Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

MK…. maar vruchtje nog niet verloren. Wat te doen?

  • Auteur
    Berichten
  • #3106679 Quote

    Inderdaad zeg…zonder verdoving, dat is gewoon bruut!! Bij mij in t ziekenhuis is t verplicht onder narcose, dus ik merk er dan sowieso niets van.

    Maar wat fijn dat het nu inmiddels goed gaat met jou en de baby. Sterkte de laatste paar weekjes en een goede bevalling vast!

    Liefs, Kuki

    #3106678 Quote

    HOi Kukie

    Wat erg voor je!!

    Zelf heb ik ook een miskraam gehad 4 jaar geleden.
    Ik wilde het ook zelf laten komen, maar het gebeurde maar niet, na 3 weken ben ik gecureteerd, in het ziekenhuis, gewoon onder narcose.

    Dus wel verdoving.
    Ik was hier blij om (nou ja… het was een opluchting) dat het over was.
    Ik kon weer proberen de draad op te gaan pakken.

    Een advies, neem er de tijd voor!!!

    Veel sterkte!

    Jeannette
    (moeder van een uk van 2 jaar)

    #3106676 Quote

    Jeetje Suuz, ik weet niet wat ik lees: zonder verdoving???? Wat een eng verhaal! En antibiotica? Ik mocht paracetamol als ik dat wilde…. Wat moet dat een vreselijke tijd zijn geweest! Tsjonge….

    Ik wens je veel geluk in je verdere zwangerschap!! Nog een paar weekjes: spannend hoor!

    Liefs, Vennie

    #3106675 Quote

    Hoi,

    Als ik zoiets weer moest meemaken zal ik niet meer voor curetage gaan. Dit gebeurde bij mij zonder enige verdoving en was erg pijnlijk. En daarna heb je toch nog naweeen, en moet je antibiotia slikken (heb een allegie voor). Ik was 11 weken zwanger maar vruchtje was al bij 7 weken overleden, en mijn lichaam deed helemaal niks om dit af te stoten. Ik wist niet eens dat je een keuze had?? Dit was mijn tweede mk, de eerste is bij 15 weken overleden en de derde met 7 weken maar die gingen vanzelf weg. Nu naar 5 jaar eindelijk weer  zwanger deze zal het waarschijnlijk wel redden.

    Ik hoop voor je dat het niet lang meer gaat duren voordat je weer zwanger wordt, en ik wil je veel sterke wensen in deze moeilijke tijd. Ik leef met je mee!

    grt Suuz 33,5 weken

    #3106673 Quote

    Hi,

    Dank voor je reactie. Het beste gevoel heb ik zelf ook bij het op een natuurlijke manier laten afbreken. Maar het is nu bijna twee weken na de bloeding en een week na de conclusie dat het niet levensvatbaar is. Ik heb nu nog een week 'bedenk/afwachttijd afgesproken met de gyna n natuurlijk hoop ik heel erg dat het in de tussentijd spontaan afgebroken wordt. Dan doet je lijf t zelf en dat is toch t beste. Afijn, voel me nog steeds een vat vol hormonen, dus dat maakt t er allemaal ook niet echt makkelijker op. Gewoon maar afwachten dus, vrees ik…:(

    Liefs,
    Kuki

    #3106672 Quote

    Lieve Kuki,

    Meid, wat een vervelend nieuws! Heel verdrietig allemaal…

    Wij hebben het ook meegemaakt: tijdens de eerste echo was er geen hartje en blijkbaar was het 2 weken daarvoor al gestopt… Ikzelf vond het juist een heel naar idee om de natuur zijn werk te laten doen. Ook omdat het er al zolang zat. En omdat je het dan toch zou zien op het toilet. Dat leek me juist heel naar. Ook schijnt je lijf dat te doen door middel van weeën, wat natuurlijk ook flink zeer doet.

    Daarom heb ik gekozen voor curettage. En daar heb ik totaal geen spijt van. Het viel echt reuze mee! Ik mocht kiezen tussen een ruggenprik of algehele narcose. Ik heb gekozen voor narcose, want ik wilde er niks van meemaken. Het was zo voorbij, en viel reuze mee, echt waar. Een collegaatje van me vond het ook reuze meevallen. De dag daarna een beetje beurs, maar goed te dragen. Gelukkig heb ik daarna ook nauwelijks gevloeid, maar dat is weer bij iedereen anders.

    Nou, ik hoop dat je hier wat aan hebt, maar wat je ook kiest: heel veel sterkte in dit rouwproces! Wel moed houden hoor! (Wij waren in ronde 3 weer in verwachting; nu bijna 6 weken!)

    Liefs, Vennie

    Lees ook: Zwanger, en nu?
    #3106748 Quote

    Hoi Kukie,

    Ik heb vorige maand precies hetzelfde meegemaakt. Miskraam, maar geen vruchtje dat naar buiten kwam. Ik werd erg goed begeleid door het UMC en kreeg ook de opties afwachte, medicijnen of curettage.

    Omdat ik ook opzag tegen een curettage koos ik voor de medicijnen; cytotec heet het. Ik heb deze als   onprettig ervaren. Ongeveer 2 uur na het inbregen kreeg ik geleidelijk aan krampen in mijn baarmoeder die steeds heftiger werden. Twee uur lang heb ik het zelfs weg moeten zuchten. Daarna verdween de pijn en 's avonds ging ik bloeden en verloor ik het vruchtje en wat stolsels. De volgende ochtend in het UMC bleek dat slechts een deel van alles eruit was en kreeg ik alsnog een curettage. Deze is me alles meegevallen. Iedereen was heel aardig voor me, ik ging helemaal onder narcose en werd na een uurtje weer prima wakker. Geen pijn, geen ongemak. Daarna nog 2 weken bloedverlies gehad, idd minder dan een menstruatie. Het is nu 3 weken geleden en ik ben blij dat het uiteindelijk zo gegaan is.
    Ik zou een volgende keer niet meer voor de medicijnen gaan, maar ik kan me je overwegingen wel voorstellen om niet onder narcose te gaan als het ook anders kan want van tevoren dacht ik er precies zo over.   Zo ging mijn verhaal, maar ieder verhaal is anders.
    Het enige wat ik je kan vertellen is dat je rustig jouw keus moet maken en dat alle opties goed zijn. Doe dat waar je je het meest prettig bij voelt (of het minst onprettig) want het is allemaal al ellendig en verdrietig genoeg.

    Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd,

    Marijne

    #3106767 Quote

    Hoi ik heb begin vorig jaar het zelfde mee gemaakt als jij. Ook ik had een missed abortion, zo noemen ze dat heb ik op het internet gevonden. Ik zelf heb er heel bewust voor gekozen om de natuur zijn gang te laten gaan en ik heb er echt geen moment spijt van gehad. De gyn met wie ik toen gesproken heb was heel open en begripvol over de mogelijkheden. Curretage, medicijnen of afwachten. Wel hebben we op dat moment afgesproken dat ik niet langer dan drie weken zou afwachten of het zelf los zou laten. Ik was ongeveer 7 weken zwanger toen we er achter kwamen dat het niet goed was en ik heb de miskraam met bijna 10 weken gehad, zonder medicijnen en het is dus vanzelf begonnen, in week 9 begon ik te vloeien en pas een week later verloor ik na weeen te hebben gehad de vruchtzak. Ik ben erg blij dat het zo gegaan is en ik heb heel veel steun gehad aan mijn verloskundige, want daar was ik al geweest voor dat we wisten dat het mis was. Ik kan je alleen maar sterkte wensen met je verlies.

    xxx samantha

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct