Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Niet (willen) luisteren!!!

  • Auteur
    Berichten
  • #1681327

    Hallo allemaal,

    Wij hebben een zoon van bijna 3 jaar en hij luistert helemaal niet. Het is volgens mij een paar weken geleden begonnen want voorheen ging het niet zo. Hij luistert niet, doet net alsof hij je niet hoort. Hij huppelt bijna naar de stoel in de bijkeuken (waar hij moet zitten als hij niet luistert) en daar schreeuwt hij de hele boel bij elkaar. Het is ontzettend vermoeiend en ik weet niet meer zo goed wat te doen. Consequent en duidelijk, zijn en blijven.
    Vanavond bijvoorbeeld leg ik hem in bed. Na een poosje roept hij heel hard MAMA! Ik ga er even heen want we hebben nog 2 kleine kinderen om te vragen wat er is. Er is dus niks aan de hand en ik zeg dat hij moet gaan slapen en dat ik hem niet weer wil horen. Daarna heeft hij nog  3 keer geroepen. De 3e keer heb ik gezegd dat het nou afgelopen moest zijn. Hij moest huilen (heel hard). Toen ben ik naar hem toe gegaan en heb gezegd dat als hij nou niet stil is ik hem op de stoel in de bijkeuken zet. Toen was hij stil.
    Andere dingen moet ik wel 3 keer aan hem vragen want hij reageert gewoon niet. Hij doet gewoon precies wat hij zelf wil.
    Wie heeft er een goede tip voor mij?

    Groeten Natasja

    #3433715 Quote

    Mijn dochter is nu bijna 4 maar toen ze net 3 was, deed ze een hele tijd ook zo. We hadden net een nieuwe baby, maar het is ook de leeftijd. Ze was ook gewoon ronduit brutaal. Uiteindelijk nemen we elke keer als ze erg stout is, een stuk speelgoed van haar af dat ze zelf moet uitkiezen en dat gaat op zolder en ziet ze nooit meer terug. De eerste paar keren gaf ze lachend haar speelgoed op, maar nu heeft ze door dat het echt niet terugkomt. Ook at ze chocola zelfs als ze haar gewone maaltijden niet wilde eten, dat is nu ook verboden. Het is wel heel belangrijk om met je man af te spreken wat voor gedrag je erg genoeg vindt om te straffen en wat je door de vingers kunt zien, want als je de hele dag doorgaat is het alleen maar vervelend voor iedereen en je kind leert er niks van. Wees wel consequent met wat niet mag, moet de volgende keer ook niet mogen en wat wel door de vingers gezien wordt, moet de volgende keer ook. En als hij eens iets liefs of goeds doet, hoe onbenullig ook, prijs hem. Dan voelt hij dat hij goede aandacht kan krijgen en dat veel leuker is dan boze aandacht. Het duurt even maar het zal beter gaan.

    #3433759 Quote

    Ook ik heb zo'n zoontje van bijna 3 die niet wil luisteren. Het speelt al een tijdje, maar zo rond Sinterklaas bereikte het toch wel even zijn hoogtepunt. We hebben in de zak dan ook een brief van de Sint gedaan waarin hij vertelde dat hij weer terug ging naar Spanje MET alle pietjes en dat de kadootjes even afgelopen waren. Het is toen wel ietstjes beter geworden maar het houdt nog niet over. Is inderdaad erg vermoeiend, want wat je ook doet of zegt luisteren ho maar. Bij ons moet hij dan in de hoek, en dan zegt hij zelf van Mama, ikke luisteren, maar dat duurt helaas maar 5 minuten. Weet zelf ook niet zo goed wat ik hiermee aan moet, maar hoop dat het snel over gaat. Ben nu de hele dag met de oudste bezig terwijl de jongste maar een beetje stilletjes rondkruipt. Ben wel blij om te lezen dat er meer zijn, want begon me al af te vragen of er wat met hem aan de hand zou kunnen zijn……

    #3433761 Quote

    hoi, mijn zoontje luisterde altijd erg goed, met de normale acties die kinderen hebben.
    maar nu ,na zijn derde jaar!!!!!!!!!!!
    verschrikkelijk zeg….
    niks helpt(lijkt te helpen)

    trekt gekke gezichten als ik hem toe spreek, lacht bij een waarschuwing en in de hoek gaat hij gezellig staan dansen….
    en als ik al even niet meer boos ben geweest en zeg dat hij zo lief is.
    dan zegt hij mama nu niet boos meer he!
    maar ik was nog wel gefrustreert…..dus met mijn allerliefste stem zeg ik dan nee, je bent nou zo lieffie, mijn allerliefste.

    en nog geen 30 sec erna boem explodeert hij weer, en gaat als een gek door het huis.
    doet alles wat niet mag. springt voor zijn zusje op en neer gaat half op haar liggen.
    maar als ze pijn heeft vind hij dat wel erg,voor haar en moet er zelf van huilen.
    toch positief?!
    maar ik word knetter van hem.
    zo erg dat zelfs mijn man zei dat hij het laatste half jaar maar naar de peuterspeelzaal moet om mij even rust te gunnen.
    en hij gaat hier binnenkort heen(geen wachttijd op de sp.zaal)
    hij is al 3,4 jaar(maar ging voorheen naar het kdv 1dag in de week)

    af en toe lijkt hij onhandelbaar, en als je denkt dat het aan de voeding ligt neeee
    dit begint al om 630u in de ochtend, nog geen slok water op!
    maar goed het zal wel een fase zijn….
    groetjes

    #3433860 Quote

    Moet eigenlijk toch wel een beetje lachen om al die berichtjes….zo zie je maar dat het (bijna) overal hetzelfde gaat.
    Ons zoontje is nu ruim 2,5 jaar en daar begint het ook al mee.
    Wat ik allemaal heb gelezen komt me zó bekend voor.
    Het niet luisteren, lachen terwijl jij bloedserieus wil uitleggen dat hij nu eindelijk moet luisteren.
    Hij is sinds een paar weken ook vreselijk jaloers op zijn zusje van bijna 1 jaar. Ze mag niks en alles pakt hij van haar af.
    Wat ik dus ook doe is inderdaad op de gang zetten. Net zo lang dat ik het genoeg vind (dat is meestal 1 a 2 minuutjes). Van mij moet hij dan ook sorry zeggen en daarna een kus om het weer goed te maken. Daarna gaat het ook een tijdje goed…totdat hij weer iets heeft verzonnen. Geduld is een schone zaak zegt men. Soms is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Al met al is het soms errug vermoeiend…maar bedenk dus dat je niet de enige bent!!

    Groetjes Cindy

    #3433862 Quote

    Hoi

    Het komt me zo bekend voor. Kris wordt in 26 feb. 3 jaar. en het is al paar maanden echt niet meer leuk.
    Het begon. met s'nachts er elke keer uit komen en schreeuwen en huilen niet meer willen slapen alles uit de kast halen. Ik heb dorst moet plassen moet poepen muziekje aan lig niet goed dat is heel vaak en nog steeds lig niet goed want daarop weten we niks. drinken krijgt ie nog na het tanden poetsen. en muziekje gaat maar 1 keer aan als hij gaat slapen.

    Ik ben echt op en erg moe dus erg prikkelbaar. Maar kris ook de volgende dag omdat hij niet slaapt dan.

    Mijn man en ik zijn erg prikkelbaar nu ook tegen elkaar en volgens mij merkt kris de spanning   tussen ons. Mijn man weet het niet hoe we het kunnen doen en wat we nog kunnen doen en ik ook niet meer we hebben alles geprobeerd. rustig blijven en conseqent is het belangrijkste maar dat rustig blijven en niet schreeuwen ik vlieg de laatste tijd wel erg vaak uit mijn slof en kan niks meer hebben. voel me dan soms zo schuldig.

    Overdag is het de hele dag zeuren mag ik dit ik wil dat. of overal nee op zeggen. niet luisteren en dan drammen gillen huilen soms een hele dag.

    zijn straf plek is op de gang als hij heel driftig is. om even af te koelen maar hij blijft niet op de gang of gaat zelf al. na de eerste waarschuwing. of ie rustig wil doen.
    Als hij iets doet wat niet mag dan moet ie op de trap zitten.

    Soms als we nog ergens behang zouden hebben bewijzen van die uitspraak zou je hem er achter willen plakken.

    Maar hij is ook zo,n schatje hij kan goed luisteren en heel lief en zorgzaam zijn.

    We hopen maar dat het een fase is. En dat het tussen mijn man en mij dan ook maar weer rustiger wordt.

    Groetjes Jenny

    Lees ook: Spraakontwikkeling bij peuters en kleuters
    #3433865 Quote

    Hoi,

    Hoewel ik de frustratie en machteloosheid ken als je kind iets doet wat jij niet wil, schrik ik van jullie verhalen. Door dingen af te pakken, schreeuwen,  en/ of  te dreigen, leer je je kind dat dit manieren zijn om problemen op te lossen. Dan zal dit gedrag dus niet minder worden. Er zijn andere manieren om met je kind om te gaan. Daarvoor is het nodig inzicht te krijgen in je eigen communicatie-patroon en dit te veranderen. Dat valt niet mee, en kost tijd en inspanning, aangezien we allemaal gewend zijn om om op deze manieren ons te uiten (ik ben er pas net mee begonnen, en struikel nog regelmatig). Maar het loont zeer de moeite om zodanig te communiceren, ook met kleine kinderen, dat het contact goed blijft. Als je kind groter wordt, kan je geen macht meer gebruiken door het op te tillen of iets weg te nemen. Dus begin vandaag te oefenen geweldloos te communiceren. Kijk voor info op http://www.cnvc.org , koop een boek van Marshall Rosenberg, 'geweldloze communicatie' (er is er ook een speciaal over opvoeden, alleen nog in het Engels, zie site), of van Gordon ' luisteren naar kinderen'   of volg een cursus daarover. Draag bij aan vrede in de wereld ddor thuis vrediger met elkaar om te gaan. Is ook goed voor je relatie met je partner en met jezelf. Succes!

    #3433879 Quote

    na jullie verhalen te lezen komt dit bij mij ook heel bekend voor.
    onze dochter nu 3 en een half jaar had ook van die drift buien.
    ja heeft ze gehad het gaat nu een stuk beter met haar.
    mijn man en ik was al die elende ook zat en ben is gaan zoeken op internet.het is eigenlijk door de psz gekomen . bij ons werken ze met een kaarten systeem zodat de kids kunnen zien waar ze aan toe zijn   ik dacht bij mij zelf zou dat thuis ook niet werken en ja hoor heb hier nu ook van die plaatjes hangen hoe de dag een beetje verdeeld is.
    onze dochter is er zelf ook helemaal weg van en sinds dat ze er hangen gaat het echt goed.
    oke ze heeft nog wel is van die momenten maar niet veel als ze niet wil luisteren ga ik na de 3e keer vragen beginnen met tellen tot 5 en bij de 5 tel is het 1 min op de trap.
    ik blijf net zo lang tellen tot ze zit in het begin heeft ze 10 min gezeten moes tien keer tot 5 tellen en dan de wekker gezet ze mocht er pas vanaf als die af ging nu heeft ze dat al snel door en gaat ze al snel op de trap zitten ze heeft het zelf in de hand hoelang ze moet
    ik heb hier goede ervaring nu mee en heb weer een rustig en vrolijk kindje dankzij de kaartjes op de deur want kinderen van deze leeftijd hebben nog geen besef wat straks is en zo kunnen ze zien wat er gebeurt
    hopelijk hebben jullie hier iets aan en gaat het snel goed bij jullie

    groetjes

    #3434001 Quote

    Hoi,

    Die van ons (bijna 3 jaar) is bijna niet anders. Hij gilt en lacht me idd ook uit. Maar waar bij mij af een toe de stoppen echt van doorslaan is dat hij me steeds vaker slaat. Als ik zeg dat hij een droge luier krijgt, ram dan heb ik er een te pakken. Als ik niet direct begrijp dat hij zelf zijn broek uit wil doen, ook weer een klap. Als ie naar bed moet is het helemaal feest. Dan ramt ie er echt op los, het doet nog pijn ook!
    Het gekke is, wij slaan hem nooit, zelfs geen tik op de luier. Ook elkaar geven we nooit een klap. (lijkt me logisch, maar blijkt het niet altijd te zijn!!). Het enige wat ik me kan bedenken is dat er op de psz flink wordt gemept door bepaalde kinderen. Met dit verhaal is hij ook een keer thuisgekomen. Hij zelf is echter de voorbeeldigheid zelve volgens de peuterjuf. Nu geloof ik wel (zegt de juf) dat een kind dingen doet bij die persoon waar die zich veilig voelt, maar ik heb geen idee hoe ik hem dit gedrag af kan leren. Als iemand een tip heeft dan zou ik hem erg graag horen voordat ik bont en blauw ben.

    Groetjes,
    Angela

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct