Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Het grote verdriet rondom het afbreken van een zwangerschap

  • Auteur
    Berichten

  • Chantye
    Bijdrager
    #10105376 Quote

    Dinsdag hebben we een afspraak om te bespreken hoe het verder gaat. We hadden al een naam, Dominic, en deze is ook gewoon van hem. Hij houdt een speciaal plekje in ons hart.


    Cvdpluijm
    Bijdrager
    #10105383 Quote

    Ik wil jullie heel veel sterkte allemaal wensen.

    Ik heb een zoontje die met 34 weken is gehaald met een spoedkeizersnede hij had helaas leukemie en hersenbloedingen waardoor hij na 3 dagen is overleden.deze maand zou hij 14 jaar worden.

     

    #10105716 Quote

    Afgelopen week ook te horen gekregen over een afbreking bij onze zwangerschap ik ben nu 20+2 het is zo vreselijk oneerlijk allemaal.. ons kindje heeft een zeldzame chromosoomafwijking hier is niet veel over bekend helaas.. we staan nu voor de keuze om het af te breken of doorgaan en dan nog steeds niet weten hoe ons meisje eruit komt😭

    ik ben zo bang voor de afbreking überhaupt maar ook voor wat als we doorzetten en dan nog 20 weken onzekerheid en niet genieten .. dat heb ik al deze weken al niet kunnen doen omdat we al sinds juli een slechte nipt uitslag hadden en nu dus na de vruchtwater punctie definitief weten dat het een chromosoom afwijking is..

    liefs marianne 

    #10236910 Quote

    Wij hebben afgelopen April voor de keuze gestaan om een zwangerschap van twaalf weken af te breken. Op een woensdag nietsvermoedend naar de verloskundige, daar was in eerste instantie alles goed…. Totdat ze bij de laatste foto een verdikte nekplooi zag. Gelukkig konden we die zelfde middag al naar het ziekenhuis waar de gynaecoloog het bevestigde dat het er niet goed uit zag. We stonden voor de moeilijkste keuze uit ons leven, geen tijd meer voor verdere onderzoeken. Want binnen drie weken zouden we gaan trouwen en als de arts al zo duidelijk sprak dat het niet gezond zou zijn waren die onderzoeken ook niet echt meer een meerwaarde toch?

    Dus een week na het bezoek bij de verloskundige lag ik ineens in het ziekenhuis te bevallen. Hoewel het natuurlijk een klein hummeltje was maakt het voor ons niet minder pijnlijk. En sommige opmerkingen die je krijgt ook, zoals bij jullie is het in ieder geval gelukt. Tevens loop ik ook tegen het feit aan dat een kennissen van mijn man in september is uitgerekend en een ander stel in December. Mijn uitgerekende datum zou 1 November zijn geweest. Dat maakt het erg confronterend soms en pijnlijk. Hebben jullie tips hoe jullie hiermee zijn omgegaan?

    Alvast bedankt!

     

    #10236911 Quote

    Wij hebben afgelopen April voor de keuze gestaan om een zwangerschap van twaalf weken af te breken. Op een woensdag nietsvermoedend naar de verloskundige, daar was in eerste instantie alles goed…. Totdat ze bij de laatste foto een verdikte nekplooi zag. Gelukkig konden we die zelfde middag al naar het ziekenhuis waar de gynaecoloog het bevestigde dat het er niet goed uit zag. We stonden voor de moeilijkste keuze uit ons leven, geen tijd meer voor verdere onderzoeken. Want binnen drie weken zouden we gaan trouwen en als de arts al zo duidelijk sprak dat het niet gezond zou zijn waren die onderzoeken ook niet echt meer een meerwaarde toch?

    Dus een week na het bezoek bij de verloskundige lag ik ineens in het ziekenhuis te bevallen. Hoewel het natuurlijk een klein hummeltje was maakt het voor ons niet minder pijnlijk. En sommige opmerkingen die je krijgt ook, zoals bij jullie is het in ieder geval gelukt. Tevens loop ik ook tegen het feit aan dat een kennissen van mijn man in september is uitgerekend en een ander stel in December. Mijn uitgerekende datum zou 1 November zijn geweest. Dat maakt het erg confronterend soms en pijnlijk. Hebben jullie tips hoe jullie hiermee zijn omgegaan?

    Alvast bedankt!

    Liefs Clau

     

    #10236912 Quote

    Wij hebben afgelopen April voor de keuze gestaan om een zwangerschap van twaalf weken af te breken. Op een woensdag nietsvermoedend naar de verloskundige, daar was in eerste instantie alles goed…. Totdat ze bij de laatste foto een verdikte nekplooi zag. Gelukkig konden we dezelfde middag al naar het ziekenhuis waar de gynaecoloog het bevestigde dat het er niet goed uit zag. We stonden voor de moeilijkste keuze uit ons leven, geen tijd meer voor verdere onderzoeken. Want binnen drie weken zouden we gaan trouwen en als de arts al zo duidelijk sprak dat het niet gezond zou zijn waren die onderzoeken ook niet echt meer een meerwaarde toch?

    Dus een week na het bezoek bij de verloskundige lag ik ineens in het ziekenhuis te bevallen. Hoewel het natuurlijk een klein hummeltje was maakt het voor ons niet minder pijnlijk. En sommige opmerkingen die je krijgt ook, zoals bij jullie is het in ieder geval gelukt. Tevens loop ik ook tegen het feit aan dat een kennissen van mijn man in september is uitgerekend en een ander stel in December. Mijn uitgerekende datum zou 1 November zijn geweest. Dat maakt het erg confronterend soms en pijnlijk. Hebben jullie tips hoe jullie hiermee zijn omgegaan?

    Alvast bedankt!

    Liefs Clau

     

    Lees ook: Miskraam: als je zwangerschap anders loopt

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct