Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

helaas mag ik mij bij jullie voegen…

  • Auteur
    Berichten
  • #1463854

    Ook is was a.s. mama en daar erg mee bezig. Uitgerekend op 18 april.  
    Mijn hele zwangerschap heb ik bloedverlies gehad maar werd steeds gerust gesteld door de gynaecologen. Afgelopen vrijdag hebben wij nog controle gehad en het ging goed met de kleine.
    Afgelopen dinsdagmiddag verloor ik opeens stolsels. Nog steeds probeerde ik mijzelf gerust te stellen dat dit van het bloeden was en dat er niets aan de hand was. Ook de harde buiken negeerde ik. s avonds zakte het af dus dat viel mee. Rond half elf s avonds naar bed gegaan. Rond elf uur kreeg ik weeen. Lieve dames echt weeen herken je. Ze zijn zo anders dan menstruatiepijn. En ze waren heel heftig. Het ziekenhuis gebeld. Dit was echt heel slecht zeiden ze en ik mocht langskomen. Daar hebben zij, tussen mijn weeen door een echo gemaakt. Mijn placenta liet los en de baby lag al heel laag in de baarmoeder en leefde niet meer….

    We mochten in het ziekenhuis blijven maar mijn man en ik wilde samen zijn. Thuis na een half uur is de kleine eruit gekomen, mijn man heeft het opgevangen. Een super mooi mensje, helemaal af al met ruim 13 weken. Eerst durfte ik niet te kijken maar achteraf ben ik heel blij dat ik het heb gezien. Nu weet ik zeker dat er geen baby meer in mijn buik groeit…
    We zijn naar bed gegaan en ieder uur eruit om te kijken of ik niet erg bloedde.
    S ochtends moesten wij terug naar het ziekenhuis voor echo of alles schoon was. Helaas niet. Ik moest onder narcose voor curretage. Dat wilde ik niet, bang voor verklevingen maar je bent zo verdoofd en zo vreselijk verdrietig dat je alles maar over je heen laat komen.
    Nu ben ik thuis. En kan alleen maar huilen. Huilen om mijn eerste kindje. Alle mijlpalen in mijn hoofd moet ik nu vergeten. Alles herinnert  nog aan mijn zwangerschap. Het blad ouders van nu op de mat, alle boeken die wij aan het lezen waren.

    Ik wilde dit ondanks het enorme verdriet en pijn toch met jullie delen. Zodat jullie weten niet alleen te zijn  

    We willen het heel graag weer proberen en met een maand of 2 kan dat…het lezen van het forum helpt mij heel erg te relativeren, het kan altijd nog erger…ik lees ook over meer dan één miskraam en dat maakt erg onzeker.

    Ik leef heel erg met jullie mee.

    heel veel liefs,
    Wendy

    #3231091 Quote

    Hoi Wendy,

    Verdrietig dat dit jullie is overkomen. Veel sterkte gewenst, ook voor je partner.

    #3231094 Quote

    Hoi Wendy,

    Wat een verdrietig verhaal.  Ook ik lleef met je mee.  Het is heftig om dit mee te moeten  maken en  mijn gevoelens en verhaal delen op dit forum geeft me  steun.

    Ik was uitgerekend op 17 april. Tijdens de eerste echo met de 11 weken kregen we te horen dat ons eerste kindje niet meer leefde. Nu 2,5 wk geleden hebben we afscheid genomen van ons kindje.  
    Ik kan me voorstellen dat je alleen maar kunt huilen. Waarom? De eerste weken hebben mijn man en ik veel tijd voor ons samen genomen. Dat heeft me wel goed gedaan. In het begin kun je alleen maar huilen en wil je het niet geloven.

    Ik wens je heel veel sterkte. En heb je vragen of wil je je verhaal kwijt, dan vind je hier zeker vrouwen die je kunnen helpen.

    #3231106 Quote

    Jeetje, meis, 13 weken en dan kan het dus nog steeds misgaan…echt verschrikkelijk!

    Bij mij is met 11 weken een missed abortion geconstateerd….eind juli ben ik gecurreteerd, dat wilde ik zelf, want het vruchtje kwam niet los. Moet wel zeggen dat alles anders is sinds die tijd, zat wel meteen in een 4 wekelijkse cyclus, maar verder….nee geen peil op te trekken en dat maakt je verlies nog moelijker vinden mijn man en ik.

    Wij schrijven veel op het forum "We gaan ervoor part II" , kom hier anders een kijkje nemen, er zitten inmiddels weer meer zwangeren tussen, maar goed, ook deze dames hebben het nodige meegemaakt! Mij heeft het enorm geholpen om e.e.a. van me af te schrijven en eigenlijk nog steeds om bepaalde zaken met onbekenden te delen….en om tips te ontvangen….

    Neem de tijd om alles een plekje te geven samen met je man, die tijd moet je echt nemen hoor! Zoooo belangrijk om daarna weer verder te kunnen samen…

    Sterkte meis,

    liefs Yosha

    #3231114 Quote

    sterkte meid!

    ik weet precies hoe je je voelt…
    dikke knuffel Carina

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct