Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Wachten op een miskraam….

  • Auteur
    Berichten
  • #1463884

    hey meiden,

    gister hadden we onze eerste echo. ik zou 10 weken zwanger zijn, maar op de echo was helemaal niets te vinden. de zwangerschapsring was er wel dus konden ze me vertellen dat ik wel degelijk zwanger ben geweest en het ook op de goede plek zat. waarschijnlijk is het vruchtje met 5 a 6 weken al afgestoten.

    onze wereld storte in. nu is het zo dat er nog geen bloeding is geweest en ik nu 2 weken moet gaan zitten afwachten wat mijn lijf nu gaat doen. anders waarschijnlijk een curretage.

    heeft iemand hier ervaring mee en wat staat ons nu te wachten. ben namelkijk erg onzeker nu. en wat raden jullie aan? gaat je lijf dit zelf doen of is de kans groter dat het een curretage wordt???

    vind het best wel een beetje eng.

    bedankt alvast voor het lezen van mijn verhaal.

    liefs Christy

    #3232298 Quote

    Hallo Christy,

    meis wat verschrikkelijk dat het is misgegaan, sterkte!!

    Ik weet precies hoe je je nu voelt….ik was afgelopen zomer zwanger, met 6,5 week een hartslag gezien en met 11 weken echo bleek het vruchtje gestopt met groeien rond 7 weken….Het vruchtje zat toen dus al 4 weken levenloos in mijn buik…

    Aangezien wij de volgende dag met vakantie zouden gaan moest ik meteen naar een gyn. Die vond het verantwoord dat ik met vakantie ging, hoe klote je je ook voelt op zo'n moment, maar we zijn maar vertrokken…..3 weken weggeweest en achteraf gezien ben ik daar erg blij mee geweest, je neemt namelijk meteen afstand van alles en iedereen.
    Na die vakantie weer aan t werk gegaan en meteen de gyn gebeld ivm curretage.

    Uiteindelijk ben ik gecurreteerd toen ik rond de 15 weken zwanger zou zijn, dus 8 weken na de missed abortion….dat is te lang want je loopt risico op een ontsteking met dood weefsel in je buik als het te lang duurt….
    Zag erg op tegen de narcose, maar het is me enorm meegevallen. Een dag gammel van de narcose geweest en lichte branderige pijn onderin, 2 dagen erna licht gevloeid en toen was alles achter de rug. Mocht in ieder geval 2 dagen niet werken en dat heb ik ook niet gedaan. Dag 3 ben ik weer aan de slag gegaan, maar dat is voor iedereen verschillend.

    Meis ik zou ervoor kiezen om het zsm weg te laten halen, dan kun je weer verder, nu zit je in de stress komt het los of niet??? Dat vond ik achteraf gezien erger dan de hele curretage…

    Als ik jouw verhaal lees zit het bij jou ook al 5 weken……de kans dat het dan alsnog loskomt lijkt mij erg klein, maar goed ik ben geen gyn…

    Meisje heel veel sterkte, denk aan jezelf en neem de tijd om de schok boven te komen….

    liefs Yosha

    #3232299 Quote

    Hi Chris,

    Wat vervelend meid… Je zal je vast alleen, leeg en eenzaam voelen en natuurlijk onzeker. Ik heb in juni ook een missed aborion gehad en had toen afgesproken met de vk dat ik maximaal 2 weken wilde wachten voordat we een curettage zouden doen. 2 weken leek me heel kort maar het waren de vreselijkste weken van mn leven…

    Helaas ben ik na 2 weken gecuretteerd omdat het vruchtje van 9 weken niet vanzelf kwam,  de curettage  is gelukkig allemaal erg goed gegaan, ik zou een volgende keer alleen niet meer zo heel lang wachten. Maar die keuze is aan jou. Als een miskraam op gang komt kan dat best heftig zijn voor wat betreft krampen (lichte weeen) en bloedverlies. Dat is bij iedere miskraam weer anders voor zover ik begrijp van anderen. Weet wel dat een spontane miskraam het beste is voor je lichaam en voor de verwerking, een curettage is toch een medische ingreep en heeft daardoor toch bepaalde risico's. Maar dat is echt aan jou. Als ik jou was zou ik er in ieder geval zorgen dat je altijd een "noodtasje" bij de hand hebt, waarin een handdoek, 2 kraamverbanden en schoonondergoed in zit.
    Ik zou hoe dan ook zeggen: volg je gevoel en doe wat je hartje je ingeeft, dan is het nooit verkeerd!

    Veel sterkte meid!

    Greets,
    Janneke

    #3232301 Quote

    soms kan het zo zijn dat juist nu je weet dat het niet goed zit, je hersenen een seintje geven aan je lichaam dat er iets zit wat er niet hoort. en dan kan het alsnog vanzelf afkomen.

    bij mij was dit het geval. wij kwamen er met 14 weken achter dat ons kindje met 10 weken gestopt wat met groeien. we zijn gelijk naar de gyn gegaan en die raadde me aan om een dag of 4 te wachten. als het met het weekend niet afgekomen was, moest ik na het weekend terugkomen.
    een dag voordat we terug moesten komen (zaterdag op zondagnacht) is het dan toch nog "vanzelf" afgekomen.

    geef je lichaam en jezelf even de tijd om aan het idee te wennen.
    het kan dus zijn dat het dan toch nog vanzelf komt.

    sterkte meid!

    #3232302 Quote

    Hoi Christie,
    Ik kreeg direct kippevel toen ik jouw verhaal las, het is zo herkenbaar!
    Ik heb in april en september beide keren een missed abortion gehad, de eerste keer ook bij de 1e echo, waar toen bleek dat het vruchtje  net 4 dagen  overleden was.  In september had ik zelf het gevoel dat er iets niet goed zat en toen bleek dat het al ruim 2 weken was overleden.  
    De eerste keer heb ik direct een curretage gehad, omdat we de week daarna op vakantie gingen. De 2e keer heb ik er voor gekozen om de miskraam af te wachten, omdat ik  na de 1e curretage moeite had te beseffen wat er gebeurd was, omdat mijn lichaam zelf nog niets op gang had gebracht. In september heb ik 2 weken afgewacht en ben toen voor een informatief gesprek naar de gyn gegaan. Ik had namelijk gelezen dat er ook medicijnen waren om het op gang te brengen. Tijdens de echo bleek  er nauwelijks iets aan het vruchtje veranderd, het verteren(naar woord, sorry) kwam niet op gang zeg maar. Mijn gyn zei toen: al wacht je tot je een ons weegt, dit gaat er never uit zichzelf uitkomen.  Medicijnen   werden om die zelfde reden afgeraden en ik ben de volgende dag nog gecurreteerd.  

    Ik heb aan beide keren een goed gevoel over gehouden. Misschien is het mijn geluk dat ik een baas heb die me alle tijd heeft gegeven, ik ben dus in september vanaf het moment van de echo tot 3 dagen na de curretage in de ziektewet geweest. Daardoor heb ik die weken waarin ik heb afgewacht best als prettig ervaren. Ik heb rustig aan gedaan en had afleiding door visite die langs kwam etc. Toch vond ik het  iedere keer als ik naar het toilet moest weer spannend wat ik aan zou treffen en was ik me heel bewust van iedere kramp die ik had in mijn baarmoeder. Ik had graag mijn lichaam het werk laten doen. Wat ik heel fijn vond was dat de gyn op een gegeven moment zei: je hebt  t lang genoeg volgehouden. Toen was ik klaar voor de ingreep.

    Beide keren was ik goed voorbereid, ik kreeg van mijn VK alle nodige informatie en ondersteuning en voor de ingreep had ik nog een opnamegesprek waarin de hele opnamedag is uitgelegd.
    Voor april 2008 had ik nog nooit in het ziekenhuis gelegen en ik zag er heel erg tegenop(ik was ook nog eens bang voor naalden). Ik werd echter heel goed opgevangen in het ziekenhuis en mijn partner mocht beide keren tot de operatiekamer aan toe bij mij blijven en zodra ik weer wakker werd hebben ze hem weer opgehaald. Dat vond ik heel fijn, je bent samen zwanger geweest, dit moet je ook samen afsluiten. De ingreep zelf is zo ongeveer routinewerk voor de gyn, het is een kleine, korte ingreep, waarvoor je een klein beetje narcose krijgt. Ik was beide keren snel wakker en na een paar uur al weer thuis. Daarna heb ik alleen diezelfde avond nog wat pijn gehad, te vergelijken met een heftige menstruatie. Ik bleef beide keren ongeveer 2 weken vloeien, maar heel licht en zonder verdere klachten.
    Hoewel de aanleiding heel vervelend en verdrietig was, kijk ik positief terug op de tijd erna in het ziekenhuis.

    Ik wens jou heel veel sterkte en het allerbelangrijkste is dat je moet doen waar jij en je partner zich goed bij voelen, het is jouw lijf en jullie kindje, je moet het samen op een prettige manier afsluiten en verwerken.
    Laat je nog van je horen hoe het is afgelopen?
    Liefs, Karin

    #3232310 Quote

    Hi Christy,

    Wat vervelend en rot voor je. Een heftige tijd. Bij de 11 wkn echo kreeg ik te horen dat het kindje gestopt was bij de 9, 5 wkn. Bij mij kwam het ook niet af. Ik heb de begeleiding van het zkh als goed ervaren. Ze gaven mij de ruimte (2 wkn) om af te wachten. Na 1 wk kon ik het wachten emotioneel niet meer volhouden.

    In het zkh hebben ze eerst nog een echo gemaakt ter bevestiging. Erg dubbel, maar toch fijn om te zien dat het echt niet meer leefde. Na een gesprek met de gyn heb ik besloten om te kiezen voor de medicijnen die het opwekken. Die heb ik  mee naar huis gekregen en dezelfde avond nog ingebracht. Na een aantal uren kwam het los. Ze omschrijven het als een mini bevalling.  Ik kreeg wat weeën en krampen.

    Achteraf heeft het me goed gedaan voor de verwerking  dat ik voor de medicijnen heb gekozen. Ik heb ons kindje gezien en we hebben het daarna begraven. Dit is natuurlijk voor iedereen anders.

    Een wk daarna werd ik weer in het zkh verwacht voor nacontrole. Er is nog een echo gemaakt en alles (baarmoeder en eierstokken) zag er goed/schoon uit.

    Iedereen is anders, maar denk dat het goed is dat je  een aantal dagen de tijd neemt om te beseffen wat er is gebeurd en hoe verder. Luister dan goed naar je gevoel. Dat zal de juiste beslissing zijn. Veel sterkte.

    Lees ook: Zwanger worden na een miskraam
    #3232336 Quote

    Ik heb net ongeveer hetzelfde mee gemaakt.
    Ik kreeg alleen meteen van de gyn medicijnen mee naar huis. Ik had al ruim 2 weken bloedverlies, maar het vruchtje zat er nogsteeds.
    Ik was er redelijk klaar mee; jammer dat de zwangerschap verkeerd is afgelopen maar had geen zin om er op te wachten dat het vruchtje werd afgestoten.
    Op zich werken de medicijnen (cytotec)  best goed, bij 70-80% wordt het vruchtje afgestoten. Bij mij helaas niet en heb ik alsnog na de controle na een week een curretage gehad.
    De curretage is me erg meegevallen. De medicijnen vond ik wel een beetje vervelend. Maar dat verschilt natuurlijk per persoon.

    Heel veel sterkte gewenst komende tijd.
    Groetjes F

    #3232345 Quote

    Neem rustig de tijd om voor jezelf te bedenken waar je voorkeur naar uit gaat. Beide opties zijn natuurlijk vreselijk………er is bijna geen goede keuze te maken, hopelijk kun je met bovenstaande verhalen iets.

    Ikk wil je mijn verhaal ook nog wel vertellen.
    Ik ben met 8 weken gaan vloeien, maar dat was allemaal nog niet zo ernstig, toch na een week een echo laten maken, daar waren veel stolsels op te zien. Ik moest afwachten of de miskraam zou gaan doorzetten, een vruchtje was al niet meer te zien.
    Ik kreeg echter heftige weeen en hield het niet meer, wij zijn ttoen voor een spoedcurretage gegaan. Voor de curretage nog een echo gemaakt……………ik had nog een levend kindje in mijn buik………..ik was zwanger geweest van een tweeling.
    Helaas hield het vloeien en de pijn niet op, een week later klopte het hartje van dit kindje ook niet meer, en ben ik met hevig bloedverlies en weeen opgenomen in het ziekenhuis en is er alsnog een spoedcurretage verricht………….

    Ik vond het onacceptabel om zo veel pijn te hebben en als resultaat een dood kindje te baren………….ik ben dus naar het ziekenhuis gegaan………..

    Nogmaals, ik ken ook vrouwen die het   " het afsluiten" van het hele gebeuren noemen, ik vind pijn lijden voor zoiets verdrietigs niet nodig…………

    Succes bij je keuze,

    Liefs Rimke

    #3232363 Quote

    hey meiden,

    ik heb net jullie verhalen met tranen in mijn ogen gelezen.

    wat zijn jullie een stel stoere meiden zeg. heb echt bewondering voor jullie als ik het allemaal lees. bedankt dat jullie je verhalen met mij willen delen. doet me echt goed.

    ik ben toch van plan om nog even te wachten. de VK raadde 2 weken aan en dat is maandag over een week. dan moet ik terug komen. wel denk ik dat mijn lijf het niet zelf gaat doen, maar om de een of andere reden heb ik het gevoel dat ik nog even moet wachten. heb het nog niet echt een plekje gegeven.

    ik heb de afgelopen 2 dagen gewerkt. werk namelijk in de kinderopvang en moet zeggen dat dat niet mee viel pfff. ben nu ook hlemaal op.

    wat ik me nog afvroeg, zijn er ook van jullie die inmiddeld al weer zwanger zijn of hebben jullie daar mee gewacht en hoe snel waren jullie dan zwanger?
    sorry voor al mijn vragen maar ben erg onzeker op het moment.

    liefs Christy

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct