Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Operatie achter de rug. Ons kleintje is er niet meer…

  • Auteur
    Berichten
  • #1693439

    De operatie is achter de rug en ons kleintje is gestorven. Ondanks dat we hier al weken mee bezig waren en voorbereid waren was het erg zwaar en emotioneel. Ik heb met mijn handen op mijn buik gelegen tot ik werd weggereden. Ik kon niet stoppen met huilen. Voelde me een verrader en een slechte mamma. We zijn begeleid door een maatschappelijk werkster en mijn ouders zijn ook gekomen.

    Ik ben plaatselijk verdoofd en kreeg een roesje maar de ingreep was toch behoorlijk pijnlijk en dat zeg ik niet snel. Het was erger dan de punctie met ivf. Heb het echt uitgegild en het moeilijke was dat ik stil moest liggen. Gelukkig mocht mijn wederhelft mee en die heeft de hele tijd achter me gezeten met zijn handen in mijn nek en daar werd ik rustiger van. Er werd door de holle naald heen een cameraatje in de baarmoeder gebracht en op een scherm zagen we dan voor het eerst ons kleintje in kleur. Helemaal af en volmaakt. Het is werkelijk waar een wonder hoe alles er van binnen uitziet. De arts begon met het laseren van de aderen in de navelstreng en het kleintje kreeg het langzaam moeilijker. Er was een moment dat het de navelstreng beetpakte met het handje en dat vond ik erg moeilijk om te zien. 'help me mamma doe dit niet' dat schoot door mijn hoofd. Ik heb mijn kleintje hardop gedag gezegd. (4 dokters in de ruimte maar dat kon me niet schelen)

    Het valt ons erg zwaar maar de artsen en wij denken dat dit de beste oplossing is. Zeker weten doe je het nooit maar we moeten wel zo denken anders worden we gek.   Nu moet ik een week plat blijven liggen om weeen tegen te gaan. Niet niezen, hoesten ed. voor zover je dit tegen kan houden. Over 1,5 week moeten we terug naar Leiden voor een onderzoek en gesprek. Voordat we naar huis gingen is er nog een echo gemaakt en het overlevende kindje deed het goed. Nu dus duimen en hopen dat dit het gaat redden en het allemaal niet voor niks is geweest.

    Bedankt voor al jullie steun en lieve berichten!

    x ing

    #3446676 Quote

    Hoi inge,

    Ik heb je verhalen gelezen en ik wilde nu toch reageren.
    Ik wil je heeeeeeeel veeeeeeeel sterkte wensen en zal voor je bidden.
    Verder schieten woorden tekort en weet ik niet wat ik moet zeggen. Wel dat ik bewondering voor je heb dat je zo alles opschrijft.
    Ik zal ook bidden voor je andere kindje dat hij/zij gezond op de wereld mag komen.

    Heeel veel liefs van Mieke (mv 3)

    #3446677 Quote

    Heel veel sterkte gewenst.
    Ik vind jullie heel moedige mensen.
    Hebben jullie jullie kindje ook een naam gegeven?

    groetjes Nicole

    #3446678 Quote

    Hoi Inge,

    Met tranen heb ik je verhaal gelezen wat erg!!! Ik heb er geen woorden voor. Ik heb ook heel de tijd aan je moeten denken. Je hebt er niks aan, maar toch…

    Meid heel veel sterkte!!!

    Liefs, Marlise.

    #3446679 Quote

    Beste Inge,

    Heel veel sterkte voor jou, je man en de rest van de familie!!!!!!!!!!!!
    Wat gaan jullie door een enorm moeilijke tijd!!

    Sterkte!

    Grt. Mar

    #3446683 Quote

    Hoi Inge,
    Allereerst wil ik jou en je partner heel veel sterkte wensen de komende tijd! Ik vind het heel erg knap dat je de beslissing kon nemen! Ik kon het niet. Ik weet niet of je mijn verhaal kent, maar ik zal het kort uitleggen. Vorig jaar was ik zwanger van een tweeling. Bij de 20 weken echo kwamen we er achter dat het rechter kindje heel veel complicaties had. Ze had een vergrote blaas waardoor de nieren in de verdrukking kwamen, een tumor van ongeveer 5 cm groot die vast zat aan het ruggemerg, organen die niet goed aangesloten zaten enz. Ik kreeg twee mogelijkheden. De eerste was om de zwangerschap van 1 kindje af te breken en de tweede mogelijkheid was om het kindje geboren laten worden en dan moest ze zo snel mogelijk geopereerd worden. Op 7 september is onze tweeling geboren (7 weken te vroeg. Op advies van de kinderarts omdat het rechter kindje het nu echt moeilijk ging krijgen) Op 8 september is tijdens de operatie onze dochte Luna overleden en helaas niet door de complicaties die ze had maar omdat een anethesist een gaatje in haar hart heeft geprikt met het inbrengen van een "lijn". (dat is een soort infuus die via de nek (halsslagader) tot vlak voor het hart wordt ingebracht. Mochten er dan tijdens de operatie problemen met het hart ontstaan kunnen ze sneller ingrijpen. Alleen waren ze tijdens het inbrengen daarvan niet vlak voor het hart gestopt maar midden in het hart).

    Voel je absoluut geen slechte moeder! Je hebt gedaan wat jullie het beste leek. Je hebt ook rekening moeten houden met het gezonde kindje en dat is minstens net zo belangrijk! Bij ons was er geen gevaar voor het gezonde kindje als  het ongezonde kindje zou overlijden tijdens de zwangerschap  dus ik denk dat in dat opzicht de keuze voor ons makkelijker was.

    Ook wil ik je heel veelsterkte wensen met je bevalling! Probeer zo veel mogelijk te genieten van jullie kleintje straks. Ik weet hoe moeilijk het is maar ik kan je zeggen dat Romy heel veel plezier en vreugde in ons leven brengt. Luna zullen we nooit vergeten. Ze zal altijd een speciaal plekje in ons hart hebben!
    Hebben jullie je overleden kindje een naam gegeven?
    Wij hebben een ketting gekocht en daar hebben wij de naam Luna in laten graveren. Zo is ze altijd bij ons.

    Heel erg veel sterkte de komende tijd!
    Liefs Safraan mama van Rafaël 16-03-04 en Romy en Luna* 07-09-06

    Lees ook: Miskraam: als je zwangerschap anders loopt
    #3446684 Quote

    Hallo meiden,

    Bedankt voor jullie lieve reacties. Als ik alle verdrietige verhalen hier lees denk ik wel eens dat het bij ons nog wel meevalt. Wat kan het toch naar lopen allemaal en wat fijn dat we elkaar dan een beetje kunnen steunen.

    Safraan, wij moesten inderdaad kiezen wegens groot gevaar voor het andere kindje. Dit gevaar is helaas nog niet geweken dus ik lig plat. We hebben ons kindje (we weten het geslacht) ook een naam gegeven en zoeken nog een passende herrinnering. Het kindje zal geboren worden en we willen het waardig afsluiten dus het niet in de massa in het ziekenhuis achterlaten. We moeten ons hier nog over laten informeren. Maargoed als alles goed blijft gaan dan hebben we nog 25 weken om hierover na te denken want het dode kindje blijft bij mij tot het andere geboren wordt.

    lfs ing

    #3446707 Quote

    Lees net je verhaal, zit hier bijna . Vooral het moment wat je beschrijft dat je de kleine de navelstreng vast zag pakken. Heel veel sterkte met het verwerken.

    #3446711 Quote

    Hoi Inge

    Ik zit je  bericht te lezen naar aanleiding van iemand die mij er op attend maakte op het prematurenforum. Ik heb met 15 weken zwangerschap een navelstrengcoagulatie in Leiden gehad en heb dus ook afscheid moeten nemen van mijn zoon Benjamin. Ik moest 2 keer geopereerd worden omdat bij de eerste operatie Benjamin nog leefde. Na
    3 dagen zijn mijn vliezen gebroken en heb ik 4 maand plat gelegen waarvan 1 maand in het ziekenhuis. Met 30 weken en 6 dagen ben ik bevallen van mijn tweeling. Paddy was er erg slecht aan toe maar is nu een flinke knul die helaas slechthorend is. Ik zou heel graag met je willen mailen, als je mijn verhaal wilt lezen kan dat op http://www.paddyjoshua.blogspot.com. Ik ben al heel lang op zoek naar iemand die ook deze operatie heeft gehad en tot nu toe niet kunnen vinden.

    succes en sterkte met je verlies, Olga

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct