Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

dag lief mannetje

  • Auteur
    Berichten
  • #1693465

    Ik heb net met tranen in mijn ogen de verhalen hier op dit forum gelezen.

    Op 07 november 2006 kregen wij te horen na in juli een miskraam te hebben gehad dat we zwanger waren van een tweeling en we zagen van beide vruchtjes de hartjes al kloppen. We waren daar best van geschrokken maar tegelijkertijd dolgelukkig. Op 12 december gingen we weer vrolijk voor een echo naar het ziekenhuis helaas kregen we daar te horen dat van een van de twee vruchtjes het hartje niet meer klopte. Na veel tranen hierover te hebben gelaten kreeg ik in januari een hevige bloeding, meteen naar het ziekenhuis en daar bleek er niets aan de hand te zijn, de bloeding zou mogelijk van het dode vruchtje zijn en met de andere baby was niets aan de hand. Twee dagen later nogmaals alles gecheckt en alles was in orde.
    05 februari 2007 gingen wij dat ook vol vertrouwen voor de 20-weken echo. Daar werd onze grootste nachtmerrie de keiharde waarheid. De echoscopiste vertelde dat het kindje niet goed lag waardoor ze geen goede echo kon maken. Op de vraag of het hartje klopte, antwoordde ze:" doordat het gedraaid ligt, kan ik het hartje niet zien". vreemd want normaal gesproken zie je op de echo een lichtje knipperen of zetten ze het geluid aan en dat deed ze niet. Omdat ik een afspraak bij de gyn had liep zij daar even heen en liet mij en mijn man achter in de echo-kamer. Beide wisten we toen al dat dit niet goed was.

    Bij de gyn   werd nogmaals het echo-apparaat op mijn buik gezet en wat we al dachten was waar, ook het tweede kindje was overleden.
    Op dat moment stortte mijn wereld even helemaal in. Zo dachten we er twee te krijgen en zo was het er geen meer.

    De volgende dag naar het ziekenhuis alwaar de bevalling werd ingeleid en waar om 15:00 uur onze zoon Joey is geboren. Een pracht mannetje en er mankeerde op het eerste gezicht helemaal niets aan, alles zat er op en eraan, alleen het hartje klopte dus niet. Er is nader onderzoek gedaan naar de doodsoorzaak en Joey is gecremeerd.

    Iedereen vraagt constant goed bedoelt hoe het gaat, het gaat natuurlijk voor geen meter, maar er zijn maar weinig mensen die dat echt begrijpen. Het is niet of het uit beleefdheid gevraagd wordt, maar als je echt wil vertellen zie je al dat ze helemaal niet op je verhaal zitten te wachten, alleen de mensen die echt om je geven en die het zelfde of iets soortgelijks hebben meegemaakt daar heb je wat aan.

    Nu ik dit verhaal opmaak, lopen de tranen alweer over mijn wangen.
    Ik hoop dat ik het ooit een plekje kan geven, want vergeten zal ik Joey nooit.

    Lynn

    #3446855 Quote

    Lynn,

    schrijfg het hier maar lekker van je af. Dat zal je goed doen. Nu lijkt je hele leven voor bij te zijn, maar echt eens gata ook voor jou de zon weer schijnen. Nu wil je dara nog niet aan, en weet je de pijn blijft, maar de scherpe kantjes gaan eraf.

    Ik wens je heel veel sterkte en ik leef met je mee.

    Miep

    #3446880 Quote

    Hallo.

    Ik wil je eerst veel sterkte wensen in deze moelijke tijd.
    Maar nu zal ik mijn verhaal eens vertellen.
    In december 2005 ben ik voor het eerst zwanger geraakt , maar helaast ik kreeg op 2 januari 2006 een miskraam ik was 5 weken zwanger.
    Ben daarna toch wel vrij snel weer zwanger geraakt en dat was op 1 maart.
    Maar ook dat ging niet goed, ik kreeg op 16 maart weer een miskraam, ik was toen 7 weken zwanger.Op 14 april was ik weer zwanger geraakt. Wij dachten het gaat allemaal heel erg goed.Maar dan komt het eind in zicht .
    Op 3 januari 2007, kreeg ik ontzettend veel buikpijn,ik dacht het kan nu wel komen.omdat ik bijna 38 weken zwanger was.Wij naar het ziekenhuis ,het was een drama.Ze konden het hartslagje van de kleine niet horen,ze hebben toen een ecgo gemaakt.Ik wist toen al dat het niet goed zat.En ja hoor , ze vertelden mij dat het hartje is gestopt.Ons meisje leeft niet meer.
    Op 5 januari moest ik om half 9 in het ziekenhuis zijn ,werd ingeleid.
    Om 9 uur kreeg in vaginaal pilletje ingebracht,en om 12:15 kreeg ik de eerst weeen,en om 13:16 was ons anouk geboren,zonder ingeknipt of ingeschuurt.
    Wij weten niet waar ze aan is overleden.
    1 maart dan krijgen wij de uitslag van ons meisje.

    Nou meid, ik weet echt wat je nu door maakt.
    Als je nog vragen hebt,dan hoor ik het wel.

    Groetjes Peggy

    #3446901 Quote

    Hoi Peggy,

    Jij ook nog veel sterkte, je bent tenslotte ook al genoeg narigheid meegemaakt.
    Heb je de uitslag al gekregen van jullie dochtertje?
    Sterkte

    liefs Lynn

    #3446902 Quote

    Hallo Lynn.

    We hebben vandaag de uitslag van mijn dochtertje gekregen.
    Het is gewoon een domme pech ,kregen wij als antwoord.
    Het was wel een zware dag vandaag , ook haar as werd vrijgeven.
    We weten nu waar we aan toe zijn.
    Ik moet ook nog geopereerd worden , omdat er nog placenta resten in zit wat verkalkt is , en als dat allemaal achter de rug is , dan gaan we voor de 2de.

    liefs peggy.

    #3446904 Quote

    Hoi Peggy,

    Heel veel sterkte nog de komende tijd en ik hoop dat je snel weer zwanger bent en dat er  bij jullie een klein wondertje geboren zal worden.

    Liefs Lynn

    Lees ook: Miskraam: als je zwangerschap anders loopt

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct