Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

school

  • Auteur
    Berichten
  • #1669702

    Hier spreekt een trotse mama! (nog een)
    Vandaag was de 2e wendag op school en toen Noah zijn luikjes open deed wist hij me al gelijk te vertellen dat hij vandaag NIET naar school ging. Was ook vooral niet van plan uit zijn bed te komen nog mee te werken met aan kleden. Aai. Dat is een lastig probleem, want er moet natuurlijk toch "gewend" worden. Sem was in een uitermate goed humeur en hoorde zijn broer protesteren. Die lieverd kwam op zijn bed zitten, ging over izjn bolletje aaien en vertelde dat hij een mooie puzzel op school kan maken en dat hij naast hem in de andere klas zit. Dat hielp best een beetje, hij wierp zich nu tenminste van uit zijn bed, hups, in mijn armen voor eenhele dikke vette knuffel. Het spul in de kleren gehesen maar Noah bleef toch behoorlijk anti. TOen we eenmaal zo ver waren dat de schoenen aan moesten begon hij te huilen en zakte de moed in mijn sloffen. Dit wil ik niet! Ik wil het leuk hebben met ze, niets hoeven te forceren maar soms heb je geen keus. Ik heb hem de halve weg gedragen en hem latenkiezen of papa of mama hem naar de klas bracht. Mama dus. Het afscheid viel een beetje mee, hij huilde niet maar snikte en de juf mocht hem troosten. Dat was al heel goed vertelde ze me, sommige kinderen moeten haar ookniet en dan is de eenzaamheid wel erg groot. Een bevriende moeder liet me per sms weten (zij is mijn school-spion) dat Noah al volop aan het spelen was en er geen verdrietje meer te bespeuren was.
    Sem daarentegen zette het wel op een huilen en dat raakt je meters diep! Eenmaal thuis moest Maurice het ontgelden (je moet iets met je verdriet, nietwaar?).
    Bij het ophalen was het een heel ander scenario. Noah zat vanuit de klas driftig te zwaaien en zijn duimen op te steken. Sem kwam als eerste naar buiten en vertelde me dat hij vanmiddag oook weer ging. Nou zei hij dat vorige week ook maar dat liep iets ansers zoals jullie weten.
    Maar, Noah was ook heelmaal holladiejee en ja hoor, die ging ook vanmiddag weer naar school. Ik had thuis bedachtom ze op de fiets te gaan halen. Eentje achterop en de ander op mijn zadel (en ik lopen). ZO kan ik ze beloven dat vanmiddag de ander op het zadel mag zitten. Ook die stuc sloeg in en voor ik het wist was het weer tijd om naar school te gaan en de fiets-zit-positie werd verdeeld. HEt ging geweldig!
    Samen brachten we Sem weg, maar zijn vriendje was er nog niet en ik voelde een klein verdrietje opkomen. Dan gaan we eerst Noah weg brengen. Ik kreeg een kus bij de deur en hij zei me dat ik maar weg moest gaan. Ook goed! Beter zelfs!
    Sem kroop in zijn klas naast vriendje Stefan en na een zoen was hij ook helemaal in zijn hum.
    EN ik kon wel zingen van blijdschap!
    Het leed lijkt geleden.
    Op naar het school leven.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct