Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Miskraam na 6 weken

  • Auteur
    Berichten
  • #1463837

    Lieve meiden,

    Misschien hebben jullie mijn laatste topic gelezen "eergisteren positief getest en nu vreselijk onzeker".

    Woensdag 10/09 had ik een duidelijke positieve test en 2 dagen daarna (vrijdag 12/09) werd ik onzeker en bang. Continue het gevoel dat het niet goed zat.
    Ik heb toen een berichtje hier geplaatst en heb daar lieve reacties op gekregen.
    Die nacht zou ik op vakantie gaan naar Turkije.

    Mijn gevoel was vanaf die zondag daarna nog slechter geworden, ik raakte mijn symptomen kwijt (geen pijnlijke borsten meer, eetlust terug, geen duizelingen meer).
    Die maandag nog een test gedaan (had ik voor de zekerheid meegenomen, voorgevoel?).
    Die test was minder duidelijk dan mijn eerste test al gaf deze nog wel zwanger aan.
    De volgende dag had ik vreselijke huilbuien, mijn gevoel gaf gewoon aan dat het afgelopen was, al verloor ik geen bloed dus je blijft ondanks alles hoop houden.

    Woensdag na het opstaan op de wc, bloed! We hebben direct de reisverzekering gebeld dat we naar het ziekenhuis wilden. Taxi gepakt en naar het ziekenhuis. De gynaecoloog heeft een echo gedaan. Een buikecho, ik was pas 6 weken dus ik ging er al vanuit dat hier niets op te zien zou zijn. Dit was ook inderdaad het geval. Vaginale echo's zijn kennelijk vreemd in Turkije. O, wat wilde ik op dat moment graag dat ik in Nederland was. We hadden een tolk die gebrekkig engels sprak en op zo'n moment voel je je dood ongelukkig.
    Omdat ze op de echo niets konden zien (behalve dat de gyn vond dat mijn baarmoeder er niet goed uitzag> hij zag 2 halve baarmoeders met gekartelde randen) hebben ze een bloedtest afgenomen om (daar ging ik tenminste vanuit) mijn hcg waarde te bepalen. Een uur moest ik op de uitslag wachten. Ondertussen verloor ik nog meer bloed, snel maandverband en tampons gehaald aan de overkant van het ziekenhuis bij een apotheek. Aangezien de bloedingen heviger werden werd mijn vermoeden eigenlijk bevestigd. Na ruim een uur wachten wilden ze ons nog 50 minuten laten wachten. Mijn man was het hier niet mee eens en heeft geëist dat de uitslag op gehaald zou worden. En toe was die ineens wel bekend.
    Toen was het wachten op de tolk. Toen we haar aan zagen komen lopen en haar bij de gyn het kantoortje in zagen lopen ging ik ervan uit dat we wel even naar binnen geroepen zouden worden. Maar niks van dit alles.
    Op de gang met minimaal 50 wachtende patiënten (ook veel toeristen die allemaal engels spreken) werd er door de tolk (!), dus niet eens door de gyn zelf, van afstandje naar mij geroepen "your pregnancy is finished". Kan het nog tactlozer??

    Ze wilden mij direct opnemen en curreteren. Dit ging mij te snel. Ik wilde eerst contact opnemen met mijn eigen ziekenhuis. Ik had daar al een spoed afspraak gemaakt, direct de dag na mijn vakantie, vandaag dus, omdat het dus al niet goed voelde. Ze wilden mij niet laten gaan, elke minuut zou risico met zich mee brengen.
    Toch ben ik naar buiten gelopen om de gyn in nl te bellen. Die raadde mij aan de natuur zijn gang te laten gaan en mij absoluut niet te laten curreteren in Turkije, zover ik mij fysiek verder goed voelde. Het was volgens haar een natuurlijk proces en aangezien ik al bloedde ging zij ervan uit dat ik het op de natuurlijke wijze zou "kwijt raken". Tevens vertelde ze dat wanneer ik die dag in nl naar het ziekenhuis zou zijn gegaan, ze me ook naar huis had gestuurd en mij een week later teug wou zien of ik alles kwijt zou zijn. Dus de afspraak van vandaag zou blijven staan.
    Dit gaf mij een goed gevoel, in hoeverre je kunt spreken over een goed gevoel want ik was hartstikke verdrietig. Immers precies een week geleden had ik die ochtend met een positieve test in mijn handen gestaan.
    Het ziekenhuis (de tolk) kon mijn beslissing absoluut niet waarderen. Ik moest een brief schrijven dat ik vande behandeling af zag en dat ik de risico's voor eigen rekening nam. Welke risico's? Die hadden ze mij niet eens verteld. Later bleek dat ze gewoon extra geld hadden willen opstrijken (curettage) en dat het in Turkije niet rein is om de natuur (lees: met bloedingen blijven lopen) zijn gang te laten gaan.

    Geloof me; dan is je vakantie verder verpest. Ik was zo verdrietig en had gewoon in nederland willen zijn. In je eigen ziekenhuis, in je eigen taal etc.

    De verzekering was ontzettend behulpzaam, ze hebben direct een fax gestuurd naar het ziekenhuis dat ze garant stonden voor de betaling, we moesten bonnetjes van de taxi bewaren en ook telefoon kosten mochten we declareren.
    Eenmaal terug in het hotel lag er een briefje op onze kamer dat we het ziekenhuis moesten bellen. Die vertelde ons dat we terug moesten komen om te betalen. Volgens hen had onze verzekering eenfax gestuurd dat we contant moesten betalen in het ziekenhuis en dat we het in nederland terug konden claimen. Wij weer de verzekering gebeld; hier was niks van waar!!! Ze hadden hun administratie kantoor in Istanboel al opdracht gegeven om tot betaling over te gaan. Het ziekenhuis probeerde gewoon om 2x de rekening te innen! Hebben ze daar dan totaal geen gevoel? Ok, in Turkije is het misschien min of meer lopende band werk, er gaan immers nog veel meer zwangerschappen mis, maar voor mij is het geen lopende band werk!

    Vannacht zijn we thuis gekomen en vanmorgen had ik om 09.15 in mijn eigen ziekenhuis een afspraak. Wat een verschil en wat een begrip!
    De gyn was blij dat ik niet voor een curettage in Turkije had gekozen. Soms is een curettage onvermijdelijk maar ook dit kan risico's met zich mee brengen; littekenweefsel waardoor een nieuwe zwangerschap mogelijk problemen op kan leveren. Ze heeft een vaginale echo (hè hè eindelijk) gemaakt en ik was helemaal schoon (ik heb 3 dagen gebloed en 1 dag rest bloed, bruinig). Mijn baarmoeder zag er perfect uit en mijn eierstokken waren ook helemaal in orde. Sterker nog; er was alweer een eitje aan het rijpen!

    Al mijn vragen heeft ze beantwoord en ondanks dat het een nare ervaring is ben ik hier heel wat prettiger het ziekenhuis uitgelopen dan vorige week in Turkije.

    Mijn voornemen? Nooit meer op vakantie als ik zwanger ben; geloof me, dit wil je niet meemaken in het buitenland.

    Ik hoor graag reacties van meiden/vrouwen die ook een mk hebben gehad. Zou graag ervaringen willen delen en ik heb zoveel vragen.
    Eén daarvan is bijvoorbeeld hoe lang het bij jullie duurde voordat je weer opnieuw zwanger was en of je de eerste weken dan ook weer zo bang bent dat het misloopt.

    Voordat ik de test deed voelde ik al aan dat ik wel eens zwanger zou kunnen zijn, heb dit alleen niet uitgesproken omdat ik bang was dat mijn lichaam mij bedroog.
    Kennelijk heb ik het ook aangevoeld dat deze zwangerschap niet goed zat, volgens de gyn kan dat, sommige vrouwen schijnen dit aan te voelen.

    Ook alle andere reacties zijn meer dan welkom! Ben zo blij weer thuis te zijn om mijn verhaal op dit forum kwijt te kunnen.

    Zie uit naar jullie reacties!

    Liefs,
    Phoeby

    #3230507 Quote

    Hoi phoebe,

    Wat een verhaal meid, het is ongelooflijk hoe onmenselijk je dan behandeld wordt eigenlijk he in het buitenland. Wat mogen we blij zijn met ons kikkerlandje waar er naar je geluisterd wordt en waar mensen begrip hebben voor je verdriet.

    Ik wens je erg veel sterkte. Ik heb in januari een mk gehad en het was erg vervelend en heel erg pijniljk en vooral verdrietig. Gelukkig ben je schoon van binnen en is er alweer een eitje aan het rijpen. Als je je lichamelijk en geestelijk goed voelt en je partner ook dan staat niets jullie in de weg het weer te proberen. Veel succes!!!!

    Neem de tijd om het te verwerken of doe gewoon wat je voelt.

    Veel liefs Peet

    #3230510 Quote

    Hallo Phoebe,
    Meid wat heb jij een paar akelige weken achter de rug! En dan ook nog zo honds behandeld worden daar in Turkije. Moet eerlijk zeggen dat ik daar ook niet graag zou willen zitten met een miskraam. De gezondheidszorg is daar toch wel even anders dan hier!!
    Je vragen kun je hier kwijt, en stel ze, want we zijn onderhand aardige ervaringsdeskundigen met z'n allen.
    Ik heb in juni een miskraam gehad en helaas ben ik nog niet weer zwanger. Het kan me niet snel genoeg gaan, maar helaas, heb het niet in de hand.
    We zitten met een clubje meiden bij 'we gaan ervoor' en er waren er 2 gelijk weer zwanger na de miskraam, dus het kan ook snel gaan.
    Ik wens je heel veel sterkte en ik geef je helemaal gelijk dat je daar in Turkije gewoon bent weggegaan uit dat ziekenhuis!!
    Groetjes Laura

    #3230571 Quote

    Hoi Phoeby,
    Wat een nare ervaring heb jij achter de rug! Het is al vervelend genoeg als je niet zso'n goed gevoel hebt over je zwangerschap. Als je dan ook nog een miskraam krijgt is dat dubbel vervelend, maar als je dan ook nog eens zo naar wordt behandeld zou je bijna een trauma oplopen zeg! Je bent vast nog nooit zo blij geweest weer thuis te zijn, in je eigen vertrouwde omgeving!
    Ik heb een miskraam gehad in april en september. Beikde keren heb ik en curretage gehad(de 1e keer omdat ik op vakantie ging en afgelopen dinsdag omdat het vruchtje er al 3 weken zat en er in die weken niets was veranderd aan de vorm, het zat muurvast, oftewel ik had een zeer vasthoudende baarmoeder). Zelf  kijk ik op beide ingrepen  prettig terug, ik ben goed verzorgd en ik heb na de tijd amper klachten gehad. Het is  net 48 uur geleden dat ik de ingreep had, maar ik heb nu al geen bloedverlies meer en alleen maar wat menstruatie-achtige krampen.  
    Ik ben beide keren na de 2e poging zwanger geraakt. De eerste keer verkeerde ik tot de echo in wk 9 in de 7e hemel, de afgelopen zwangerschap was veel minder onbezorgd. Ik denk dat je na een miskraam ineens meer stil komt te staan bij wat er allemaal mis kan gaan en omdat je die ervaring ook hebt is het volgens mij bijna onmogelijk om de eerste maanden fluitend door te komen. Hoewel ik over deze zwangerschap heel lang een goed gevoel heb gehad zijn de zorgen altijd gebleven en dat er vrouwen zijn die aanvoelen dat het niet goedgaat is wel waar, ik wist op een gegeven moment 100% zeker dat het niet goed meer was, al kon ik dat nergens op baseren.  
    Ik wens je veel succes met verwerken en als je vragen hebt, stel ze gerust!
    Groetjes, Karin      

    #3230572 Quote

    @ karosie fijn dat je nu geen klachten lichamelijk gezien hebt! maar geestelijk gaat het je niet in de koude kleren zitten. Bij mij helpt mijn zoon voor afleiding, ik denk als ik hem niet gehad had ik dieper in de put gezeten had

    @wens voor 3 dus al met al nog niet veel verder, het lijkt wel of ik mijn eigen verhaal lees
    bij mijn controle zat er ook nog maar heel weinig maar omdat ik aandrong dat ik er nu wel klaar mee was staat de date voor curretage al
    Alleen……ik heb ineens bijna geen bloed verlies meer nu! zou ik mijn laatste restje dan toch nog spontaan kwijt zijn geraakt? al flik huis gehouden hier maar nog geen bloed
    Als dat zo is spring ik een gat in de lucht dan hoef ik dinsdag iig niet voor curretage!! maar ik juich nog maar niet te vroeg

    En ja die bazen van ons, ik had strax ook al gebeld voor een update krijg ik te horen ja   t is crisis hier…ja ik heb hierom gevraagd, maar goed hoe meoilijker ze doen hoe minder haast ik heb om terug te komen dat snap je zeker wel
    Mijn leidinggevende (vervanger) heeft me nog niet eens gebeld dat vind ik wel schandalig. Zodra ik terug ben zal ik haar dit wel eens even in het oor fluisteren

    #3230573 Quote

    oeps SORRY
    verkeerde topic gereageerd!!
    dit was bedoeld voor de april klantjes
    schaam schaam

    Lees ook: Zwanger worden na een miskraam
    #3230604 Quote

    Lieve meiden,

    @ Petra: Het is onderhandinderdaad bijna "honds" te noemen hoe je in Turkije wordt behandeld. Ik heb zelf een hondje en zelfs hij wordt nog beter behandeld, waar hij ook recht op heeft! Ben blij dat ik naar mijn eigen gevoel heb geluisterd inderdaad en gewoon naar de gyn in nederland ben gegaan!
    Het is "fijn" om je reacties van vrouwen te krijgen die hetzelfde hebben meegemaakt; wie begrijpt je immers beter?
    Volgens de NL gyn kan ik halverwege mijn volgende EI verwachten en we gaan er weer gewoon voor en mijn man staat gelukkig er helemaal achter. Naar zijn eigen zeggen hebben we dit geluk maar heel kort mee mogen maken en hij kan niet wachten voordat het weer raak is!

    @ Laura: Ik heb helemaal mijn plekje gevonden op het forum. Eerst alleen nog veel meegelezen op het zwanger worden forum. Toen mijn, overigens terechte, onzekerheid gemeld zwanger worden forum.
    Ik heb mijn inmiddels ook al aangesloten op het forum "we gaan ervoor". Ontzettend fijn gevoel om met lotgenoten te chatten!
    Kan me zo goed voorstellen hoe jij je voelt. In juni een MK en nog steeds niet zwanger! Frustrerend moet dit zijn. Volgende week verwacht mijn gyn mijn ei en ik moet heel eerlijk zijn dat ik ook meteen hoop dat het raak is. Maar helaas heb je dit niet in de hand.
    Wie weten spreken we elkaar op "we gaan ervoor forum".

    Veel liefs voor beiden,
    Phoeby

    #3230609 Quote

    Wat een verhaal! Dit is echt altijd mijn grootste angst als je naar het buitenland op vakantie gaat. Je zal er maar in een ziekenhuis belanden. Gelukkig had je goed contact met je nederlandse verzekeringen en ziekenhuis e.d.
    Wat een vervelende behandeling daar in Turkije.
    Ik vind het heel herkenbaar om te lezen dat je gevoel over de zwangerschap al niet goed was. Dat was bij mij precies ook het geval. Net of ik het al wist dat het mis zou gaan, maar je durft er niet aan toe te geven. In mijn achterhoofd wist ik het op een of andere manier. Zoiets apart vind ik dat. Ik heb al een dochtertje en bij haar zwangerschap wist ik natuurlijk ook wel dat het mis kon gaan, maar ging ik helemaal van het positieve uit en voelde het gewoon heel goed. Maar nu (na mijn miskraam) voelde het heel anders. Ik vind dat zo speciaal. Hoe kan dat nou he? Dat je het van tevoren voelt of weet.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct