Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

buien

  • Auteur
    Berichten
  • #1668640

    Mensen, het valt niet mee die peuterpuberteit! Laten we dat even vaststellen, en tevens het feit dat wij feilbare meisjes zijn. En dan ook blij dat de deuren redelijk in de sponningen blijven zitten.
    Luister en huiver: Ik heb een traphekje beneden en boven aan de trap, Jo kan inmiddels de deur, met klink omhoog, weer openkrijgen, geen probleem. Wat ze ook wel leuk vinden is om in de gang achter mijn voordeurvitrage te gaan staan spookje spelen. Woensdag na het eten gingen ze de gang in, ik vroeg nog of ze wilden gaan slapen (ik had toen nog hoop), maar dat was toch een nee. Dus ik ruim de tafel op, tenslotte had ik het hekje stevig op slot en dat krijgt krokeledokus niet open……, ik roep ze, beiden, kijk in de gang, Emilia achter de vitrage, Jo niet te vinden, is ie dan achter me langs de kamer in gegaan? Nee dus. Hoor ik hem ineens boven, mijn hart stond stil, toen ie weer ging kloppen keek ik naar het hek, dat zat dicht, tudududutududu twighlight zone, is ie dus gewoon over het hek geklommen! Kan ik dus nu beter weg halen. Volgens mijn collega die jaren in de kinderopvang heeft gewerkt en vele jaren pedagogische ervaring heeft, kan dat type beveiliging dus op een gegeven moment gevaarlijk worden en tegen je werken. Ze willen hun territorium vergroten en zelluf ontdekken met alle gevolgen van dien. Maar het hekje boven laat ik nog even zitten, dat scheelt toch als ze wel uit bed gaan klimmen. 's middags wilden ze dus niet slapen, ga ik naar boven, staat Jo zonder slaapzak, zelf uitgedaan, aan het voeteneind, ik kan niet slapen mama! En het traphek boven was niet dicht, voor hetzelfde geld was ie ook uit bed geklommen! Dus toen Richard thuis kwam heeft hij gelijk haakjes op de deur gedaan, dan kunnen ze hun kamer niet uit, scheelt weer zenuwen.
    Ellen, die buien zijn echt herkenbaar, en probeer maar niet ze te analyseren of te verklaren, ik doe dat ook nog wel in lichte mate, maar ik probeer het te laten. Het hoort erbij en je kunt het alleen maar uitzitten en zo goed mogelijk je best blijven doen, begrip tonen, dat je begrijpt dat ze boos is en zo maar dat je er even niets aan kunt veranderen. Tenslotte snappen zij er inderdaad niets van wat er allemaal gebeurt, zoveel indrukken en veranderingen. Zij gaan helemaal op in al die emoties die wij kunnen controleren en beheersen, zij gaan als het ware van God los. Ik zie dat bij die van mij op vrijdag altijd gebeuren na een dagje KDV, vanmiddag dus niet geslapen en na het eten om kwart voor zes begon het al. Niet te hanteren, nog net wel willen douchen maar niet de pyjama aan, en krijsen gillen, vlekken in het gezicht, Emilia kneep mij met haar vingers in mijn ogen, zelfbeheersing is dan geboden, lukte dus even niet, ook ik ben kapot op vrijdag…. heb niet geslagen hoor maar haar even lichtelijk bewogen zodat haar handen weg schoten, straks heb ik kapotte lenzen ja daaag! Nu liggen ze vanaf kwart over zeven te maffen.
    Ze willen hier ook vaak 's middags niet slapen, gooien hun bed leeg maar wrijven wel konstant in de ogen. Maar we zijn niet moe hoor!

    Goed ik moet een wasje ophangen dus ik ga pleitos.

    Eva hoe is het gegaan?

    Oja, wij gaan het weekend van 27 februari naar Kamperland, effekes eruut. Saunaatje inpandig maar geen ligbad, sh*t

    Daaag

    Trudy

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct