen elkaar een keer in de maand of 2 maanden en ze liet me in mijn waarde, probeerde niet meer me te veranderen enz.

    Nu ik zwanger ben, heb ik weer heel erg het gevoel dat ze me probeert te veranderen in wat zij een goede moeder vind. Ik ben van mezelf niet zo meisjesachtig en hou dus ook niet zo van frutseltjes, ik sta niet kwijlend boven een wieg van andermans kind en ben voor mijn nichtjes dan ook een stoere tante waar je leuke, stoere en vieze dingen mee kunt doen. Dat vind iedereen prima, behalve mijn schoonmoeder.
    Ik ben niet zo van schattige lakentjes en dat soort dingen en denk niet dat ik een slechtere moeder wordt dan een ander die daar wel om geeft. Toch probeert ze me steeds met opmerkingen te laten veranderen, ach je vindt die lakentjes toch wel schattig en die zwangerschapsbladen met bevallingsverhalen moet je toch ook wel interessant vinden, toch…enz.

    Ik geloof vast dat ze het goed bedoeld maar merk dat ik echt anti-reacties op haar krijg en me als zij erbij is nog meer ga afzetten tegen al het schattige babygebeuren. Dat vind ik jammer omdat ik het gevoel heb mezelf niet te kunnen zijn. ik ben namelijk dolgelukkig met deze zwangerschap en dit kindje en vind het heel leuk om leuke dingetjes voor de babykamer aan te schaffen, maar dan wel mijn smaak graag. Ik denk toch dat ik maar weer eens een gesprek met haar aan moet gaan want ik merk dat ik er nu al moeite mee begin te krijgen dat ik haar als het kindje er straks is steeds over de vloer krijg met al haar goedbedoelde adviezen. Met mijn man kan ik er eigenlijk niet zo goed over praten, het blijft zijn moeder. zucht.

    Wie herkent dit en heeft goede tips hoe ik het beste met mijn schoonmoeder om kan gaan?

    Alvast bedankt,
    Nienke

    #3100831 Quote

    Hallo. Ik herken je verhaal ook wel een beetje.
    Mijn schoonmoeder bedoeld het ook allemaal heel goed maar gebruikt het woordje 'moet'
    nog alveel. Je MOET groen gebruiken bij de babykamer, je MOET een hemeltje boven de wieg hangen, je MOET dit daar neerzetten etc etc.
    Ik ben dan ook tegendraads en doe het liefst alles het tegenovergestelde.
    Soms luistert ze weer wel en brengt dan een knuffeltje in de kleuren van de babykamer mee. Ik weet me soms ook geen raad. Laatst was mijn bloeddruk te laag,nee zegt ze dat kan niet die is dan te hoog. Dan moet ik tot 100 tellen. Tegen je eigen moeder kun je makkelijk zeggen dat ze zich er niet mee moet bemoeien maar hoe pak je dat idd aan met je schoonmoeder?? Ik denk heel rustig en duidelijk maar toch suptiel zeggen wat je denkt. Ik ben ook zelf wel eens aan het 'oefenen'maar dan komt ze weer en doet weer heel aardig dus denk ik laat maar. Het blijft moeilijk ook voor je vriend,het is zijn moeder natuurlijk! Geniet van je zwangerschap en tel regelmatig tot 100. Als het echt niet meer gaat zou ik er iets van zeggen,suptiel en duidelijk.Ik wens je veel succes!! (sorry van mijn lang verhaal!)
    Groetjes Mikkie

    #3100834 Quote

    Hoi Nienke,
    Ook ik heb geen geweldige band met mijn schoonmoeder….
    Maar goed, ik neem geen blad voor de mond en zeg het gewoon als ik ergens niet
    mee eens ben. Dat doe ik bij mijn moeder ook. Vandaar.
    Ze stelt dat niet op prijs want die directheid is ze niet gewend. Mijn vriend heeft daar
    ook aan moeten wennen. Maar eerlijk ben ik wel. Niet onbeschoft ofzo hoor. Gewoon
    duidelijk. Volgens mijn schoonmoeder ben ik niet deftig genoeg ???
    Wat dat dan ook moge zijn. Want zij is net als ik ook gewoon een kind van mensen
    die hard moesten werken. Ondertussen gedraagt ze zich wel als de koniging.
    Maar daar trek ik me gewoon niet zoveel van aan en dan gaat het goed.
    Als jij je schoonmoeder zo weinig ziet, zou ik me er niet teveel van aantrekken.
    Als zij wat zegt gewoon aanhoren en dan doen wat je zelf zou willen.
    Volgens mij pakken heel veel mensen dit zo aan met familie. En dan niet alleen met
    schoonmoeders. Ze bedoelen het goed. Maar soms……
    Probeer lekker rustig te blijven. Jij houdt echt wel van je kindje ook al doe je dan niet
    wat zij wil. Maar het is jullie kind!
    Liefs Mel

    #3100847 Quote

    Bedankt voor jullie reacties.
    Tja, het blijft lastig he, al die goedbedoelde adviezen. Inderdaad tot 100 tellen dan maar. Tot 10 tellen helpt al niet meer. Hopelijk kan ik haar subtiel zover krijgen dat ze ook als het kindje er eenmaal is niet elke dag op de stoep staat, ik moet er niet aan denken. Ze heeft al aangegeven dat we haar dan wel vaker zullen zien, dus dat beloofd wat. Ik denk inderdaad dat ik haar wat vaker moet confronteren met wat ze doet, hopelijk lukt het me om dat rustig te doen. Ik ken mezelf, ik ben ook te confronterend en daar is mijn schoonfamilie, inclusief man, niet aan gewend. Jullie ook sterkte ermee en hopelijk zakt de bemoeizucht naarmate het kindje er langer is.

    Groetjes,
    Nienke

    #3100869 Quote

    Hoi!

    Ik herken je verhaal.
    Ik heb het zelfde, niet alleen met mijn schoonmoeder maar ook met mijn moeder.

    Ik probeer er langs heen te leven, maar soms gaat het gewoon niet meer… dan kan ik tegenover hun NOGAL onaardig uit de hoek komen. Want dan is het me allemaal gewoon even te veel.

    Ze bedoelen het allemaal goed, en adviezen zijn ook lief. Maar het blijft niet bij 1x adviseren, ze adviseren met beide 3x op 1 dag hetzelfde, zodat ze fijn HUN EIGEN mening kunnen opdringen. Ik wil ze ook niet pijn doen… maar soms arrgghh…

    Een gesprek aan gaan is het enige wat je zou kunnen doen ja, vooral voor straks als je kindje er is. Niet dat de spanning dan te snijden is.

    Ik zal niet een hele lijst met voorbeelden opnoemen wat ik allemaal met ze hem mee gemaakt… soms snap ik mezelf ook niet, dat ik het allemaal pik.

    Liefss…

    #3100874 Quote

    Hi dames,
    Het valt ook allemaal niet mee hè die moeders!
    Ik word ook ooit gek van de mijnes, weten alles beter.
    Zo wil die van mij dat ik in het ziekenhuis beval. Heeft ze al dertigduizend keer tegen me gezegd, en wat als er iets gebeurd met de kleine en dat soort zaken.
    OP een gegeven moment tegen haar gezegd dat dit de laatste keer is dat ze me hiermee lastig moet vallen, en dat ik het helemaal heb gehad met dat gezeur, is MIJN LIJF, MIJN BABY, MIJN HUIS, MIJN BEVALLING.
    Zo heb ik het opgelost, natuurlijk wel bij gezegd dat ik van haar hou enzo, tja anders gaat ze weer janken, en ik ook en dat doe ik door de hormonen al genoeg.
    Of misschien zeggen dat je haar mening respecteert maar dat je al hebt besloten!!!!!! dat je anders wilt aan gaan pakken.
    X

    Lees ook: Zwanger, en nu?
    #3100889 Quote

    Zo herkenbaar!!!
    Mijn schoonmoeder is eigenlijk de stiefmoeder van mijn man!
    Zij probeert alles te regeren en alles wat we doen is verkeert… zo lekker positief!
    Wij zijn er vant weekend even geweest, en hebben een gesprek gehad over de
    baby en de bevalling.
    Ze zegt de hele tijd dat ze met een zucht en een scheet 3 kids op de wereld heeft
    gezet(leuk voor haar). Voor iedereen is het toch anders.
    Na de bevalling en zwangerschapsverlof wil ik blijven werken. Ook al zou het 16 tot 20
    uur zijn. Ze lachtte me volkomen uit!!!
    "Nou, dat zien we nog wel hoor!"
    Er is niet genoeg tijd in de wereld om uit te leggen hoe vaak ze mij de grond wel niet
    intrapt. Ik kan niks goed doen… en daar kan ik me soms zo boos om maken!
    Ze is het nergens mee eens, de babyspullen die ik heb, de manier waarop ik wil die
    kleine wil opvoeden, echt niks!
    Het voordeel is dat mij man haar echt een draak vind. Dus hij wil er eigenlijk nooit op visite. Maar je moet je kop toch een keer laten zien. Zijn vader is het enige wat hij nog
    qua familie heeft.

    Maar met een beetje mazzel zitten tijdens de bevalling nog in de vliegtuig vanuit Nieuw Zeeland. De maand voordat ik ben uitgerekend gaan ze naar haar zoon die daar woont. En komen ze in het eind van de eerste week van febr terug!
    Dus hopelijk heb ik ze niet als een van de eersten rond het kraambed!

    Voor degenen met net zulke gezellige schoonouder(s) succes

    Groetjes
      Hanna
      20wk4dg

    #3100900 Quote

    Oh, heeeeel herkenbaar allemaal! Mijn eigen moeder valt reuze mee, die is de nuchterheid zelve, en laat mij lekker m'n eigen gang gaan wat de baby betreft. Ze zeurt wel een beetje over dat ik m'n studie toch echt moet afmaken, maar ja… die heeft zij ook mede gefinancierd, dus dat snap ik dan ook wel weer :-).

    Maar m'n schoonmoeder… Op zich is het een hele lieve vrouw, hoor, en ik kon het altijd heel goed met haar vinden, maar met onze bruiloft ging ze zich overal mee bemoeien (wie we wel en niet moesten uitnodigen, waar me moesten eten…). Nu ik zwanger ben, bemoeit ze zich er ook mee (of ik wel genoeg slaap, of ik wel goed eet…hallo, ik ben 33 hoor! Kan best voor mezelf zorgen). Ze heeft zelf maar 1 kind (mijn man) en ze wilde altijd  nog een meisje… Eerst was ik dus het slachtoffer van haar getut (ik ben ook niet zo van de tuttige kleren voor mezelf) en nu hoopt ze natuurlijk dat 't een meisje wordt… Ik zou bijna vanwege haar gaan wensen dat 't een jongetje wordt!

    Gelukkig woont ze in Duitsland, dus ik hoef haar niet zo vaak te zien, haha! Maar als ze op bezoek komt, logeert ze wel bij ons. En ik moet er dus niet aan DENKEN dat ze hier straks twee weken m'n kraamtijd komt compliceren. Bleh! Gelukkig heeft m'n man daar ook niet zoveel zin in.

    Mijn tip: laat je man/vriend/partner zich met zijn familie bemoeien, en jij met die van jou. Zijn familie, dus zijn verantwoordellijkheid, vind ik! Bovendien is het belangrijk dat hij jou zoveel mogelijk stressvrij houdt. Stress is immers slecht voor de baby – ik heb m'n man daar al flink van doordrongen, haha!

    ~Hilde

    #3100901 Quote

    Oh, heeeeel herkenbaar allemaal! Mijn eigen moeder valt reuze mee, die is de nuchterheid zelve, en laat mij lekker m'n eigen gang gaan wat de baby betreft. Ze zeurt wel een beetje over dat ik m'n studie toch echt moet afmaken, maar ja… die heeft zij ook mede gefinancierd, dus dat snap ik dan ook wel weer :-).

    Maar m'n schoonmoeder… Op zich is het een hele lieve vrouw, hoor, en ik kon het altijd heel goed met haar vinden, maar met onze bruiloft ging ze zich overal mee bemoeien (wie we wel en niet moesten uitnodigen, waar me moesten eten…). Nu ik zwanger ben, bemoeit ze zich er ook mee (of ik wel genoeg slaap, of ik wel goed eet…hallo, ik ben 33 hoor! Kan best voor mezelf zorgen). Ze heeft zelf maar 1 kind (mijn man) en ze wilde altijd  nog een meisje… Eerst was ik dus het slachtoffer van haar getut (ik ben ook niet zo van de tuttige kleren voor mezelf) en nu hoopt ze natuurlijk dat 't een meisje wordt… Ik zou bijna vanwege haar gaan wensen dat 't een jongetje wordt!

    Gelukkig woont ze in Duitsland, dus ik hoef haar niet zo vaak te zien, haha! Maar als ze op bezoek komt, logeert ze wel bij ons. En ik moet er dus niet aan DENKEN dat ze hier straks twee weken m'n kraamtijd komt compliceren. Bleh! Gelukkig heeft m'n man daar ook niet zoveel zin in.

    Mijn tip: laat je man/vriend/partner zich met zijn familie bemoeien, en jij met die van jou. Zijn familie, dus zijn verantwoordellijkheid, vind ik! Bovendien is het belangrijk dat hij jou zoveel mogelijk stressvrij houdt. Stress is immers slecht voor de baby – ik heb m'n man daar al flink van doordrongen, haha!

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct