Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Mijn verhaal over Danny

  • Auteur
    Berichten
  • #1693437

    Hallo allemaal,

    Ook ik wil even mn verhaal doen. Op 28 november had ik een 20 weken  echo (ik was toen al 21,5 week zwanger). Die dag werd een ernstige hartafwijking bij ons kindje geconstateerd. Die dagen erna hebben we veel in het LUMC ziekenhuis gezeten om te horen, hoe het verder zou gaan na de bevalling. Dit was te erg voor woorden, ons kind zou geen menswaardig leven krijgen. Veel operaties, veel risico's, kortom: dit wilden we niet voor ons kindje. We hebben helaas de beslissing op 5 december genomen om een eind aan de zwangerschap te maken. Op 6 december werd ik opgenomen op op 7 december is onze zoon dood ter wereld gekomen. Vreselijk om dit mee te moeten maken, ik en mn man hebben alleen maar kunnen huilen. Ze hebben Danny (zo hebben we hem genoemd) op mn buik gelegd, en we hebben 2 uur echt alleen maar versuft naar hem gekeken. Daarna kwam familie om hem te bekijken. Heel emotioneel allemaal. De dagen erna  zijn als een roes voorbij gegaan. We hebben een crematie geregeld voor Danny en op 13 december is hij gecremeerd.

    Nog steeds, na anderhalve maand, heb ik een enorm leeg gevoel. Alsof een deel van mij is gestorven. Helaas gaat het leven om ons heen gewoon door, alsof er niets gebeurd is. In het begin schrok iedereen natuurlijk enorm….maar nu? Het gaat gewoon weer door…..Ik ben ook weer halve dagen aan het werk. Op arbeidstherapeutische basis. Aanstaand weekend gaan we verhuizen (want we zaten in die periode ook midden in een verhuizing, die we toen hebben uitgesteld).

    We hebben een kaartje gemaakt om te laten weten dat Danny is overleden, en een gedichtje er op gezet:

    Tranen van verdriet vullen onze ogen
    We kunnen het nog steeds niet geloven
    Lief klein ventje zo teer
    Wat doet dit afscheid nemen ons zeer
    Wat blijft is de herrinnering
    Maar 1 ding weten we zeker:
    nooit zullen we jou vergeten
    Altijd blijf je in onze gedachten
    Lieve Danny, rust maar zacht
    En weet goed dat oma hoog boven ons
    op je wacht

    We hebben echter wel goed nieuws gehad van het ziekenhuis: Na onderzoeken, blijkt de hartafwijking een foutje van de natuur te zijn. Dus mochten we ooit weer een zwangerschap aandurven, dan zien zij geen reden om dit niet te doen. Dus ooit gaan we weer een poging wagen, maar ook dan zal het spannend blijven.

    Liefs Kitty

    #3446669 Quote

    Allereerst wil ik jullie heel veel sterkte wensen, om dit verlies een plaats te geven.

    Dat lege gevoel blijft, maar het wordt draaglijker.
    Ik heb mijn zoontje 3 dagen voor de uitgerekende datum verloren.
    Het is nu 2,5 jaar geleden, maar ik mis hem nog steeds.
    Er is nooit een oorzaak gevonden, was ook een foutje van de natuur.
    Ondertussen heb ik nog een dochtertje gekregen, en heel de zwangerschap was er de angst, maar we werden gelukkig van alle kanten gesteund.
    Ook ben ik met 39 weken op eigen verzoek ingeleid, omdat de angst te groot werd.

    Sinds nov. 2006 mail ik mee op een mailinglijst van lieve engeltjes, hier praat ik met lotgenoten.
    Mocht je daar ook behoefte aan hebben, kan je je aanmelden op :
    http://www.lieve-engeltjes.nl

    Hij is miss niet tastbaar bij jullie, maar in jullie hart en gedachten leeft hij voort.
    Hij is en blijft jullie eerste kind.
    Heel veel sterkte en geluk voor in de toekomst!

    Groetjes mamarovileur.

    p.s. het hele verhaal van mijn zoontje vind je op:
    http://www.lieve-engeltjes.nl/engeltje/RodyB

    #3446670 Quote

    Hallo.

    Ook ik herken dat gevoel.
    Ik was met bijna 38 weken,toen ik te horen kreeg dat ons meisje niet meer leefde.
    Anouk is haar naam.Ik voel me zo leeg van binnen.
    Morgen moeten wij terug komen in het ziekenhuis,en hopelijk weten zij iets meer waar
    ons meisje is aan overleden.

    Groetjes Peggy.

    #3446671 Quote

    Hoi Peggy!

    Ik wil je heel veel sterkte wensen voor morgen.
    Het zal weer even heel emotioneel worden.

    groetjes Nicole

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct