Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Dringend advies nodig…

  • Auteur
    Berichten
  • #3446637 Quote

    Hoi Ruby,

    Ikzelf heb afgelopen 9 november mijn dochtertje verloren. Zij is 1 november geboren en wij hebben dus maar 9 dagen van haar kunnen genieten. Mijn zwangerschap verliep perfect en na 39 weken kondigde Laura zich aan. Na de geboorte werd al snel duidelijk dat Laura niet gezond was en na een paar dagen bleek hoe ernstig ziek ze was.

    Ik denk dat jouw vriendin jou waanzinnig dankbaar zal zijn voor jouw kado aan haar. Misschien niet meteen, maar na verloop van tijd zal ze jouw herinneringsdoos koesteren.

    Ik vind het heel erg jammer dat wij haast geen kraamkado's hebben gekregen, want hoe je het ook went of keert, het feit blijft dat er een kindje geboren is (levend of levenloos) en dat er ook hiermee weer een moeder geboren is (en een vader natuurlijk).

    Jij bent een vriendin uit duizenden. Ik zou willen dat mijn vriendin zo had gereageerd. Helaas is zij niet eens bij de begrafenis van Laura geweest en heeft 1 week daarna pas contact met mij gezocht via de mail.

    Doe wat je hart je ingeeft en blijf haar verhaal aanhoren. Je hoeft geen oplossingen aan te dragen want die zijn er toch niet maar wees die schouder en dat luisterend oor.

    Ik wens jou nog een hele fijne zwangerschap toe en je vriendin heel veel sterkte.

    Groetjes,
    Karin

    #3446638 Quote

    ps. Sorry Ruby. Ik heb even iets te snel gelezen. Je bent al moeder.
    Nog van harte gefeliciteerd met de geboorte van je kindje.

    #3446640 Quote

    Hi Ruby,

      

    Helaas heb ik ook in jouw schoenen gestaan: in december 2002 verloor één van  mijn beste vriendinnen haar dochtertje met 22 weken en drie maanden later, in maart 2003, verloor een andere heel goede vriendin haar dochtertje met rond 41 weken (voldragen!). Twee maal in drie maanden tijd, de meiden kenden elkaar niet (hebben uiteraard via ons wel over elkaar gehoord en hebben elkaar daarna ook eens ontmoet). Vreselijk was het. Om mij heen heb ik de diverse reacties van gezamenlijke vrienden meegemaakt en die waren niet altijd om over naar huis te schrijven…! Wij hebben altijd getracht een luisterend oor te zijn en beide vriendinnen (en partners) zijnerg 'open' en konden er goed over praten. Nu reageert iedereen anders en er zijn veel mensen die zich gewoon geen houding weten te geven. Die kunnen het niet aan om de confrontatie aan te gaan. Ze vergeten echter, dat hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt. Wat maakt het uit als iemand huilt? Lekker laten gaan, huil mee en sla die arm om iemand heen (hoe moelijk het ook is). Voor mij was het vooral bij de tweede vriendin erg 'zuur'. Hun kindje overleed op de dag dat wij ons trouwfeest gaven (stiekem getrouwd, heel verhaal, vierden we die zaterdag, die nacht ervoor gebeurde het). Ik was toen 10 weken zwanger en we wilden dat nieuws op ons trouwfeest aan alle vrienden en kennissen bekend maken. Dat hebben we natuurlijk laten schieten. Het feest ging wel door (kon niet anders meer)  en gelukkig waren al onze vrienden aanwezig. We hebben met de hele club in een kringetje staan huilen midden op de dansvloer. Andere gasten (die het niet wisten omdat zij hen niet kenden) vonden dat wel wat raar, maar het KON gewoon niet uitblijven. Iedereen had zó intens die vorige dag en nacht beleefd met elkaar in het ziekenhuis aan het bed van onze vriendin… Ze belde mij  ook nog die avond om ons te feliciteren met ons huwelijk. In al hun verdriet, die lieverds! Anyway: vriendschap kan alles aan. Als er zoiets gebeurt, moet je er voor diegene zijn. Ik heb mijn eerste vriendin twee diepte-fotolijstjes gegeven. In het ene lijstje zit een gipsafdrukje van  de handjes en in de andere van de voetjes. Piepklein, want het kindje was pas 22 weken onderweg. Ik denk dus dat je er goed aan doet, wat je gekocht hebt. Het komt uit een goed hart. Ejn ookal heeft jouw vriendin andere plannen met de foto's of de herinneringen: ze zal het gebaar zeker waarderen! Ik vond de opmerking van iemand hierboven erg goed: gewoon vragen of ze erover wil praten. Niet doodzwjigen of er niet ove durven beginnen. Want het is vreselijk voor jouw vriendin en haar partner, maar er zijn ook heel moeilijke momenten en héél erg veel vragen bij alle dierbaren om hen heen.

      

    Allebei hebben mijn vriendinnen  inmiddels   twee kindjes gekregen: allebei eerst een dochter en toen een zoon.

      

    Heel veel sterkte voor jou als vriendin en natuurlijk ook voor je vriendin en haar partner. Laat ze niet in de steek!

      

    Groet,

      

    Anouk

    #3446644 Quote

    halo ik heb zelf een meisje verlooren bij 40 weeken en 3 daagen maar er is en chat box voor moeder die alemaal het zelfd heben me gemaakt http://www.verlorenvlinders.nl liefs jolanda

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct