Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Hehe, leef nog :-)

  • Auteur
    Berichten
  • #1668465

    Pfieuw,

    Zo, Kerstmis is weer voorbij, hieperdepiep maar laat hoera maar zitten…
    Eigenlijk niks ondernomen, maar de middag van eerste kerstdag was meeeeer dan genoeg…? De kadootjes hebben we gelukkig enigszins in de hand weten te houden, er staan nog twee vuilniszakken vol in de rommelkamer, geef ik ze t.z.t. wel, doseren die hap. Uitpakken was al opwinding genoeg, de twee allermooiste kadoos mochten ze uitzoeken, en meenemen in de autonaar huis, de rest duidelijk in twee grote zakken gepakt en thuis weggezet; ze vrágen er geeneens om! Maar, Michael & Jennifer zijn gelukkig ook geen heberts, kan rustg met de de Bart Smit in zonder ellende. Ben ik eigenlijk wel erg trots op; hebben is niet zaligmakend. De houten hijskranen die ik voor ze gekocht had, heb ik nog geeneens gegeven…? Mooie beloning voor een zware oudejaarsnacht?

    Maar goed, al met al heb ik hier, wegens alwéér stevige maagklachten, 5 van de 7 afgelopen nachten bij mijn kiddies dorgebracht, zijn ze volledig uitgeput, slapen ze slecht, en zijn dus regelmatig onhandelbaar. De languitliggenkrijsensessies zijn wat Jennifer betreft heel herkenbaar; Michael is aan het slopen.

    Ik snap het wel; ze zijn uit hun medicijnen aan het groeien, vooral Jennifer, dus de klachten nemen weer toe. Helaas zitten beidn over de normaal gesproken maximale dosering heen, zal wel weer een paar maanden ploeteren worden…? Michael heeft daaroverheen nog de PiemelPijn (huisarts wil 'het nog even aankijken', maar ik hang maandag mooi met de kinderarts aan de lijn, het is meer dan genoeg geweest!), daarnaast wanen wij ons hier in Bagdad wat betreft de enorme ontploffingen en lichtflitsen. Zelfs overdag trillen de ramen ervan.

    Niet leuk.

    Wel heel geweldig, de kids vinden het ook helemaal super, is dat Marco uit zichzelf steeds meer met ze doet, ook qua verluieren. We hebben inmiddels een gezamenlijk eet-, een badder- en een bedritueel opgebouwd, en als ie er is schakelen ze daar ogenschijnlijk moeiteloos op over. Ook met zijn tweeën de kids badderen is veel overzichtelijker én leuker! Super hoor.

    Maar voor de kids, hoe leuk ook, ook allemaal weer wennen. Dus al met al zal ik zoooooo blij zijn als ook Oud en Nieuw weer achter de rug is en we allemaal weer normaal kunnen gaan doen…?

    Vingertjes tussen autodeuren: ik vergeet er ook elke keer op te letten, zit er op te wachten dat het hier ook gebeurt…
    Zieke kerstkinderen: ach ja ik doe dus gezellig mee?
    Verven met een penseeltje: NEEEEEEEEEE!!! Heb zelfs de kleupotloden achter in de kast gekeild, dan maar de MagicDoodle, te veel onbewaakte ogenblikken om, echt binnen 5 seconden, tóch de muren onder te tekenen etc. Want potloden inleveren en iets anders gaan doen: ho maar. No way. En er zijn grenzen aan wat ik aankan, twee kids met constante pijn zijn al heftig genoeg, ben dood- en doodmoe van alle half doorwaakte nachten op een rottig schuimmatrasje, en om dan te gaan zóéken naar MamaOntplofMomenten? Nee, is voo hen ook teveel, anders zouden ze niet zo dwars & heftig reageren, over een tijdje weer…? 🙂

    Uitje: dus ook ik laat het voor wat het is. Morgenmiddag schijnt het weer redelijk te worden, maar wij beperken ons toch maar tot de Eeuwige Dierentuin (de kleine tijgertjes zijn nog steeds errug lief) of suf & saai Eendjes Voeren… Genieten ze enorm van en dan is het mij ook wel best. Kids gaan voor. Eerst die blauwe kringen onder die oogjes wegslapen (die van mij zijn chronisch), weer strak in het ritme, eten weer op de rit, en dan zien we wel weer verder?

    En ik kan mijn rust ook wel even gebruiken. Want ook voor mij is het niet niks, een begripvolle man in huis die me niet aanvliegt, die niet eng is, oprecht sociaal en zorgzaam en zo, die niet zuipt of slaat, brrrr, ik ken dit niet, ik wordt er zo nu en dan helemaal zenuwachtig van terwijl ik vreselijk blij ben dat die tijd (en die partnerkeuzes!!) godzijdank voorbij is. Maar desondanks was dat wel 'bekend' en dus voorspelbaar., hoe ellendig ook, en dit is helemaal nieuw? En HIJ snapt dta ook nog….?!!! Yep, veel beter, fijner etc., maar wel enorm wennen. En dat vindt mijn kapotte nekje ook met alle gevolgen van dien…?

    Nouja, komt tijd komt raad, ik geniet me suf, van mijn toch wel erg gelukkige kids, van Marco, van hen samen, en van de hervonden rust in mijn leventje. Die ook alle gelenheid geeft heel veel nog eens goed te overdenken.

    Dus als ik effe een beetje stil ben, heeft dat alles te maken met veeeel denkwerk, maar voor al ook met heel veeeeel genieten van zoveel geluk? 🙂

    Toedels :-))

    Ellen

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct