Hoi Judith,
Ook ik ben erg voorzichtig geweest,maar dan vraag je je af was t dan toch niet voorzichtig genoeg?
Overal hield ik rekening mee,geen filet american,geen aparte kazen,geen alcohol,roken doe ik gelukkig al jaren niet meer,oppassen dat mijn andere kinderen mijn buik niet aanstoten en ga zo maar door en dan nog gaat t mis.
Ongeloof,verdriet,boosheid,alles gaat door me heen ,we hebben echt geen tranen meer over zoveel hebben we gehuild,maar ondertussen moeten we toch proberen om ons groot te houden tegenover onze kinderen en dat valt niet mee.
Gewoon,normaal doen net zoals anders terwijl je zo de behoefte hebt om een potje te huilen,schreeuwen,krijzen!
De afspraak staat nu voor maandag 10 uur ,en begin van de middag zal ik gecuratteerd worden,nu alleen nog maar hopen dat alles voor die tijd vanzelf loslaat.
Een erg dubbel gevoel heb ik erbij,je wilt alles eigenlijk zolang mogelijk vasthouden omdat je het zo graag bij je wilt houden ,en aan de andere kant heb ik nu zoiets van laat nu maar gaan zo snel mogelijk,dan kunnen we weer verder.
Dat een mens zich zo dubbel kan voelen ongelooflijk zeg!
liefs Car