Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

wie heeft er ook zoveel moeite mee om de kleine uit handen te geven?

  • Auteur
    Berichten
  • #3410936 Quote

    Ja, moeilijk he? Mijn moeder past 1 dag in de week op, en ook al heeft ze toch zelf 3 kinderen groot weten te brengen, toch geef ik haar elke week allerlei instructies over hoe ze bepaalde dingen moet doen en waarom en wanneer. Ze zal wel denken dat ik helemaal hysterisch ben.

    En op zich gaat het allemaal prima, maar op de 'oma-dagen' is het toch wel erg druk voor Laura, merken we. Ze wordt dan constant beziggehouden, en mijn moeder (en soms ook mijn vader als hij vrij is) is echt heel intensief met haar bezig, samen spelen, wandelen, praten, nou ja, alles wat je kunt verzinnen. Daardoor is ze dan wel eens zo druk en afgeleid, dat het niet lukt om haar een middagdutje te laten doen, en haar fles schiet er ook wel eens bij in (die krijgt ze wel aangeboden, maar ze is dan te veel afgeleid om echt rustig te drinken, dus dan drinkt ze maar een heel klein beetje).

    We krijgen dan 's avonds een verschrikkelijk vies en moe en hongerig meisje terug, dat overigens wel een hele leuke dag heeft gehad met haar opa en oma.
    Niemand die met meer enthousiasme, aandacht  en liefde voor haar zou kunnen zorgen, en dat is natuurlijk ook heel wat waard! Ze is ook altijd heel blij als ze haar opa of oma ziet, dus dat zit wel goed.

    Dus, we hebben zo langzamerhand geaccepteerd dat opa en oma de dingen anders doen dan wijzelf, we weten dat ze in goede handen is, en dat ze dan 's avonds erg moe is, daar valt overheen te komen natuurlijk. Maar het liefst zou ik gewoon de hele dag zelf voor haar zorgen, en ik had vantevoren niet verwacht dat dat gevoel zo sterk zou zijn!

    Overigens denk ik  dat het best goed is voor je kind om af en toe eens in een andere omgeving te zijn, met andere mensen en andere gewoontes, en niet altijd maar thuis bij mama. Maar dat zeg ik met mijn verstand, niet met mijn gevoel……

    #3410957 Quote

    Oj…
    Ik geloof dat wij wel heel erg makkelijk zijn met ons zoontje (en ons zoontje met ons!)
    Het vreemdste van hem aan iemand anders overlaten vond ik dat ik dan niet meer ALLES wist van wat hij gedaan had, en dat een ander het op een andere manier doet. Maar ik kan er juist ook heel erg van genieten als hij bij mijn broer en schoonzus is geweest en die niet uitverteld raken over hoe leuk het is geweest, echt geweldig!
    Ons zoontje is ook wel erg makkelijk:lacht naar iedereen en kan zich goed zelf vermaken. Als hij een drukke dag heeft gehad zal hij ook best een dag bij moeten komen, maar dat hebben we zelf ook. Aan de ene kant kan ik me heel goed indenken dat het lastig is om je kind uit handen te geven (en wij hebben misschien ook wel het geluk dat op 1 oma na de hele familie er vrij rustig mee is….) maar aan de andere kant…: het staat wel ERG ver van me af. Soms krijg ik dan zelf het idee dat we er soms TE makkelijk mee zijn, maar ik kan niet zeggen dat ik me veel zorgen maak (terwijl ik toch ERG VEEL van ons kleine mannetje houdt, dus het is geen desinteresse ofzo…..

    #3410959 Quote

    mijn zoontje vind het zelf niet altijd even leuk. Mijn moeder vindt ie geweldig, maar daar is ie dan ook veel.
    Hij heeft altijd ff de tijd nodig om aan anderen te wennen.

    Zelf heb ik er op zich niet zo veel moeite mee. Zolang hij maar niet blert als ik erbij ben. Dus zolang ik niet zie dat hij het niet leuk vindt, vind ik het allemaal prima.
    Ik geniet wel van de tijd die ik dan aan mezelf of anderen kan besteden

    #3410961 Quote

    Dag moeders,

    Oke, voor mij is het nog vrij nieuw. Want kevin is pas 2 weken oud. Maar ik herken het gevoel. En ik zit nu al alles en van nog wat in mijn hoofd te halen. "Wat als oma hem niet laat slapen". "Wat als oma met hem de hele dag op pad ga". "Wat als oma te laat zijn pamper gaat verschonen". En later hebben we ook te maken met KVD. "Zijn ze wel goed voor Kevin, geven ze wel voldoende aandacht aan Kevin?"

    Ik had in mijn kraamtijd heel weinig bezoek gehad, alleen familie. Daar hebben wij bewust voor gekozen. Wij willen dat Kevin eerst zijn ritme vind. En niet van hand tot hand. Langzaam bij beetje komen nu bezoek. En ik vertik het om hem uit bedje/wiegje te halen omdat "men" graag in handen wil hebben. Is geen speelgoed?????

    Maar ik moet toch een beetje los laten, te beschermd is ook niet goed (denk ik). Volgende week heb ik een etentje. Oma komt oppassen voor een avondje. Ben benieuwd hoe dat gaat……..

    Liefs, Loekie & Kevin 29/05/2006

    #3410962 Quote

    Hoi,

    Kai (17-10-05) ging voor het eerst uit logeren toen hij 2 maanden oud was.
    We waren in de buurt dus ik kon hem zo ophalen als ik het zou willen dus dat gaf wel een veilig idee. De eerste paar keer hebben ik echt zitten huilen in de auto toen we hem wegbrachten. Maar als ik dan eenmaal thuis was ging het wel weer.
    Inmiddels heeft hij al best vaak ergens gelogeerd en het is tot nu toe altijd perfect gegaan. Gelukkig is hij heel makkelijk en huilt bijna nooit. Ik vond het in het begin altijd rot voor de personen waar ik hem bracht omdat hij nog niet doorsliep. Ik wist dat hij in goede handen was dus daar heb ik nooit over getwijfeld.
    Moet wel zeggen dat ik er ook niet te veel bij stil moet staan als ik hem weg gebracht heb over of ze het wel goed doen en of hij dit of dat wel op tijd krijgt want dan maak ik mezelf helemaal gek.
    Ik mis hem wel altijd ontzettend en ben blij als ik hem weer zie.
    Ik moet wel zeggen dat ik hem niet zomaar bij iedereen zou brengen hoor.

    Een weekend weg gaan of op vakantie gaan zonder Kai zou ik weer niet doen maar af en toe een nachtje daar heb ik zelf geen problemen mee.

    In het begin is het altijd moeilijk om de kleine weg te brengen maar als je de mensen vertrouwd bij wie je hem brengt dan gaat het vast lukken.
    Succes.

    Gr. Kim

    #3410963 Quote

    Hoi

    Ik herken je verhaal,
    Mijn oudste is bijna 2 en de jongste bijna 5 maanden.
    Alle 2 hebben ze in het ziekenhuis gelegen vlak na de geboorte.
    (de 1 wat ernstiger dan de ander)
    Maar ik heb het nog steeds bij alle 2(zelfs nu ze al wat ouder zijn) Ik kan ze moeilijk aan een ander "geven"
    Het is minder dan toen ze nog heel klein waren,maar het gevoel blijft.
    Groetjes Jolanda

    Lees ook: Kinderopvang: kinderdagverblijf voor je kind
    #3410969 Quote

    hoi allemaal,

    ik ben wat "uit handen geven"betreft ook wel wat makkelijker. de eerste keer vind ik altijd moeilijk, maar daarna geloof ik het wel.

    wel zorg ik er altijd voor (of ze er nu commentaar op geven of niet) dat mijn kinderen een schriftje bij hebben, met het uit logeren gaan. daarin schrijf ik alles (en echt ook alles) op. voedingstijden, hoeveelheid voeding, hoe klaarmaken, wanneer schone luier, wel of geen zalf, waar opletten met slapen, enz. je kunt het zo gek niet bedenken of het staat erin. oja, en voorin het schrift heel groot mijn mobiele telefoon nummer!!!

    mijn schoonmoeder klaagt altijd dat het aanstellerites is, dat schrift! ze weet toch zeker wel hoe ze een baby moet verzorgen. tja, dat kan wel wezen, maar stel dat ze toch een keer twijfeld. dan heeft ze toch maar mooi dat schriftje om te checken. (en ik heb later een schriftje om nog eens terug te lezen)

    en ik heb hetzelfde als 1 van de dames hierboven. als ik het niet ziet heb ik er ook niet zo'n last van, hoe dat ze voor mijn jongens zorgen.
    ik denk altijd maar zo als ze maar eten en drinken krijgen! en ja soms krijg je ze vervelend weer terug, vanwege te veel prikkels en te weinig slaap. maar je weet dat ze plezier hebbengehad, en dat is ook belangrijk.

    ik zou je 1 tip mee willen geven.
    maak duidelijke afspraken met de betreffende oppas!!

    mijn schoonmoeder geeft bijvoorbeeld op een vreselijke manier de fles. net of ze in een potje zit te roeren, zo wiebeld ze die speen contstant door zijn mondje. gewoon gezegd dat ze die speen rustig in zijn mond houd, tot ze het idee heeft dat hij echt niet meer drinkt, dan mag ze een keer wiebelen. en dat doet ze nu dus ook.

    en zo krijg ik wel eens een blik toegeworpen of gaan er opmerkingen als: ja, monique zal wel even vertellen hoe het moet! en dan denk ik: het is mijn kind, ik weet echt wel wat goed en niet goed voor hem is!! en wat hij prettig vind!
    en ze horen maar naar mij te luisteren! (en naar mijn man natuurlijk)

    succes er mee, en sterkte als je kind voor het eerst naar de oppas gaat.
    het is niet leuk, het went waarschijnlijk nooit (ik heb ook vaak een schuldgevoel "moet mama weer naar een feestje") maar je hebt soms echt tijd voor jezelf nodig.

    groetjes monique.

    #3410971 Quote

    hallo allemaal,
    het uit handen geven zijn wij erg makkelijk in, al vanaf het begin, maar zodra Isis ging huilen pakte ik haar gelijk weer van andermans schoot af.
    toen ik weer ging werken heb ik het 1 dag even moeilijk gehad en had ik tegen mezelf gezegd dat ik maar 1 keer naar de oppas mocht bellen.
    dat heb ik die eerste dag lang volgehouden maar toen het eenmaal middag was heb ik toch maar gebeld, ik wist wel dat het goed zou gaan maar het is toch fijn het even te horen.
    ik maak me nu ook geen zorgen meer of het wel goed zal gaan, ook niet als ze bij mijn moeder is.
    mijn schoon moeder zou ook graag willen oppassen maar die is een stukje ouder ( 67) en daar zou ik absoluut geen fijn gevoel bij hebben.
    mijn partner weet dit en vind dit zelf ook gelukkig dus dat is opgelost.
    nu vind ik ook wel dat niet te veel verschillende mensen op haar moeten passen.
    de enige die dat nu doen zijn de oppas en mijn moeder.
    en dat gaat uitstekend.
    als we op visite gaan wil iedereen haar natuurlijk op schoot en dat laat ik tot op zekere hoogte toe, ik merk het aan haar gedrag wanneer het te veel wordt, al blijft ze o zo lief hoor.
    maar ze wordt er gewoon te druk van en als we dan thuis komen zit ik met een hyper actief kind.

    het uit handen geven is alleen maar goed, het is gewoon zo , zodra die hummeltjes geboren zijn begint het al met los laten.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct