Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Miskraam ??

  • Auteur
    Berichten
  • #1692978

    hoi,

    Ik zocht een plek om mijn verhaal kwijt te kunnen, en begrip en steun te vinden. Niet dat ik geen steun en begrip van mijn vriend en familie krijg, maar om eens reactie's van lotgenoten te lezen.
    Ik ben 35 jaar en op mijn verjaardag 3 april kwam ik er achter zwanger te zijn. En omdat ik diabetes patient ben kreeg ik mijn eerste echo met 7 week, daar was weinig om te zien maar normaal volgens de gyn. Vorige week de 11 mei weer voor een echo geweest zou dan 10 week zwanger zijn. Maar volgens de gyn was er geen hartaktiviteit, ze heeft niet gezegd hoelang het vruchtje al niet meer leefde, maar wel gezegd dat er waarschijnlijk een miskraam zou volgen, tot vandaag nog niks gebeurd je wordt er zo onzeker van, en elke dag dat het bloeden uit blijft, ga je stilletjes hopen dat het toch misschien wel goed is, dat ze niet goed heeft gekeken, terwijl je in je hart wel weet dat het niet het geval kan zijn. Maandag 24 mei weer naar de gyn ( op de verjaardag van mijn vriend)
    We willen dan sowieso een echo en als het dan toch zo is als dat de gyn zegt dan wil ik ook direct een afspraak voor de curritage. Zodat je het af kan ronden en kunt gaan verwerken, want zolang ik het vruchtje nog bij me draag kan ik het echt niet verwerken.

    Groetjes en iedereen veel sterkte gewenst.

    #3444581 Quote

    pff ja wat moeilijk allemaal he? en vooral dat wachten totdat er wat gebeurd. Dat had ik ook jaren geleden, ik was zwanger van een ivf tweeling en bij 17 weken ging dit mis. Ik heb toen ook 2 weken thuisgelopen in afwachting op de bevalling. Er gebeurde echter helemaal niets en na 2 weken was ik het zo zat dat ik inderdaad er op stond dat er iets ging gebeuren, de bevalling is toen ingeleid.

    Heel veel sterkte en inderdaad als dit allemaal achter de rug is, kun je beginnen met verwerken

    gr sandra

    #3444582 Quote

    Hoi Hillie. Wat erg weer! Ik heb het zelf helaas ook gehad. Bij mij was het vruchtje al 3 weken geleden gestopt met groeien en in die 3 weken ook helemaal niks gemerkt, gevoeld of zoiets. Wij zijn toen 's maandag voor een echo geweest en toen bleek het dus fout te zijn en donderdagavond daarna had ik wat lichtbruine afscheiding en dat is toen heel geleidelijk aan doorgezet en 's maandags is het toen pas echt doorgekomen. Maar bij iedereen is het verschillend. Het is gewoon vreselijk om te weten dat het niet meer leeft, maar het toch nog in je zit. Aan de ene kant wil je het niet kwijt, maar aan de andere kant wil je verder. Heel dubbel! Als je nu maandag weer terug moet voor een echo, zou ik wel aandringen op een snelle curretage hoor!! Want ze willen je altijd laten wachten, dat schijnt beter te zijn zeggen ze, maar ondertussen voelen ze niet wat jij voelt. Ik moest ook wachten, omdat dat beter zou zijn en toen het dus 's maandag afkwam, was het niet volledig en moest ik alsnog gecurreteerd worden, dus dubbelop zeg maar. Dus volgens mij kun je beter aandringen op een snelle afspraak. In ieder geval heel veel sterkte!! Groetjes Cath

    #3444583 Quote

    Hallo Hillie,

    wat vreselijk om te moeten wachten…
    Je weet dat het gaat gebeuren, maar toch heb je nog hoop..
    Ik heb dit vorige week gehad en ben alsnog vrijdagnacht met spoed gecureteerd.
    Ik wens je heel veel sterkte en kracht!

    #3444584 Quote

    Hoi Hillie

    Wat ontzettend verdrietig zeg! Heb dezelfde ervaring gehad. Hoop natuurlijk met je mee dat je alsnog een kloppend hartje gaat zien! Zo, niet wens ik je heel veel sterkte met de 'leegpijn' die je voelt.Wil je toch ook een ander verhaal meegeven dan de reactie van de anderen. Wilde zelf ook dat het vruchtje direct gecurreteerd zou worden. De huisarts adviseerde mij te wachten tot het vanzelf kwam. Wel een datum afgesproken. Wanneer het dan niet gebeurt zou zijn zou curretage volgen.Ik heb na veel positieve ervaringen van anderen te hebben gelezen op internet hoe moeilijk ook haar raad opgevolgd en heb er tot op de dag van vandaag GEEN spijt van en ben er zelfs blij om! Ik heb het vruchtje kunnen zien, in een doosje gedaan er veel naar gekeken en er de hele dag afscheid van genomen. Met veel tranen. 's Avonds met mijn man en mijn dochtertje van toen 2 in het park begraven met mooie bloempjes erbij. De kleine zwaaide nog even toen we weggingen. Voor mij was het makkelijker na deze afsluiting verder te gaan. Het voelde goed!!!!Natuurlijk neemt het het verdriet niet weg, maar het kreeg een plekje. Vaak wandelde ik langs het plekje in het park. Nu nog samen met mijn inmiddels 2 spruitjes en een derde op komst denk ik vaak terug aan die moeilijke tijd als ik langs 'ons' plekje loop.

    Ik hoop dat het niet nodig is, maar denk goed na wat je wil.Je kunt in het ziekenhuis ook om het vruchtje vragen. Doe dit uitdrukkelijk vooraf, de meeste ziekenhuizen werken er niet graag aan mee.

    maar vooral heel veel sterkte de komende tijd! Het is niet makkelijk, dat weten de mensen op dit forum gelukkig!

    groetjes rosa

    #3444585 Quote

    wat erg allemaal voor je.hoe is het gister gegaan?ik hoop voor jullie goed.
    succes met alles!

    Lees ook: Miskraam: als je zwangerschap anders loopt

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct