Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

miskraam en nog niet vergeten

  • Auteur
    Berichten
  • #3446993 Quote

    Ik ben nu pas bezig met het verwerken van..ruim 10 jaar later, ruim 8 weken na de geboorte van mijn 2e kindje. Ik was bij de eerste heel bang dat hij zou overlijden in zijn slaap en maakte hem heel vaak wakker, ik was vooral bang.. en nu kom ik hier even een kijkje nemen en bij elk verhaal wat ik hier lees lopen de tranen over mn wangen want het doet me zo denken aan mijn eerste.. ik heb net een stukje geschreven bij Respect voor al deze moeders, misschien heb je daar iets aan..  

    #3446995 Quote

    In mei 2003 heb ik een miskraam gehad met ruim 12 weken. Hoewel ik het toen wel vervelend vond had mijn omgeving het er moeilijker mee dan ik. Ik heb mijn gevoel in een doosje gestopt en diep weg geborgen. Hoeveel verdriet ik erom had bleek toen ik in mei vorig jaar ontdekte dat ik zwanger was. De eerste drie maanden vond en was ik een ramp en ik kreeg idd pas wat meer vertrouwen naarmate mijn buik en het kindje groeiden. Toen ik bevallen was van mijn dochter in januari dit jaar had ik steeds het idee, dit had de tweede moeten zijn. Tijdens mijn zwangerschap kwam de koop van ons schip rond en dat hebben we de meisjesnaam gegeven die we toen bedacht hadden. Dat is een mooi eerbetoon aan die herinnering en zo zal ook dat deel van ons leven altijd bij ons blijven.

    Groetjes Ilona

    #3446997 Quote

    In 1998 heb ik een miskraam gehad bij 15 weken. Ik heb weeen gehad, we hebben
    het kindje (jongetje) gezien en het was al zo groot als een hand. Zo wonderlijk.
    Ik denk er niet dagelijks meer aan, maar toch zeker een paar keer per jaar schiet
    het door mijn hoofd. Zeker rond de uitgerekende datum in mei, en in december
    toen het misging.

    Ik heb inmiddels een gezonde, prachtige dochter van 5 jaar.

    Vorig jaar helaas weer een miskraam (bbz) bij 8 weken. Toch kon ik dit 'beter' verwerken omdat ik nog maar zo kort zwanger was. Maar ondanks dat weet ik dat het zo BIJZONDER is om een gezond kindje te MOGEN krijgen.

    Mocht mijn dochter alleen blijven, ben ik blij dat ik een kindje heb. Dit is een groot geschenk.

    Toch zal ik altijd aan mijn 'sterretjes'   blijven denken. En na al die jaren heb ik er soms nog wel moeite mee. Dus of het nu 1,5 jaar geleden is of al meer dan 9 jaar geleden, maakt geen verschil.

    Meid sterkte en je mag er best verdrietig over zijn!

    Liefs Eva

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct