Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

3 kindjes en toch een onvervulde wens voor een groter gezin

  • Auteur
    Berichten

  • Maradrie
    Bijdrager
    #10181732

    Allereerst besef ik heel goed dat ik heel blij moet (mag) zijn met mijn drie drukke maar superlieve jongens. Ze zijn 8, 6 en 3 (bijna 4) jaar. Druk genoeg zou je denken, ik krijg die reactie vaak. Ik ben ook blij en trots met mijn toch enigszins ‘grote’ gezinnetje. De kamers liggen vol, auto ook. Maar mijn hart zegt ‘er ontbreekt iets’. Volgens mijn mama komt daar doordat er geen dochter tussen zit, ik heb dat gevoel niet. Er is geen wens naar een dochter wel naar een kindje. 

    Mijn man heeft dat gevoel totaal niet. Hij geniet van de vrijheid die grotere kinderen met zich meebrengen. Hij wil een eigen zaak in bijberoep uitbouwen. Zijn droom. En mijn droom wordt daarvoor hardhandig geparkeerd. Voor hem is het nee. Te druk, teveel werk, weer slapeloze nachten,… En ik denk dan ‘binnen 3 jaar is dat weer allemaal voorbij’. Wat is 3 jaar op een mensenleven? Ik ben veel thuis met de kids, hij kan zijn gang gaan (gaat veel sporten, vertrekt naar zijn werk wanneer hij wil en is terug wanneer hij wil). Ik heb 90 procent van de week de verantwoordelijkheid over halen, brengen, op tijd op mijn werk vertrekken,… 

    Kijk, ik besef dat je met twee moet zijn voor nog een kind erbij. En dat een kind opdringen niet de manier is. Maar van mij wordt verwacht dat ik stop te verlangen naar een groot gezin. Mijn man vindt het logisch. En dat komt nu ook tussen ons te staan. Ik geef toe want mijn man wil zijn vrijheid. Maar in plaats van die vrijheid te gebruiken voor ons gezin, gebruikt hij die voor zijn eigen. Nog meer tijd kwijt aan sporten (hij wil sportcoach worden). Moet ik daarvoor mijn wens opzij zetten? Moeilijk ook al zie ik hem doodgraag. Ml spreekt er ook niet over. Toen het condoom scheurde vorige week zondag was het duidelijk ‘morning after pil wordt gehaald en geslikt’. Pilletje en opgelost. De eerste vraag die ik kreeg toen hij terug kwam van zijn werk: ‘is het gelukt met die pil?’. Toen hij merkte dat ik niet in mijn hum was vroeg hij nog hoe het voelde. Ik kon het niet laten en antwoordde: er was misschien een vierde kindje in voorbereiding, mag ik even uit mijn hum zijn?’. Hij zweeg.

    Ik ben teleurgesteld en boos. Hij begrijpt dit niet. 

    En ik zie sommige mama’s al denken ‘aansteller, kinderachtig’. Maar tuurlijk begrijp ik mijn man. Een kind heb je voor de rest van je leven. Wat als het misloopt, wat als het veel zwaarder wordt dan verwacht? Maar ik vind dit heel moeilijk. 


    Kay
    Bijdrager
    #10181749 Quote

    Nou een aansteller, zeur of kinderachtig is het zeker niet. 

    Heb je dit al zo met je man besproken? Hij wel zijn droom en jij niet. Misschien als je het uitlegt vanuit jouw perspectief kan hij je beter begrijpen. 

    Hopelijk komen jullie er snel aan uit.


    Sjemm
    Bijdrager
    #10181774 Quote

    Wat jammer dat jullie niet op een lijn zitten. Ik herken je gevoel. 

    Wij zaten voor de geboorte van onze zoon goed op 1 lijn. We zouden graag 2 kinderen willen en niet te groot leeftijdsverschil. Nu twijfelt partner en daarover voel ik me verdrietig. Besloten het nu te laten rusten tot onze vakantie en het dan nog eens te bespreken. 

    Ik lees wel dat je zegt dat hij veel vrijheid heeft en jij niet. Waarom is dit zo oneerlijk verdeeld?


    Maradrie
    Bijdrager
    #10181812 Quote

    Kay dankje. Aangezien ik drie gezonde kindjes heb en anderen in een heel andere situatie zitten lijkt het soms alsof ik niet mag klagen. Je hebt er toch al 3? 

    Komma, ook vervelend jouw situatie. Voor twee kindjes zaten we gelukkig wel op eenzelfde golflengte. Drie al wat minder. Kun je er wel over praten met hem?

    Goh, hij zijn vrijheid en ik niks is niet waar. Dat was ook niet mijn bedoeling om het zo te laten overkomen. Hij heeft vrijheid nodig. Is bijna iedere avond sporten. In het weekend dan nog geregeld een wedstrijd van atletiek en sowieso elke dag lopen (lange training dus al zeker 2 uur weg). Meestal vertrekt hij door de week voor te sporten nadat de kids op bed liggen. Maar de tijd die er nu dus ‘vrij’ komt doordat de kids wat groter zijn, gaat naar zijn hobby. Hij klaagt dan wel dat we te weinig aandacht voor elkaar hebben maar is zelf eigenlijk het meeste weg. Als hij dan terug komt lijkt het alsof hij verwacht dat ik alles laat vallen en aandacht heb voor hem…

    Voor mij hoeft die vrijheid niet. Ik ga twee keer per week sporten, 1 keer ’s avonds en 1 keer in het weekend. Maar nu dat hij zijn droom wil uitwerken gaat er nog meer tijd in zijn hobby zitten. Ik vind het op zich niet erg dat hij veel sporten is, ik heb dan ook mijn rust ;-). Maar dat is wel één van de redenen waarom er geen vierde komt… En dat stoort me enorm. Het gaat er me dus zeker niet om dat hij zijn vrijheid neemt maar wel dat dit de voornaamste reden is dat hij geen vierde wil. Uiteindelijk zei hij, toen we voor een 3de probeerden, dat hij hopelijk wel nog tijd voor zijn lopen zou hebben. Geen schrik dat er voor ons weer minder tijd ging zijn. Wel dat hij zijn lopen maar kon blijven houden.

    Ik heb al meerdere keren aangehaald dat ik graag een vierde zou willen. Mijn mama verklaart me voor gek en doet het af als ‘ach, dat gaat wel voorbij’. Ze heeft het ook al met mijn man erover gehad dat dit zeker geen goed idee is, nog eentje erbij. ‘Dan ben je toch niks anders aan het doen dan de was en de plas?’. Tja, 3 of 4, uiteindelijk heb je het sowieso druk :-).

    #10182380 Quote

    Ik vind je geen zeur hoor! 

    Wij zijn thuis met zn 4en. Degene boven mij zijn een tweeling die 7 jaar ouder is en de oudste 10. 

    Mijn moeder vond ook dat het gezin niet compleet was. Mijn vader verklaarde haar jarenlang voor gek want ja 3 kids, waarom nog meer. Maar mijn moeder heeft altijd aangegeven dat het haar wens was en dat zij mijn vader niet ging afdwingen of wat dan ook maar of hij er wel overna wilde denken. 

    Toen mijn vader eindelijk meer thuis was dan bij de oudste 3 (werkte in het buitenland veel dus mijn moeder deed het ook veel alleen) wilde hij juist daarna nog een kans omdat hij zoveel gemist had. 

    Wellicht heb je iets aan dit verhaal. 

    Houd hoop haha


    Maradrie
    Bijdrager
    #10182430 Quote

    Dankje! 

    Ja, ik houd ook hoop maar uiteindelijk worden we straks te oud. ik wil nu niet op mijn 42ste pas zwanger zijn ;-). 

    Tot nu toe heeft hij niet vlakaf ‘nee’ gezegd dat er in de toekomst nog eentje bij komt. Maar ik heb wel schrik dat hij uiteindelijk te gewoon gaat zijn aan zijn vrijheid en dat hij het wel goed vindt zo… 

    Mijn mama werkt ook niet meteen mee door opmerkingen te geven zoals ‘drie is genoeg’, ‘je gaat alleen nog met je kinderen bezig zijn’,…

    En mijn man snapt het niet waarom ik slechgezind rondloop. Hij heeft geen idee. Ook al maakte ik vorige week heel duidelijk dat er door die pil geen vierde zou komen. 

    Ik heb dezemorgen een test gedaan en die was omo wit. Ik zit nu 4 dagen voor mijn menstruatie  en de vorige keren testte ik rond deze periode positief. Ik ga er dus niet van uit… 

    Achja, dan dromen we die vierde er maar gewoon bij voorlopig. 

    #10182639 Quote

    Hoezo aansteller of kinderachtig.. je voelt hoe je je voelt en daar heb je geen invloed op. Alleen maar goed dat je dit ook uit toch!! Ik hoop dat jullie eruit komen want het zou erg vervelend zijn als je hier later wanneer een vierde niet meer mogelijk is spijt van krijgt en jullie daardoor uit elkaar groeien. Sterkte 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct